Andeem dir dësen Internetsite benotzt, sidd Dir mat Cookien d'accord, déi äert Surfe verbesseren an eng Statistik iwwert d'Kucke vun de Säiten erstellen. Méi Informatioun.
En ce jour de la Fête-Dieu le Saint-Sacrement se promène à travers les rues des hommes.
Présenté dans son ostensoir tout en or et en argent, porté par les mains du prêtre, protégé par le voile huméral sous un baldachin aulique richement décoré de brocart et de dentelles, le Saint-Sacrement avance tel un Roi, tel un Grand-Seigneur qui appelle à la vénération, à l’adoration et au dévouement.
En effet, aujourd’hui, c’est le Seigneur, c’est Dieu lui-même qui sort de son sanctuaire pour aller se montrer aux hommes.
Aujourd’hui, Dieu nous montre qu’il a le goût des hommes : il nous approche, il nous côtoye, il vient à notre rencontre.
En ce jour de la Fête-Dieu, le Seigneur nous apparaît sous l’espèce eucharistique de l’hostie consacrée.
C’est l’hostie consacrée, le pain vivant et vivifiant qui nous est présenté.
C’est ce pain que Jésus, notre Seigneur, donna à ses disciples au festin sacré de la Cène.
C’est ce pain qui déclenche la Pâque nouvelle et qui met fin à la Pâque ancienne.
C’est ce pain qui est le vrai pain des Anges devenu la nourriture des hommes voyageurs sur Terre, le vrai pain des enfants de Dieu.
Um Dag vun haut, op Härläichendag, weist Gott sech net nëmmen a sengem Hellegtum, an der Kierch, wou mir eis a sengem Numm versammelen.
Op dësem Dag verléisst hie säin Tabernakel a léisst d’Kierch hannert sech. Hie geet eraus op d’Strooss — fir de Mënschen dobaussen an der Welt ze begéinen.
Hie kënnt bei eis an der eucharistescher Gestalt vun der konsekréierter Hostien, versuergt an enger Monstranz aus Gold a Sëlwer, gedroen an den Hänn vum Paschtouer, iwwerhéicht vun engem feierleche Baldachin a begleet vu Musek a Gesank, vu Blummen a Gebiet.
Gott weist sech haut als dat liewegt Brout, als dat Brout, dat Liewe schenkt a lieweg mécht.
Hie weist sech an der Gestalt vun deem Brout, dat Jesus Christus gedeelt huet mat senge Frënn, um Owend vun hirem leschten Iessen.
Gott selwer begéint eis an dësem Brout, dem himmlesche Manna, mat deem d’Vollek vun den Israeliten iwwerlieft huet an der Nout.
Dech, Papp am Himmel, biede mir : Schenk eis däi Brout vum Liewen Dag fir Dag, a looss eis et deele mat dengem Jong Jesus Christus, sou wéi hie selwer et gedeelt huet mat senge Frënn an deenen, déi gleeweg vertrauen op däi Wuert.
Dorëms biede mir, am séchere Wëssen ëm deng Presenz an eiser Mëtt. — Amen !