2. Ouschtersonndeg - 11./12.4.2026 A


Home Back Print Kontakt

2. Ouschtersonndeg - 11./12.4.2026 A - © Carlo Morbach - 8.4.2026

2. Ouschtersonndeg - 11./12.4.2026 A


Gott schenkt eis Kraaft fir d'Liewen a fir eis Gemeinschaft. Duerch eis Daf si mir era geholl an d'Gemeinschaft mat Gott. Mir gleewen drun, dass hien eis am Liewe begleet, och wann net ëmmer alles riicht geet. Mir hunn ëmmer mol zweiwel, Froen an Onsécherheeten. Froe mir eisen Här Jesus, dass hien eis seng Baarmhäerzegkeet schenkt an eis och erëm opriicht, wa mir Suergen a Froen hunn.


* Här Jesus, du bass operstanen an dat éiwegt Liewen: Här, erbaarm dech.

* Du lauschters op eis Froen a Suergen: Christus, erbaarm dech.

* Du hëls eis mat der Hand a féiers eis am Liewen: Här, erbaarm dech.


Dagesgebiet


Barmherziger Gott, durch die jährliche Osterfeier erneuerst du den Glauben deines Volkes. Lass uns immer tiefer erkennen, wie heilig das Bad der Taufe ist, das uns gereinigt hat, wie mächtig dein Geist, aus dem wir wiedergeboren sind, und wie kostbar das Blut, durch das wir erkauft sind. Darum bitten wir durch Jesus Christus.


Dieu d’éternelle miséricorde, chaque année, par les célébrations pascales, tu ranimes la foi du peuple qui t’est consacré; fais grandir le don de ta grâce, afin que tous comprennent vraiment quel baptême les a purifiés, quel Esprit les a fait renaître, et quel sang nous a rachetés. Par Jésus Christ.


Guter Gott, tritt in unsere Mitte und öffne unsere Verschlossenheit. Schenke uns Kraft und Zutrauen, damit wir aufeinander zugehen können und Jesus, unserem Bruder und Herrn in dieser Feier begegnen, der in unserer Mitte gegenwärtig ist und uns mit seinem Frieden beschenkt. Darum bitten wir durch Jesus Christus.


Liesungen: Apg 2, 42-47 / 1 Petr 1, 3-9 / Joh 20, 19-31


Lesung aus der Apostelgeschichte.

Die Gläubigen hielten an der Lehre der Apostel fest und an der Gemeinschaft, am Brechen des Brotes und an den Gebeten. Alle wurden von Furcht ergriffen; und durch die Apostel geschahen viele Wunder und Zeichen. Und alle, die glaubten, waren an demselben Ort und hatten alles gemeinsam. Sie verkauften Hab und Gut und teilten davon allen zu, jedem so viel, wie er nötig hatte. Tag für Tag verharrten sie einmütig im Tempel, brachen in ihren Häusern das Brot und hielten miteinander Mahl in Freude und Lauterkeit des Herzens. Sie lobten Gott und fanden Gunst beim ganzen Volk. Und der Herr fügte täglich ihrer Gemeinschaft die hinzu, die gerettet werden sollten.


Kv Danket dem Herrn, denn er ist gut, denn seine Huld währt ewig. 

So soll Israel sagen: *
Denn seine Huld währt ewig.
So sollen sagen, die den Herrn fürchten: *
Denn seine Huld währt ewig. – (Kv)
Ein Stein, den die Bauleute verwarfen, *
er ist zum Eckstein geworden.
Vom Herrn her ist dies gewirkt, *
ein Wunder in unseren Augen. – (Kv)
Dies ist der Tag, den der Herr gemacht hat; *
wir wollen jubeln und uns über ihn freuen.
Gesegnet sei, der da kommt im Namen des Herrn! /
Wir segnen euch vom Haus des Herrn her. *
Gott ist der Herr. Er ließ Licht für uns leuchten. – Kv


Lesung aus dem ersten Brief des Apostels Petrus.

Gepriesen sei der Gott und Vater unseres Herrn Jesus Christus: Er hat uns in seinem großen Erbarmen neu gezeugt zu einer lebendigen Hoffnung durch die Auferstehung Jesu Christi von den Toten, zu einem unzerstörbaren, makellosen und unvergänglichen Erbe, das im Himmel für euch aufbewahrt ist. Gottes Kraft behütet euch durch den Glauben, damit ihr die Rettung erlangt, die am Ende der Zeit offenbart werden soll. Deshalb seid ihr voll Freude, wenn es für kurze Zeit jetzt sein muss, dass ihr durch mancherlei Prüfungen betrübt werdet. Dadurch soll sich eure Standfestigkeit im Glauben, die kostbarer ist als Gold, das im Feuer geprüft wurde und doch vergänglich ist, herausstellen - zu Lob, Herrlichkeit und Ehre bei der Offenbarung Jesu Christi. Ihn habt ihr nicht gesehen und dennoch liebt ihr ihn; ihr seht ihn auch jetzt nicht; aber ihr glaubt an ihn und jubelt in unaussprechlicher und von Herrlichkeit erfüllter Freude, da ihr das Ziel eures Glaubens empfangen werdet: eure Rettung.


Halleluja. Halleluja. (So spricht der Herr:) Weil du mich gesehen hast, Thomas, glaubst du. Selig sind, die nicht sehen und doch glauben. Halleluja.


Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes.

Am Abend dieses ersten Tages der Woche, als die Jünger aus Furcht vor den Juden bei verschlossenen Türen beisammen waren, kam Jesus, trat in ihre Mitte und sagte zu ihnen: Friede sei mit euch! Nach diesen Worten zeigte er ihnen seine Hände und seine Seite. Da freuten sich die Jünger, als sie den Herrn sahen. Jesus sagte noch einmal zu ihnen: Friede sei mit euch! Wie mich der Vater gesandt hat, so sende ich euch. Nachdem er das gesagt hatte, hauchte er sie an und sagte zu ihnen: Empfangt den Heiligen Geist! Denen ihr die Sünden erlasst, denen sind sie erlassen; denen ihr sie behaltet, sind sie behalten. Thomas, der Didymus genannt wurde, einer der Zwölf, war nicht bei ihnen, als Jesus kam. Die anderen Jünger sagten zu ihm: Wir haben den Herrn gesehen. Er entgegnete ihnen: Wenn ich nicht das Mal der Nägel an seinen Händen sehe und wenn ich meinen Finger nicht in das Mal der Nägel und meine Hand nicht in seine Seite lege, glaube ich nicht. Acht Tage darauf waren seine Jünger wieder drinnen versammelt und Thomas war dabei. Da kam Jesus bei verschlossenen Türen, trat in ihre Mitte und sagte: Friede sei mit euch! Dann sagte er zu Thomas: Streck deinen Finger hierher aus und sieh meine Hände! Streck deine Hand aus und leg sie in meine Seite und sei nicht ungläubig, sondern gläubig! Thomas antwortete und sagte zu ihm: Mein Herr und mein Gott! Jesus sagte zu ihm: Weil du mich gesehen hast, glaubst du. Selig sind, die nicht sehen und doch glauben. Noch viele andere Zeichen hat Jesus vor den Augen seiner Jünger getan, die in diesem Buch nicht aufgeschrieben sind. Diese aber sind aufgeschrieben, damit ihr glaubt, dass Jesus der Christus ist, der Sohn Gottes, und damit ihr durch den Glauben Leben habt in seinem Namen.


Lecture du livre des Actes des Apôtres.

Les frères étaient assidus à l’enseignement des Apôtres et à la communion fraternelle, à la fraction du pain et aux prières. La crainte de Dieu était dans tous les cœurs à la vue des nombreux prodiges et signes accomplis par les Apôtres. Tous les croyants vivaient ensemble, et ils avaient tout en commun; ils vendaient leurs biens et leurs possessions, et ils en partageaient le produit entre tous en fonction des besoins de chacun. Chaque jour, d’un même cœur, ils fréquentaient assidûment le Temple, ils rompaient le pain dans les maisons, ils prenaient leurs repas avec allégresse et simplicité de cœur; ils louaient Dieu et avaient la faveur du peuple tout entier. Chaque jour, le Seigneur leur adjoignait ceux qui allaient être sauvés.


R.: Rendez grâce au Seigneur : Il est bon ! Éternel est son amour !

Oui, que le dise Israël :
Éternel est son amour !
Oui, que le dise la maison d’Aaron :
Éternel est son amour !
Qu’ils le disent, ceux qui craignent le Seigneur :
Éternel est son amour !
R.

La pierre qu’ont rejetée les bâtisseurs
est devenue la pierre d’angle :
c’est là l’œuvre du Seigneur,
la merveille devant nos yeux.
Voici le jour que fit le Seigneur,
qu’il soit pour nous jour de fête et de joie !
R.

Donne, Seigneur, donne le salut !
Donne, Seigneur, donne la victoire !
Béni soit au nom du Seigneur celui qui vient !
De la maison du Seigneur, nous vous bénissons !
Dieu, le Seigneur, nous illumine.
R.


Lecture de la première lettre de saint Pierre apôtre.

Béni soit Dieu, le Père de notre Seigneur Jésus Christ : dans sa grande miséricorde, il nous a fait renaître pour une vivante espérance grâce à la résurrection de Jésus Christ d’entre les morts, pour un héritage qui ne connaîtra ni corruption, ni souillure, ni flétrissure. Cet héritage vous est réservé dans les cieux, à vous que la puissance de Dieu garde par la foi, pour un salut prêt à se révéler dans les derniers temps. Aussi vous exultez de joie, même s’il faut que vous soyez affligés, pour un peu de temps encore, par toutes sortes d’épreuves ; elles vérifieront la valeur de votre foi qui a bien plus de prix que l’or – cet or voué à disparaître et pourtant vérifié par le feu –, afin que votre foi reçoive louange, gloire et honneur quand se révélera Jésus Christ. Lui, vous l’aimez sans l’avoir vu ; en lui, sans le voir encore, vous mettez votre foi, vous exultez d’une joie inexprimable et remplie de gloire,

car vous allez obtenir le salut des âmes qui est l’aboutissement de votre foi.


Alléluia. Alléluia. Thomas parce que tu m’as vu, tu crois, dit le Seigneur. Heureux ceux qui croient sans avoir vu! Alléluia.


Évangile de Jésus Christ selon saint Jean.

C’était après la mort de Jésus. Le soir venu, en ce premier jour de la semaine, alors que les portes du lieu où se trouvaient les disciples étaient verrouillées par crainte des Juifs, Jésus vint, et il était là au milieu d’eux. Il leur dit : « La paix soit avec vous ! » Après cette parole, il leur montra ses mains et son côté. Les disciples furent remplis de joie en voyant le Seigneur. Jésus leur dit de nouveau : « La paix soit avec vous ! De même que le Père m’a envoyé, moi aussi, je vous envoie. » Ayant ainsi parlé, il souffla sur eux et il leur dit : « Recevez l’Esprit Saint. À qui vous remettrez ses péchés, ils seront remis ; à qui vous maintiendrez ses péchés, ils seront maintenus. » Or, l’un des Douze, Thomas, appelé Didyme (c’est-à-dire Jumeau), n’était pas avec eux quand Jésus était venu. Les autres disciples lui disaient : « Nous avons vu le Seigneur ! » Mais il leur déclara : « Si je ne vois pas dans ses mains la marque des clous, si je ne mets pas mon doigt dans la marque des clous, si je ne mets pas la main dans son côté, non, je ne croirai pas ! » Huit jours plus tard, les disciples se trouvaient de nouveau dans la maison, et Thomas était avec eux. Jésus vient, alors que les portes étaient verrouillées, et il était là au milieu d’eux. Il dit : « La paix soit avec vous ! » Puis il dit à Thomas : « Avance ton doigt ici, et vois mes mains ; avance ta main, et mets-la dans mon côté : cesse d’être incrédule, sois croyant. » Alors Thomas lui dit : « Mon Seigneur et mon Dieu ! » Jésus lui dit : « Parce que tu m’as vu, tu crois. Heureux ceux qui croient sans avoir vu. » Il y a encore beaucoup d’autres signes que Jésus a faits en présence des disciples et qui ne sont pas écrits dans ce livre. Mais ceux-là ont été écrits pour que vous croyiez que Jésus est le Christ, le Fils de Dieu, et pour qu’en croyant, vous ayez la vie en son nom.


Priedegt


Wat hunn si gefillt, déi Apostelen deemools. Aus Angscht virun de Judden, sou hu mir et lo grad héieren, haten si sech agespaart a sinn net eraus gaangen. Angscht ass effektiv eppes, dat eis ëmmer nees läämt an ustréckt. Mir sinn net méi fäeg fir kloer ze denken an ze handelen. Eis alle geet dat och ëmmer nees esou. Schlecht Noriichte loossen eis an eng Situatioun verfalen, déi eis nawell ganz fest kann an de Grëff huelen, sou dass mir u kaum eppes aneres méi wëllen a kënnen denken.


D'Apostele ware lo nom Dout vum Jesus gefaangen an hiren Zweiwel, an hirer Angscht a woussten net méi, wéi si weider sollte fueren. Hier Dreem waren zerstéiert. An da geschitt eppes, dat onerwaart ass. De Jesus trëtt an hier Mëtt. Gutt, mir hu Schwieregkeeten eis dat materiell a realistesch vir ze stellen. Mä ech denken, dat brauche mir net. De Jesus erschéngt hinnen am Häerz, am Denken, am Fillen. Si spieren hien an hirer Mëtt genee esou real, wéi hie virdru mat hinnen duerch d'Land gezunn ass. Si erënneren sech un dat, wat hie gemaach a gesot huet. Si erënneren sech wuel och un déi Momenter, wou si an Nout an a Gefor waren a wou de Jesus hinnen duerch seng Manéier d'Situatioun ze klären ee Virbild ginn huet. Si erënneren sech un hien, un seng Priedegten, un säin Handelen. An do gëtt hien hinnen elo op eemol ganz present, sou wéi wann hie real mat Läif a Séil an hirer Mëtt wier.


Mir héieren de Saz: "Friede sei mit euch!" (Joh 20, 26c) Fridden ass eppes, dat all Angscht ewech hëlt. Hier Angscht ass elo fort. Si spieren eng Befreiung. Si spieren, dass eppes an hinnen sech verännert an si fannen neie Courage. Si erënneren sech un dem Jesus säin Optrag un si. Si si geschéckt.


Wat ass deemools geschitt? Wat hunn si wierklech gespuert? Mir kënnen et net soen. Awer ee ganz déift Gefill muss an hinnen alles, wat si geläämt huet, ewech geholl hunn. Si hu gespuert, dass dëse Jesus mat sengem Geescht vun der Léift an dem Fridden si trotz all deenen traumateschen Erliefnisser net verlooss huet. Dat, wat si mat him erlieft haten, ka keen hinnen ewech huelen. Si spieren elo des nei Kraaft, déi si erwächt. Si maachen hier Dieren op a ginn an d'Welt.


An der Liesung aus der Apostelgeschicht hate mir héieren: "Durch die Apostel geschahen viele Wunder und Zeichen." (Apg 2, 43b) D'Liesung seet eis och, wat d'Apostele gemaach hunn. Si hunn dat gemaach, wat de Jesus gemaach huet, wat si beim Jesus geléiert an erlieft hunn. Sou konnten si Wonner wierken, also eppes Guddes fir d'Mënsche maachen.


Wéi steet et mat eis? Kéinten net och mir all Wonner wierken, wa mir eis esou géifen asetzen ee fir deen aneren? Wéi wier et, wa mir einfach Fridde géife schafen, Léift géife liewen, gerecht handelen, eis respektéieren an een deen aneren unhuelen, wéi en ass? D'Liesung vun haut weist eng wichteg Pist op. Do heescht et: "Sie verkauften Hab und Gut und teilten davon allen zu, jedem so viel, wie er nötig hatte." (Apg 2, 45) Dat ass vläicht eng Utopie, et esou haut ze realiséieren. Mä iwwer esou ee "Liebeskommunismus"[1], fir ee Wuert vum Ernst Troeltsch ze gebrauchen, nozedenken, géif eiser Gesellschaft, jo och eiser ganzer Weltgemeinschaft kaum schueden. Eigentlech géif sou ee Wee dem Jesus senger Botschaft entspriechen an si géif eis all fräi maache vun Angscht a Suergen ëm eis Existenz an dëser Welt.


[1] Ernst Troeltsch, Die Soziallehren der christlichen Kirchen und Gruppen (Gesammelte Schriften I), Tübingen Mohr 1912, S. 429.


Fürbitten


Mir kommen ëmmer nees als Gemeinschaft zesummen a feieren mat Jesus Christus dës Gemeinschaft. Dofir wëlle mir bieden:


- „Alle, die zum Glauben an Jesus gefunden hatten, ließen sich regelmäßig von den Aposteln unterweisen und lebten in enger Gemeinschaft.“ – Härgott, als Kierch liewe mir an Zäiten, wou sech Villes ganz grondleeënd verännert. Bleif mat eis um Wee a stäerk eist Vertrauen an dech: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „Sie feierten das Abendmahl und beteten miteinander.“ – Härgott, an dëse Wochen feiere vill Kanner hier éischt Kommunioun. Looss si an hier Familljen zesummenhalen an sech op ee schéint Fest freeën: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „Die Gläubigen lebten wie in einer großen Familie. Was sie besaßen, gehörte ihnen gemeinsam.“ – Härgott, eis grouss Mënschheetsfamil ass zimmlech zerrappt an d'Gidder vun dëser Welt sinn ongerecht verdeelt. Muncher hunn alles, anerer hunn näischt. Looss eis Häerzer opgoen an erkennen, dass am Deelen all Mënschen zu engem gudde Liewe kënne fannen an esou och Fridden an Eenheet an eis Welt ka kommen: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „In großer Freude und mit aufrichtigem Herzen trafen sie sich zu den gemeinsamen Mahlzeiten.“ – Härgott, Angscht an Egoismus ruffen Krich, Gewalt an Terror ervir a bestëmmen esou iwwert wäit Strécken eis Liewen. D'Scholdebierger vun eenzelen Länner ginn ëmmer méi grouss. Maach eist Häerz op a looss eis bereet ginn als Räicher deenen Aarmen hier Scholden nozeloossen: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „Er zeigte ihnen die Wunden in seinen Händen und an seiner Seite. Als die Jünger ihren Herrn sahen, freuten sie sich sehr.“ – Härgott, du kenns bäi eis an der Gestalt vun Jesus Christus, engem aarmen an einfache Mënsch. Looss eis och an deenen Aarmen vun eiser Zäit Christus erkennen an hinnen vis-à-vis baarmhäerzeg sinn: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „Wie mich der Vater gesandt hat, so sende ich jetzt euch!“ – Härgott, Glawen a Kierch si kee Selbstzweck an si sinn och net dofir do, dass mir eis gutt fillen. Mir si geschéckt, fir deene ville Mënschen an der Welt déi frou Noriicht ze bréngen a selwer Zeien dovunner ze sinn. Maach eis bereet dës Aufgab ze erfëllen: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


- „Er hat uns in seinem großen Erbarmen neu gezeugt zu einer lebendigen Hoffnung durch die Auferstehung Jesu Christi von den Toten. “ – Härgott, du hues däi Jong Jesus vun den Doudeg erwächt a bäi dech opgeholl. Huel och eis Verstuerwen, déi mir vermëssen bäi dir op a schenk hinnen Fridden an dengem Räich: Du Gott vun der Baarmhäerzegkeet - mir bieden dech erhéier eis.


Härgott, dech luewen an éiere mir elo an an all Éiwegkeet. Amen.


II.


Le Seigneur, que nous aimons sans l’avoir vu, accueille notre prière quand nous l’implorons pour les personnes qui sont dans le besoin. Présentons-lui nos demandes avec confiance.

Donne, Seigneur, donne le salut.


Que le Seigneur donne sa force aux hommes et aux femmes qui ont la charge de guider leur peuple dans le respect et la justice.


Que le Seigneur donne sa lumière aux disciples de Jésus qui forment l’Église partout dans le monde.


Que le Seigneur donne courage, sagesse et persévérance aux personnes qui luttent pour préserver ou rétablir la paix parmi les nations.


Que le Seigneur donne de l’espérance à ceux et celles qui souffrent dans leur corps ou leur cœur.


Que le Seigneur donne sa joie à nos communautés, héritières de la première Église.

Oui, Seigneur, dans ta grande miséricorde, donne ton salut à tes enfants. Qu’une espérance vivante nous garde dans la fidélité à ton amour. Nous te le demandons par Jésus, ton Fils, vivant auprès de toi pour les siècles des siècles. Amen. (https://fr.novalis.ca)


Gowegebiet


Gott, du hast deinem Volk durch das Bekenntnis des Glaubens und den Empfang der Taufe neues Leben geschenkt. Nimm die Gaben (der Neugetauften und aller) deiner Gläubigen gnädig an und lass uns in dir Seligkeit und ewiges Leben finden. Darum bitten wir durch Christus, unseren Herrn.


Accueille, nous t’en prions, Seigneur, les offrandes de ton peuple et en particulier, de ceux que tu as fait renaître; ils ont été renouvellés en confessant ton nom et en recevant le baptême: accorde-leur de parvenir au bonheur sans fin. Par Jésus.


Guter Gott, in den Gaben von Brot und Wein bringen wir dir unsere Sehnsucht nach Heilung und Versöhnung. Nimm die Gaben an und schenke uns durch deinen Heiligen Geist, dass wir zusammen mit der ganzen Schöpfung aufstehen zu neuem Leben. So bitten wir durch Christus, unseren Bruder und Herrn. Amen. 


Hochgebet – „Gottes Barmherzigkeit“

Präfation
Gnädiger Gott, wir preisen deine Barmherzigkeit und danken dir für deine Geduld.
Du nimmst uns Menschen, wie wir sind, und schaust nicht auf unser Versagen.
Selbst wo die Sünde überhandnahm, zeigte sich noch überwältigender deine Gnade.
Dein göttliches Verzeihen fordert uns heraus, selbst zu verzeihen – siebzigmal siebenmal.
Wir danken dir um Jesu willen, der stets bereit war, das versöhnende Wort zu sprechen:
„Deine Sünden sind vergeben.“
Seine Liebe erwies sich am Kreuz, sie war größer als all unsere Bosheit.
Bis in den Tod war sein Leben ein Dienst für die Menschen.
So zeigte der Meister den Schülern den Weg:
der Geringste zu werden, um groß zu sein – zu sterben, um wahrhaft zu leben.
Darum preisen wir dich in der Gemeinschaft der Kirche
und rufen mit den Chören der Engel zu deiner Ehre:

Sanctus

Heiliger Gott, wir danken dir für die Botschaft von der Vergebung,
die Jesus uns Menschen gebracht hat.
Er rief uns alle zur Umkehr, damit deine Herrschaft kommen kann.
Er war der Gute Hirt, der dem verirrten Schaf nachging.
Er verkehrte mit Sündern und war bei Zöllnern zu Gast.
Er offenbarte uns deine Freude über den „verlorenen Sohn“,
der den Weg zu seinem Vater zurückfand, der tot war und wieder lebendig wurde.
Er, der ohne Sünde war, ließ sich unter die Sünder zählen:
Er wurde das „Lamm“, das sich nicht wehrte gegen den Tod
und das die Sünde der Welt hinwegnahm.

Gott, barmherziger Vater,
du willst, dass alle, die uneins geworden sind, sich miteinander versöhnen;
und wenn wir den andern vergeben, lässt du uns auch bei dir Gnade finden um Jesu willen.

Sende nun deinen Geist auf diese Gaben herab und heilige sie, damit sie uns werden
Leib
 + und Blut deines geliebten Sohnes, unseres Herrn Jesus Christus.

Er nahm am Abend vor seinem Leiden das Brot in seine Hände,
erhob die Augen zu dir, seinem Vater, sprach den Segen,
brach das Brot und reichte es seinen Jüngern mit den Worten:


NEHMET UND ESSET ALLE DAVON:
DAS IST MEIN LEIB, DER FÜR EUCH HINGEGEBEN WIRD.


So nahm er auch, als sie gegessen hatten, den Kelch in seine Hände,
sprach Segen und Dank und reichte ihn seinen Jüngern mit den Worten:


NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS:
DAS IST DER KELCH DES NEUEN UND EWIGEN BUNDES,
MEIN BLUT, DAS FÜR EUCH UND FÜR ALLE VERGOSSEN WIRD
ZUR VERGEBUNG DER SÜNDEN.
TUT DIES ZU MEINEM GEDÄCHTNIS.


Geheimnis des Glaubens

Gott, unser Vater, wir gedenken deines Sohnes:
Um unserer Sünden willen ward er durchbohrt –
der Menschen Verbrechen wegen wurde er zerbrochen – auf ihm lag all unsere Schuld.
Er wurde gehorsam bis zum Tod, ja, bis zum Tod am Kreuz.
Aber du hast ihn hoch erhoben und ließt ihn aufstehen aus dem Grab.
Dann stand er wieder im Kreis der Seinen und sprach zu ihnen:
Empfanget den Heiligen Geist; wem ihr die Sünden vergebt, dem sind sie vergeben.

Gott, wir bitten dich: Sende den Geist Jesu Christi jetzt in dieser Stunde,
damit unsere Schuld vergeben wird und wir eins sind in ihm.
Lass sein heiliges Brot uns nicht zum Gericht werden,
sondern allen auf ewig das Leben schenken;
lass den Kelch seines Blutes uns heilen und retten aus der Gewalt des Bösen.

Gib uns, deinem pilgernden Volk,
unserem Papst Leo und allen Bischöfen einen neuen Geist,

den Geist der Buße und der Geduld.
Mach uns bereit, die eigenen Fehler zu erkennen und die der anderen zu vergeben.
Hilf uns, milde zu sein, wenn jemand gefehlt hat.

Guter Gott, wir empfehlen dir auch unsere verstorbenen Angehörigen
und alle, die auf der Erde gelebt haben.
Schau nicht auf ihr Versagen, sondern auf den guten Willen,
ihr Leben menschenfreundlich zu gestalten.

In Gemeinschaft mit Maria und Josef, den Aposteln und allen Heiligen
sagen wir dir Dank durch unseren Herrn Jesus Christus
Er war dir treu bis in den Tod - er war der Erlöser der Welt - der neue Mensch.

Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, 
in der Einheit des Heiligen Geistes alle Herrlichkeit und Ehre jetzt und in Ewigkeit.

Quelle unbekannt


Vaterunser


Gudde Gott, jee méi mir opmierksam sinn dofir, dass de Jesus elo hei matten an eiser Gemeinschaft ass, ëm sou méi dierfe mir och d’Erfarung maachen, dass mir matenaner a mat dir verbonne sinn. Dofir traue mir eis dech als eise Papp un ze ruffen an ze bieden: Vater unser im Himmel, ...


Friddensgebiet


De Glawen un de Jesus, de Messias an de Jong vu Gott, schenkt eis Liewen, Fridden an och eng Anung vum éiwege Gléck. Dofir biede mir: Här Jesus, kuck net op eis Feeler mä op eise Glawen a schenk eis allen däi Fridden. De Fridde sief mat iech.


Schlussgebiet


Allmächtiger Gott, im heiligen Sakrament haben wir den Leib und das Blut deines Sohnes empfangen. Lass diese österliche Gabe in uns weiterwirken und fruchtbar sein. Darum bitten wir durch Christus, unseren Herrn.


Nous t'en prions, Dieu tout-puissant: que le mystère pascale accueilli dans cette communion ne cesse jamais d'agir en nos coeurs. Par Jésus.


Barmherziger Gott, du hast uns beschenkt mit der heiligen Speise, damit wir gesund werden an Leib und Seele. Mach uns füreinander, und besonders für alle leidenden Menschen, zu einem Werkzeug des Heiles und des Friedens. Darum bitten wir durch den, der auferstanden ist zu neuem Leben, durch Christus, unseren Bruder und Herrn. Amen.



Mass vum 5. Abrëll
Klick op d’Kalennerblat fir d’Sonndesmass als PDF!

Links:

Top

Online Pastoral

Lëscht vun de Sonndesgottesdéngschter

 
Service Kommunikatioun a Press . Service Communication et Presse
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg

© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement