Päischten A - 23./24.5.2026


Home Back Print Kontakt

Päischten A - 23./24.5.2026 - © Carlo Morbach - 20.5.2026

Päischten A - 23./24.5.2026


An dem Wuert "Begeeschterung" stécht dat Wuert "Geescht" dran. Mir dierfen haut op Päischte begeeschtert sinn. De Geescht vu Gott ass eis zougesot. Päischte feiere mir 50 Deeg no Ouschteren a mir ginn eis op dësem Dag bewosst, dass deen operstanenen a liewegen Här Jesus Christus duerch säi Geescht bäi eis ass. Dëse Geescht féiert eis zesummen als Gemeinschaft, e gëtt eis Kraaft an en tréischt eis an eise Suergen. De Geescht vu Christus léist eis awer och an d'Welt trieden a selwer d'Botschaft liewen. Loosse mir also an deem Geescht eis Mass / Gottesdéngscht feieren.


* Här Jesus Christus, däin Hellege Geescht soll eis Welt erneieren.

* Här Jesus Christus, däin Hellege Geescht wëll eis zu enger Eenheet zesumme féieren.

* Här Jesus Christus, däin Hellege Geescht mécht eis fäeg fir deng Léift weider ze schenken.


Dagesgebiet


Dagesgebiet vun der Virowendmass

Gott, eisen Här. Du hues d'Geheimnis vun Ouschteren am Geschéie vu Päischten ofgeschloss. Du hues d'Mënschen aus allen Natiounen erfuere gelooss, datt's du si gär hues an si unhëls. Féier an dengem Geescht d'Mënschen aus alle Sproochen an Natiounen zesummen, esou datt si all däin Numm bekennen a luewen. Dorëms biede mir dech, geleet vum Hellege Geescht, an duerch déi Jong, eisen Här a Brudder, Jesus Christus, elo an an all Éiwegkeet. Amen.


oder:

Gott und Vater, du berufst aus allen Völkern dein Volk und führst es zusammen im Heiligen Geist. Gib, dass deine Kirche ihrer Sendung treu bleibt, dass sie Sauerteig ist für die Menschheit, die du in Christus erneuern und zu einer Familie umgestalten willst. Darum bitten wir durch ihn, der in der Einheit des Heiligen Geistes mit dir lebt und wirkt in Ewigkeit.


Dagesgebiet vun der Houmass

Allmächtiger, ewiger Gott, durch das Geheimnis des heutigen Tages heiligst du deine Kirche in allen Völkern und Nationen. Erfülle die ganze Welt mit den Gaben des Heiligen Geistes, und was deine Liebe am Anfang der Kirche gewirkt hat, das wirke sie auch heute in den Herzen aller, die an dich glauben. Darum bitten wir durch Christus.


Aujourd’hui, Seigneur, par le mystère de la Pentecôte, tu sanctifies ton Église chez tous les peuples et dans toutes les nations; répands les dons du Saint-Esprit sur l’immensité du monde, et continue dans les cœurs des croyants l’œuvre d’amour que tu as entreprise au début de la prédication évangélique. Par Jésus Christ. Amen.


Liesungen: Apg 2, 1-11 / 1 Kor 12, 3b-7.12-13 / Joh 20, 19-23


Lesung aus der Apostelgeschichte.

Als der Tag des Pfingstfestes gekommen war, waren alle zusammen am selben Ort. Da kam plötzlich vom Himmel her ein Brausen, wie wenn ein heftiger Sturm daherfährt, und erfüllte das ganze Haus, in dem sie saßen. Und es erschienen ihnen Zungen wie von Feuer, die sich verteilten; auf jeden von ihnen ließ sich eine nieder. Und alle wurden vom Heiligen Geist erfüllt und begannen, in anderen Sprachen zu reden, wie es der Geist ihnen eingab. In Jerusalem aber wohnten Juden, fromme Männer aus allen Völkern unter dem Himmel. Als sich das Getöse erhob, strömte die Menge zusammen und war ganz bestürzt; denn jeder hörte sie in seiner Sprache reden. Sie waren fassungslos vor Staunen und sagten: Seht! Sind das nicht alles Galiläer, die hier reden? Wieso kann sie jeder von uns in seiner Muttersprache hören: Parther, Meder und Elamiter, Bewohner von Mesopotamien, Judäa und Kappadokien, von Pontus und der Provinz Asien, von Phrygien und Pamphylien, von Ägypten und dem Gebiet Libyens nach Kyrene hin, auch die Römer, die sich hier aufhalten, Juden und Proselyten, Kreter und Araber - wir hören sie in unseren Sprachen Gottes große Taten verkünden.


Lecture du livre des Actes des Apôtres.

Quand arriva le jour de la Pentecôte, au terme des cinquante jours, ils se trouvaient réunis tous ensemble. Soudain un bruit survint du ciel comme un violent coup de vent : la maison où ils étaient assis en fut remplie tout entière. Alors leur apparurent des langues qu’on aurait dites de feu, qui se partageaient, et il s’en posa une sur chacun d’eux. Tous furent remplis d’Esprit Saint: ils se mirent à parler en d’autres langues, et chacun s’exprimait selon le don de l’Esprit. Or, il y avait, résidant à Jérusalem, des Juifs religieux, venant de toutes les nations sous le ciel. Lorsque ceux-ci entendirent la voix qui retentissait, ils se rassemblèrent en foule. Ils étaient en pleine confusion parce que chacun d’eux entendait dans son propre dialecte ceux qui parlaient. Dans la stupéfaction et l’émerveillement, ils disaient: «Ces gens qui parlent ne sont-ils pas tous Galiléens? Comment se fait-il que chacun de nous les entende dans son propre dialecte, sa langue maternelle? Parthes, Mèdes et Élamites, habitants de la Mésopotamie, de la Judée et de la Cappadoce, de la province du Pont et de celle d’Asie, de la Phrygie et de la Pamphylie, de l’Égypte et des contrées de Libye proches de Cyrène, Romains de passage, Juifs de naissance et convertis, Crétois et Arabes, tous nous les entendons parler dans nos langues des merveilles de Dieu.»


Kv.: Sende aus deinen Geist und das Angesicht der Erde wird neu.

Preise den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, überaus groß bist du! Du bist mit Hoheit und Pracht bekleidet. Du hüllst dich in Licht wie in einen Mantel, du spannst den Himmel aus gleich einem Zelt. Kv.


Wie zahlreich sind deine Werke, HERR, sie alle hast du mit Weisheit gemacht, die Erde ist voll von deinen Geschöpfen. Da ist das Meer, so groß und weit, darin ein Gewimmel, nicht zu zählen: kleine und große Tiere. Kv.


Verbirgst du dein Angesicht, sind sie verstört, nimmst du ihnen den Atem, so schwinden sie hin und kehren zurück zum Staub. Du sendest deinen Geist aus: Sie werden erschaffen und du erneuerst das Angesicht der Erde. Kv.


Die Herrlichkeit des HERRN währe ewig, der HERR freue sich seiner Werke. Möge ihm mein Dichten gefallen. Ich will mich freuen am HERRN. Kv.


R/ Ô Seigneur, envoie ton Esprit
qui renouvelle la face de la terre !


Bénis le Seigneur, ô mon âme ;
Seigneur mon Dieu, tu es si grand !
Quelle profusion dans tes œuvres, Seigneur !
la terre s’emplit de tes biens.


Tu reprends leur souffle, ils expirent
et retournent à leur poussière.
Tu envoies ton souffle : ils sont créés ;
tu renouvelles la face de la terre.


Gloire au Seigneur à tout jamais !
Que Dieu se réjouisse en ses œuvres !
Que mon poème lui soit agréable ;
moi, je me réjouis dans le Seigneur.



Lesung aus dem ersten Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Korinth. Schwestern und Brüder! Und keiner kann sagen: Jesus ist der Herr!, wenn er nicht aus dem Heiligen Geist redet. Es gibt verschiedene Gnadengaben, aber nur den einen Geist. Es gibt verschiedene Dienste, aber nur den einen Herrn. Es gibt verschiedene Kräfte, die wirken, aber nur den einen Gott: Er bewirkt alles in allen. Jedem aber wird die Offenbarung des Geistes geschenkt, damit sie anderen nützt. Denn wie der Leib einer ist, doch viele Glieder hat, alle Glieder des Leibes aber, obgleich es viele sind, einen einzigen Leib bilden: So ist es auch mit Christus. Durch den einen Geist wurden wir in der Taufe alle in einen einzigen Leib aufgenommen, Juden und Griechen, Sklaven und Freie; und alle wurden wir mit dem einen Geist getränkt.



Lecture de la première lettre de saint Paul apôtre aux Corinthiens.

Frères, personne n’est capable de dire: «Jésus est Seigneur» sinon dans l’Esprit Saint. Les dons de la grâce sont variés, mais c’est le même Esprit. Les services sont variés, mais c’est le même Seigneur. Les activités sont variées, mais c’est le même Dieu qui agit en tout et en tous. À chacun est donnée la manifestation de l’Esprit en vue du bien. Prenons une comparaison: le corps ne fait qu’un, il a pourtant plusieurs membres; et tous les membres, malgré leur nombre, ne forment qu’un seul corps. Il en est ainsi pour le Christ. C’est dans un unique Esprit, en effet, que nous tous, Juifs ou païens, esclaves ou hommes libres, nous avons été baptisés pour former un seul corps. Tous, nous avons été désaltérés par un unique Esprit.



Sequenz

Komm herab, o Heilger Geist,
der die finstre Nacht zerreißt,
strahle Licht in diese Welt.
Komm, der alle Armen liebt,
komm, der gute Gaben gibt,
komm, der jedes Herz erhellt.
Höchster Tröster in der Zeit,
Gast, der Herz und Sinn erfreut,
köstlich Labsal in der Not.
In der Unrast schenkst du Ruh,
hauchst in Hitze Kühlung zu,
spendest Trost in Leid und Tod.
Komm, o du glückselig Licht,
fülle Herz und Angesicht,
dring bis auf der Seele Grund.
Ohne dein lebendig Wehn
kann im Menschen nichts bestehn,
kann nichts heil sein noch gesund.
Was befleckt ist, wasche rein,
Dürrem gieße Leben ein,
heile du, wo Krankheit quält.
Wärme du, was kalt und hart,
löse, was in sich erstarrt,
lenke, was den Weg verfehlt.
Gib dem Volk, das dir vertraut,
das auf deine Hilfe baut,
deine Gaben zum Geleit.
Lass es in der Zeit bestehn,
deines Heils Vollendung sehn
und der Freuden Ewigkeit.
(Amen. Halleluja.)




SÉQUENCE

Viens, Esprit Saint, en nos cœurs
et envoie du haut de ciel
un rayon de ta lumière.

Viens en nous, père des pauvres,
viens, dispensateur des dons,
viens, lumière de nos cœurs.

Consolateur souverain,
hôte très doux de nos âmes,
adoucissante fraîcheur.

Dans le labeur, le repos ;
dans la fièvre, la fraîcheur ;
dans les pleurs, le réconfort.

Ô lumière bienheureuse,
viens remplir jusqu’à l’intime
le cœur de tous tes fidèles.

Sans ta puissance divine,
il n’est rien en aucun homme,
rien qui ne soit perverti.

Lave ce qui est souillé,
baigne ce qui est aride,
guéris ce qui est blessé.

Assouplis ce qui est raide,
réchauffe ce qui est froid,
rends droit ce qui est faussé.

À tous ceux qui ont la foi
et qui en toi se confient
donne tes sept dons sacrés.

Donne mérite et vertu,
donne le salut final,
donne la joie éternelle.

Amen.


Halleluja. Halleluja. Komm, Heiliger Geist, erfülle die Herzen deiner Gläubigen und entzünde in ihnen das Feuer deiner Liebe! Halleluja.


Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes.

Am Abend dieses ersten Tages der Woche, als die Jünger aus Furcht vor den Juden bei verschlossenen Türen beisammen waren, kam Jesus, trat in ihre Mitte und sagte zu ihnen: Friede sei mit euch! Nach diesen Worten zeigte er ihnen seine Hände und seine Seite. Da freuten sich die Jünger, als sie den Herrn sahen. Jesus sagte noch einmal zu ihnen: Friede sei mit euch! Wie mich der Vater gesandt hat, so sende ich euch. Nachdem er das gesagt hatte, hauchte er sie an und sagte zu ihnen: Empfangt den Heiligen Geist! Denen ihr die Sünden erlasst, denen sind sie erlassen; denen ihr sie behaltet, sind sie behalten.


Alléluia. Alléluia. Viens, Esprit Saint! Emplis le cœur de tes fidèles! Allume en eux le feu de ton amour! Alléluia.


Évangile de Jésus Christ selon saint Jean.

C’était après la mort de Jésus; le soir venu, en ce premier jour de la semaine, alors que les portes du lieu où se trouvaient les disciples étaient verrouillées par crainte des Juifs, Jésus vint, et il était là au milieu d’eux. Il leur dit: «La paix soit avec vous!» Après cette parole, il leur montra ses mains et son côté. Les disciples furent remplis de joie en voyant le Seigneur. Jésus leur dit de nouveau: «La paix soit avec vous! De même que le Père m’a envoyé, moi aussi, je vous envoie.» Ayant ainsi parlé, il souffla sur eux et il leur dit: «Recevez l’Esprit Saint. À qui vous remettrez ses péchés, ils seront remis; à qui vous maintiendrez ses péchés, ils seront maintenus.»


Priedegt


Am Moment ass zu Beefort an der Kierch eng Ausstellung mat Kräizer vum Nicolas Simon. Hien ass ee Beeforter Jong gewiescht, deen do de 25. Mee 1871 gebuer ginn ass. Dat heescht dëst Joer um Päischtméindeg wier säin 155 Gebuertsdag. Ech si frou, dass ech dëse Mann elo konnt kenne léieren an dass mir des Ausstellung och zu Beefort an der Kierch konnte weisen. Vill Joren ass hien duerch d'Dierfer gezunn an huet versicht säi Liewe fir sech an seng Famill ze verdénge mat deem, wat hie geschafen huet. Dat Markantst, wat vun him bliwwen ass, sinn seng spektakulär Kräizer, déi et nach haut a villen Haiser gëtt.


Wéi ech d'Brochure zur Ausstellung duerch gebliedert hunn a mir dann do och d'Biller vun deene Kräizer ugekuckt hunn, ass mir eppes direkt an d'Ae gestach. Déi meescht vu senge Kräizer si Standkräizer. Dat heescht, si hunn ee breede Sockel aus deem sech d'Kräiz mat dem Jesus-Korpus erhieft. Wann dir zu Beefort an der Kierch den Héichaltor ukuckt, deen nom Krich installéiert gouf, da fann dir eng änlech Konstruktioun. Dat majestätescht Kräiz mat Christus, als Kinnek vun der Welt duergestallt, erhieft sech aus engem Sockel, wou mir eigentlech dat verluerent Paradis gesinn. Zwou Gestalten, wuel Adam an Eva, déi niddergedréckt um Buedem setzen, d'Schlaang als Symbol fir dat Béist an dat Schlecht, déi sech heemlech an deem Sockel verstoppt an awer eraus luusst, symboliséieren a mengen Aen all dat, wat de Mënsch plot, wat an eiser Welt schlecht ass, wat eis erof zitt. Mä et ass awer och dat, op deem mir stinn an eis erhiewen.


Dem Nicolas Simon seng Kräizer hunn zum groussen Deel eng änlech Kompositioun. De Sockel besteet aus Wuerzelen oder aus verwurrelten Äscht. Et ass eng Aart Chaos. Dacks eben och ee bëssi düster, sou dass et engem kéint Angscht maachen. Mä dann erhieft sech iwwer deem Chaos d'Kräiz mat dem Jesus drun. De Jesus ass beim Nicolas Simon wuel net als Kinnek oder als Herrscher iwwer d'Welt duergestallt. An dach gesinn ech an de Gesiichter, déi hie geschnëtzt huet an déi sech duerchaus dach zimmlech gläichen, net nëmmen dee Jesus, dee leit. Et si Gesiichter, déi ganz dacks a mengen Aen eng Aart Triumph iwwer dat Béist ausdrécken.


Mech faszinéieren des Kräizer allerdéngs am meeschten doduerch, dass si wéi d'Kräiz vum Héichaltor aus dem Chaos eraus wuessen. Si stinn iwwer dem Leed an dem Misär vun der Welt. Si sinn an deem Sënn een Ausdrock vun eiser Hoffnung, dass déi Botschaft vum Jesus méi staark ass wéi all Misär vun der Welt.


An deenen Zäiten, wou de Nicolas Simon seng Kräizer geschnëtzt a verkaaft huet, war eis Welt deelweis am absolutte Chaos. Hien huet selwer zwee Weltkricher erlieft. Hien huet erlieft, wat et heescht an der Nout ze liewen. Hien huet um eegene Läif gespuert, wéi et sech ufillt, wann een haut net weess, wéi ee mar seng Kanner kéint ernieren. Dat Ganzt vun der Nout, dem Misär, dem Leed fannen ech eben an de Sockele vun dëse Kräizer erëm. Vill Leit hu wuel och änlech gefillt, wann si dem Nicolas Simon esou ee Kräiz ofkaaft hunn. Hei konnten d'Mënschen all hier Nout erëm fannen an awer och Trouscht gesinn, well eben de Jesus iwwer all der Nout steet. D'Kräiz ass méi staark wéi d'Nout, déi mir kënnen erliewen.


An eiser Zäit vun haut hu mir den Androck, dass et eis besser geet. Mir si grouss an dichteg. Mir brauchen eist Leed net méi op esou eng Duerstellung vun engem Kräiz ze projezéieren. Mä do komme mir dann allerdéngs extreem Bedenken. Si mir wierklech haut esou grouss an dichteg? Si mir haut fräi vun all Misär? Schafe mir eis net och ëmmer nees Nout duerch eist Verhalen?


An der Virowendmass zu Päischte steet als éischt Liesung zur Auswiel déi bekannt Geschicht vum Bau vum Tuerm zu Babel (Gen 11, 1-9). D'Mënschen, sou d'Geschicht, hunn sech zesumme gedinn, fir ee groussen a gewaltege Bau-Projet ze lancéieren. Si hunn sech eng Stad gebaut, wou si sech sécher fille konnten. Derbäi sollt eben ee risegen Tuerm kommen. Den Tuerm sollt wuel och als eng Aart Buerg a Réckgrat dengen. Eigentlech hunn si domat näischt gemaach, wat aussergewéinlech war. Mat hirem Wierk wollten si sech een Numm maachen, wéi et an der Erzielung heescht. Dat ass mënschlech. Allerdéngs war do nach eppes, dat eis d'Geschicht aus der Genesis seet: Si hu gehofft, dass si duerch hiert Bauen net an d'Welt eraus zerstreet géife ginn. Si haten Angscht, Angscht eben näischt ze sinn. All hier Kraaft hunn si agesat, fir eppes ze ginn an dat dann ofzesécheren. Et kann ee soe mat engem gigantesche Wee vun Oprëschtung hunn si et versicht. Et war d'Angscht vun de Leit vu Babel, déi si ugedriwwen huet dëse Projet vum Bau ze realiséieren.


An elo froen ech mech haut, wéi et dann an eiser Welt ass. Si mir net och ëmmer nees gedriwwe vun eisen Ängscht? Mir wëllen eis zu alle Säiten ofsécheren. Mir fillen eis grouss a staark. Awer si mir dat wierklech?


An den Zäiten, wou den Nicolas Simon gelieft a gewierkt huet, haten d'Leit nach een déift Gefill dofir, dass si vläicht dach awer all deem Chaos ouni Schutz ausgeliwwert wieren, et sief dann si géifen op dee Jesus kucken, deen all dee Chaos mat senger Botschaft a mat sengem Liewen iwwerwonnen huet. Si hunn nach d'Gespier gehat, dass et iwwer all deem eng aner Dimensioun géif ginn. Erkenne mir haut nach des Dimensioun? Oder si mir eventuell esou vun eis selwer iwwerzeegt wéi d'Leit deemools zu Babel?


Den Nicolas Simon huet mat senge Kräizer d'Sprooch vun de Leit vu senger Zäit geschwat. Si hunn hie verstanen. Si hunn och verstanen, dass et des Dimensioun géif ginn, déi iwwer all Misär kéint stoen. Si hu verstanen, dass mir selwer an eleng als bescheide Mënschen de Chaos an der Welt net kéinten iwwerwann. Eben dofir brauch et dee Jesus mat senger Botschaft. Den Nicolas Simon huet mat einfachste Mëttelen d'Sprooch vu Ville geschwat. D'Leit hunn sech an hirer Nout an deem erëm fonnt, wat hien a senge Kräizer duergestallt huet. Awer et ass eben net bäi der Nout an der Trauer einfach esou bliwwen. D'Botschaft war kloer: iwwer aller Nout steet dee Jesus, deen dat alles iwwerwënnt. Zu him kann een opkucken an sech da selwer ee Beispill huelen.


"Wir hören sie in unseren Sprachen Gottes große Taten verkünden." Sou huet et um Schluss vun der Päischterzielung aus der Apostelgeschicht geheescht. Den Nicolas Simon huet a mengen Ae mat dem Schnëtze vu senge markante Kräizer dem Härgott seng grouss Dote verkënnegt. Seng "Härgotten", wéi et ëmmer nees a Berichter heescht, waren een Trouscht an eng Ureegung fir d'Mënschen. D'Gesiichter vum Jesus weisen ëmmer nees eng onheemlech Noblesse a Gréisst aus, déi weist, dass des Botschaft méi grouss ass, wéi all Leed vun der Welt.


Fürbitten


Mir wenden eis u Gott, eise Papp, an droen him eis Uleies vir:


* Mir denken un all déi Mënschen, déi eis no sinn am Liewen, a biede fir si ëm deng Kraaft: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


* Mir denken un all déi Mënschen, déi eis Gemeinschaft leeden, a biede fir si ëm de Courage, sech ëmmer nees anzesetzen: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


* Mir denken un all déi Mënschen, déi eis regéieren, a biede fir si ëm Gedanke vu Gerechtegkeet fir all Leit am Land: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


* Mir denken un all déi Mënschen, déi an eiser Kierch am Déngscht vun der Verkënnegung stinn, a biede fir si ëm Ausdauer a Freed bäi hirer Aarbecht: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


* Mir denken un all déi Mënschen, déi an Nout sinn a Krich erliewen, a biede fir si ëm een dauerhaften a gerechte Fridden: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


* Mir denken un all déi Mënschen, déi eis am Dout verlooss hunn, a biede fir si ëm däin Ophuelen an deng Herrlechkeet: Härgott, stäerk si duerch däi Geescht.


Härgott, a Jesus Christus hues du eis deng Léift gewisen. Als Papp begleets du eis weider am Liewen. Dech luewen an éiere mir, elo an an all Éiwegkeet. Amen.


II.


La présence de l’Esprit Saint nous rend capables, comme membres d’une communauté chrétienne, d’exprimer à Dieu nos prières pour la famille humaine. Ô Seigneur, envoie ton Esprit.

Prions pour nos évêques, nos prêtres, nos diacres et pour ceux et celles qui œuvrent à l’éducation de la foi; que chacun et chacune réponde généreusement à l’appel du Seigneur et exerce ses fonctions pour le bien de toute l’Église.

– Prions pour les dirigeants et dirigeantes des pays du monde; que chacun et chacune, sous le souffle de l’Esprit, aient le souci constant du bien commun et du partage équitable des richesses.

Prions pour ceux et celles qui vivent de grandes difficultés; que l’Esprit de Dieu, souffle de Pentecôte, vienne en eux apporter lumière et réconfort.

– Prions pour nos communautés chrétiennes; que chacun de ses membres, selon le don qu’il reçoit de Dieu, contribue au bien-être collectif.

Dieu notre Père, toi qui as voulu, dans ta sagesse, nous animer du même Esprit, daigne accueillir nos demandes et les exaucer, par Jésus, le Christ, notre Seigneur. Amen.

(https://fr.novalis.ca)


Gowegebiet


Allmächtege Gott, erfëll d'Versprieche vun dengem Jong; Scheck eis däi Geescht, fir datt hien eis aféiert an déi voll Wourecht an datt hien eis d'Geheimnis vun denger Existenz erkläert. Dorëms biede mir, duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.


Dieu notre Père, réponds à notre attente, souviens-toi de la promesse de ton Fils :

que l’Esprit Saint nous fasse pénétrer plus avant dans l’intelligence du mystère eucharistique

et nous ouvre à la vérité tout entière. Par Jésus.


Hochgebet - „Pfingsten I“


Präfation
Guter Gott, wir danken dir für deinen Heiligen Geist,
den du ausgegossen hast über uns:
Welch großer Reichtum in der Vielfalt der Sprachen,
welch tiefe Gemeinschaft in unserer Verschiedenheit dürfen wir durch ihn erfahren.
Daher stimmen wir voll Dankbarkeit ein in das Loblied der Engel
und der Schöpfung, wenn wir jetzt singen:

Sanctus

Voll Freude dürfen wir heute einander die Geschichte erzählen,
wie Frauen und Männer vom Heiligen Geist erfüllt
die Mauern der Angst durchbrachen und verkündeten:

Jesus, ermordet am Kreuz, lebt wahrhaftig.

Seiner gedenken wir und beten: Sende deinen Heiligen Geist auf uns alle,
damit wir deine + Gegenwart im Teilen von Brot und Wein wahrhaft erfahren.

Denn in der Nacht, in der Jesus verraten wurde
und sich aus freiem Willen dem Leiden unterwarf,
nahm er das Brot, sagte dir Dank, und reichte es den Seinen mit den Worten:


NEHMET UND ESSET ALLE DAVON,
DAS IST MEIN LEIB, DER FÜR EUCH HINGEGEBEN WIRD.


Ebenso nahm er nach dem Mahle den Kelch,
dankte wiederum und reichte ihn den Seinen und sprach:


NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS:
DAS IST DER KELCH DES IMMERWÄHRENDEN BUNDES,
MEIN BLUT, DAS FÜR EUCH UND FÜR ALLE VERGOSSEN WIRD
ZUR VERGEBUNG DER SÜNDEN.
TUT DIES ZU MEINEM GEDÄCHTNIS.


Geheimnis des Glaubens

Ja, guter Gott, Jesus hat sich auf die Seite derer gestellt, die ausgestoßen wurden.
Er hat sie aufgerichtet, mit ihnen gegessen und getrunken.
Maria von Magdala hat ihn gestärkt und gesalbt.
Ihr hat er versprochen, dass ihr Name stets mit dem seinen genannt werden soll.
Er wurde gefoltert und ans Kreuz geschlagen, weil er jene Grenzen nicht anerkannte,
mit der Menschen andere in deinem Namen ausschlossen.
Du, Gott, hast ihn nicht dem Tode überlassen.
Du hast ihn auferweckt. Lob und Dank sei dir dafür.

Guter Gott, du hast uns deinen Heiligen Geist gesandt, damit wir im Geiste Jesu leben.
Wir bitten dich, lass uns offen sein für diesen Geist,
der die Wunden aufdeckt, damit wir umkehren und all das überwinden,
was uns klein macht und erniedrigt.

Wir bitten dich für unsere Kirche,
für den Bischof von Rom Franziskus und unsere Bischöfe.
Stärke auch uns mit deinem Geist, damit wir die Zeichen der Zeit
zu deuten verstehen und auf eine Welt hinarbeiten,
in der es weder Freie noch Sklaven gibt, weder Mann noch Frau,
weil wir alle eins in Christus Jesus sind.

Barmherziger Gott, deinem Herzen vertrauen wir alle Kranken an.
Nimm die Menschen, die gestorben sind, auf in deinen himmlischen Frieden
und breite bergend die Flügel deiner Gegenwart über die Sterbenden.
Und wenn unser eigener Weg zu Ende geht, dann nimm uns in dein Reich auf.

Dir gebührt durch deinen Sohn, zusammen mit der Gottesmutter Maria
und allen Engeln und Heiligen Lob und Ehre.

Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, 
in der Einheit des Heiligen Geistes alle Herrlichkeit und Ehre jetzt und in Ewigkeit.

Nach Urs Eigenmann, in: HG – Texte zum Teilen von Brot und Wein, Luzern 1996


Vaterunser


Well mir de Geescht vu Gott geschenkt kritt hunn, si mir all Schwësteren a Bridder. Mir dierfen zu Gott Papp soen. Sou biede mir, wéi de Jesus eis et geléiert huet: Vater unser im Himmel, …


Friddensgebiet


Do wou mir dem Geescht vu Gott eng Plaz ginn, do gi Léift a Fridden och an eiser Welt méiglech. Sou biede mir ëm de Fridden fir eis a fir d'Welt: Här Jesus, kuck net op eis Feeler a Sënden, mä op eise gudde Wëllen a schenk eis all däi Fridden.


Schlussgebiet


Här eise Gott, du hues eis mat dengem Wuert an dengem Brout gestäerkt. Erfëll eis elo och mat dem Feier vun dengem Geescht, deens du dengen Apostelen um Fest vu Päischte geschéckt hues. Looss eis duerch dëse Geescht Zeie vun denger Léift an denger Gréisst an eiser Welt sinn. Dorëms biede mir dech, duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.


Dieu qui accordes les biens du ciel à ton Église, protège la grâce que tu viens de lui donner : que le souffle de la Pentecôte agisse avec toujours plus de force ; que ce repas sanctifié par l’Esprit fasse progresser le monde vers son salut. Par Jésus.


Mass vum 17. Mee
Klick op d’Kalennerblat fir d’Sonndesmass als PDF!

Links:

Top

Online Pastoral

Lëscht vun de Sonndesgottesdéngschter

 
Service Kommunikatioun a Press . Service Communication et Presse
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg

© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement