5. Ouschtersonndeg A - 2./3.5.2026 - Héichfest vun der Tréischterin


Home Back Print Kontakt

5. Ouschtersonndeg A / Héichfest vun der Tréischterin - 2./3.5.2026 - © Carlo Morbach - 29.5.2026

5. Ouschtersonndeg A - 2./3.5.2026 - Héichfest vun der Tréischterin


"Mensch sein, hier und jetzt." D'Moto vun eiser Muttergottes-Oktave ass schonn een héijen Usproch. Wa mir an eis Welt kucken, da kann een sech froen, wou dëst Mënsch-Sinn bliwwen ass. Wa mir all déi Nout, déi Ongerechtegkeeten, déi Kricher asw. gesinn, da kann et engem schlecht ginn. Wou bleift do eist Häerz ee fir deen aneren? Wou bleift eist Matgefill fir all déi Mënschen an der Nout? Wa mir op d'Maria kucken, da war si beim Jesus bis an déi schwéierst Stonnen eran. Wier dat net och eis Aufgab ee vis-à-vis vun deem aneren? D’Maria war ëmmer en Zeeche vun Hoffnung an Trouscht. Si kann dat och fir eis sinn. Op hier Firsprooch dierfe mir vertrauen a mat hirer Hëllef ruffe mir zu eisem Här Jesus Christus a froen hien ëm säin Erbaarmen.


Här, Jesus Christus, du schenks eis däin Trouscht an der Nout vun haut. Här, erbaarm dech eiser.

Här, Jesus Christus, du gëss eis d’Hoffnung, dass eis Welt gutt gëtt. Här, erbaarm dech eiser.

Här, Jesus Christus, bäi dir si mir gebuergen an dierfe mir liewen. Här, erbaarm dech eiser. 


Dagesgebiet


Härgott, eise Papp, du bass baarmhäerzeg,

du gëss äis all Trouscht:

däi Sonn huet um Kräiz Maria, seng Mamm,

och äis zur Mamm ginn.

Lauschter op eis Patréinesch, déi fir äis schwätzt,

a schenk äis an all Nout däin Trouscht an déng Hëllef.

Duerfir biede mer duerch Jesus Christus, däi Sonn,

eisen Här an eise Gott, deen an der Eenheet vum Hellege Geescht

mat dir lieft an Här ass an all Éiwegkeet. Amen.


Père de miséricorde et Dieu de toute consolation,

tu as voulu que Marie, la mère de ton Fils unique,

soit aussi notre mère;

Dans ta bonté, accorde-nous,

puisqu’elle nous garde et nous protège,

le réconfort de sa consolation. Par Jésus Christ


(Liesungen vum 5. Ouschtersonndeg: Apg 6, 1-7 / 1 Petr 2, 4-9 / Joh 14, 1-12)

Liesungen vum Fest vun der Tréischterin: Jes 49, 13-15 / 2 Kor 1, 3-7 / Joh 19, 25-27


Lesung aus dem Buch Jesaja.

Jubelt, ihr Himmel, jauchze, o Erde, freut euch, ihr Berge! Denn der HERR hat sein Volk getröstet

und erbarmt sich seiner Armen. Doch Zion sagt: Der HERR hat mich verlassen, Gott hat mich vergessen. Kann denn eine Frau ihr Kindlein vergessen, ohne Erbarmen sein gegenüber ihrem leiblichen Sohn? Und selbst wenn sie ihn vergisst: Ich vergesse dich nicht.


R.: Selig, die in deinem Hause wohnen, o Herr.

Wie liebenswert ist deine Wohnung,

du HERR der Heerscharen! 

Meine Seele verzehrt sich in Sehnsucht

nach den Höfen des HERRN.

Mein Herz und mein Fleisch,

sie jubeln dem lebendigen Gott entgegen. 


Selig, die wohnen in deinem Haus,

die dich allezeit loben.

Selig die Menschen, die Kraft finden in dir,

die Pilgerwege im Herzen haben. 


Sie schreiten dahin mit wachsender Kraft

und erscheinen vor Gott auf dem Zion.

11 Ja, besser ist ein einziger Tag in deinen Höfen

als tausend andere.


12 Denn Gott der HERR ist Sonne und Schild.

Der HERR schenkt Gnade und Herrlichkeit.

Nicht versagt er Gutes denen, die rechtschaffen wandeln. 

13 HERR der Heerscharen, selig der Mensch,

der auf dich sein Vertrauen setzt!


Lesung aus dem zweiten Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Korinth.

Gepriesen sei der Gott und Vater unseres Herrn Jesus Christus, der Vater des Erbarmens und Gott allen Trostes. Er tröstet uns in all unserer Not, damit auch wir die Kraft haben, alle zu trösten, die in Not sind, durch den Trost, mit dem auch wir von Gott getröstet werden. Wie uns nämlich die Leiden Christi überreich zuteilgeworden sind, so wird uns durch Christus auch überreicher Trost zuteil. Sind wir aber in Not, so ist es zu eurem Trost und Heil. Werden wir getröstet, so ist es zu eurem Trost; er wird wirksam durch Geduld in den gleichen Leiden, die auch wir erleiden. Unsere Hoffnung für euch ist unerschütterlich, denn wir wissen, dass ihr nicht nur an den Leiden teilhabt, sondern auch am Trost. 


Halleluja. Halleluja. Sei gegrüßt, Mutter der Barmherzigkeit, Mutter der Hoffnung und der Gnade, Jungfrau Maria. Halleluja.


Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes.

In jener Zeit standen bei dem Kreuz Jesu seine Mutter und die Schwester seiner Mutter, Maria, die Frau des Klopas, und Maria von Magdala. Als Jesus die Mutter sah und bei ihr den Jünger, den er liebte, sagte er zur Mutter: Frau, siehe, dein Sohn! Dann sagte er zu dem Jünger: Siehe, deine Mutter! Und von jener Stunde an nahm sie der Jünger zu sich. 


Lecture du livre du prophète Isaïe.

Cieux, criez de joie ! Terre, exulte ! Montagnes, éclatez en cris de joie ! Car le Seigneur console son peuple ; de ses pauvres, il a compassion. Jérusalem disait : « Le Seigneur m’a abandonnée, mon Seigneur m’a oubliée. » Une femme peut-elle oublier son nourrisson, ne plus avoir de tendresse pour le fils de ses entrailles ? Même si elle l’oubliait, moi, je ne t’oublierai pas.


R.: Heureux les habitants de ta maison, Seigneur!

De quel amour sont aimées tes demeures, Seigneur, Dieu de l'univers !

Mon âme s'épuise à désirer les parvis du Seigneur ; *

mon coeur et ma chair sont un cri vers le Dieu vivant !


Heureux les habitants de ta maison :

ils pourront te chanter encore !

Heureux les hommes dont tu es la force :

des chemins s'ouvrent dans leur coeur ! R


Ils vont de hauteur en hauteur,

ils se présentent devant Dieu à Sion.

Oui, un jour dans tes parvis en vaut plus que mille.

J'ai choisi de me tenir sur le seuil, dans la maison de mon Dieu, *

plutôt que d'habiter parmi les infidèles. R


Le Seigneur Dieu est un soleil, il est un bouclier ; *

le Seigneur donne la grâce, il donne la gloire.

Jamais il ne refuse le bonheur à ceux qui vont sans reproche.

Seigneur, Dieu de l'univers, heureux qui espère en toi ! R


Lecture de la deuxième lettre de saint Paul apôtre aux Corinthiens.

Frères, béni soit Dieu, le Père de notre Seigneur Jésus Christ, le Père plein de tendresse, le Dieu de qui vient tout réconfort. Dans toutes nos détresses, il nous réconforte ; ainsi, nous pouvons réconforter tous ceux qui sont dans la détresse, grâce au réconfort que nous recevons nous-mêmes de Dieu. En effet, de même que nous avons largement part aux souffrances du Christ, de même, par le Christ, nous sommes largement réconfortés. Quand nous sommes dans la détresse, c’est pour que vous obteniez le réconfort et le salut ; quand nous sommes réconfortés, c’est encore pour que vous obteniez le réconfort, et cela vous permet de supporter avec persévérance les mêmes souffrances que nous. En ce qui vous concerne, nous avons de solides raisons d’espérer, car, nous le savons, de même que vous avez part aux souffrances, de même vous obtiendrez le réconfort.


Alléluia. Alléluia. Nous te saluons, Mère de miséricorde, Mère d'espérance et de la grâce, Vierge Marie. Alléluia.


Évangile de Jésus-Christ selon saint Jean.

En ce temps-là, se tenaient près de la croix de Jésus sa mère et la sœur de sa mère, Marie, femme de Cléophas, et Marie Madeleine. Jésus, voyant sa mère, et près d’elle le disciple qu’il aimait, dit à sa mère : « Femme, voici ton fils. » Puis il dit au disciple : « Voici ta mère. » Et à partir de cette heure-là, le disciple la prit chez lui.


Priedegt


"In jener Zeit standen bei dem Kreuz Jesu seine Mutter und die Schwester seiner Mutter, Maria, die Frau des Klopas, und Maria von Magdala." (Joh 19, 25) Ech géif eigentlech gären dëse Saz einfach esou stoe loossen. Wat kléngt do an eisen Oueren? Wat seet dee Saz? Wat mécht deen an eis wakereg?


De Jesus hänkt um Kräiz. Mir waren net derbäi an déi verschidden Evangelien erzielen eis och d'Passioun duerchaus mat ënnerschiddlechen Nuancen. An awer, de Johannes seet eis hei eppes Wesentleches. De Jesus war net eleng gelooss, wéi hien um Kräiz houng, wéi hien dee schlëmmste Moment vu sengem Liewen huet missten erdroen. Mä wou waren all seng Frënn? Wou waren all déi, deenen hie gehollef huet? Wou waren all déi vill, déi vun him eppes kritt hunn, ee gutt Wuert, eng Zouwendung, eng Hëllef? Si waren all fort. Do, wou hien Hëllef gebraucht hätt, wou hien ee gutt Wuert oder einfach nëmmen eng Presenz gebraucht hätt, waren all déi grouss an dichteg Männer net méi do. Just nach een, de Johannes. An dann, jo, lauschtert a liest gutt, da waren do dräi Fraen, déi ausgehalen hunn an dësem schreckleche Moment. Wat seet eis dat?


Beim Kräiz sinn et d'Fraen, déi d'Haaptacteure sinn. A spéider bäi der Opersteeung, ass et alt erëm eng Fra. "1Am ersten Tag der Woche kam Maria von Magdala frühmorgens, als es noch dunkel war, zum Grab und sah, dass der Stein vom Grab weggenommen war. 2Da lief sie schnell zu Simon Petrus und dem anderen Jünger, den Jesus liebte, und sagte zu ihnen: Sie haben den Herrn aus dem Grab weggenommen und wir wissen nicht, wohin sie ihn gelegt haben." (Joh 20, 1-2) An da steet fir mech d'Fro am Raum: Wat huet eis kierchlech Gemeinschaft aus de Frae gemaach? Hier Positioun innerhalb vun eiser Gemeinschaft vun der Kierch steet an engem katastrophale Kontrast zu deene wichtege Positiounen, déi si an den Evangelien hunn.


Zënter Joerzéngten diskutéiere mir iwwer d'Fro vun der Plaz vun de Fraen an der Kierch. Nach ëmmer ginn al Argumenter gebraucht. Kee wëll sech d'Fanger un der Fro verbrennen a seng eege Karriär op d'Spill setzen. Deen Al-Häre-Club zu Roum dréint ëmmer nach schéin an enger pseudo Traditioun, déi d'Realitéit vun den Evangelien aus geklammert huet. Och wann ech eisem Äerzbëschof a Kardinol recht ginn, sou ass et dach héich un der Zäit endlech emol no gerechte Weeër ze sichen. An engem Interview sot hien: "Ich kann diese Enttäuschung verstehen. Und ich sage ihnen, dass ich ihr Leid verstehe und dass ich alles tun werde, damit Frauen in der Kirche mehr Akzeptanz haben an leitenden Stellen. Ich glaube, dass es jetzt darauf ankommt, alles zu tun, was man für Frauen tun kann - außerhalb der geweihten Dienste. Indem man auch Priestertum und Diakonat reformiert in dem Sinne, dass es ein Dienst ist, nicht Ausübung von Macht. Autorität – es gibt das Wort Potestas im Lateinischen – ist, glaube ich, nicht genau dasselbe wie Macht in unseren Sprachen. Und Machtausübung ist immer schlecht in der Kirche, das sollte nie geschehen. Aber dass Frauen Stellen besetzen können, wo sie partizipativ an den Entscheidungen der Kirche mitwirken, auch an den großen Entscheidungen, das scheint mir nur normal zu sein."[1] Mä et geet leider net méi duer mat frommen a gutt gemengte Wierder. Et muss eppes geschéien. De Mënsch sinn net nëmme Männer. An eiser Oktav sollte mir iwwer de Moto nodenken a meditéieren: "Mensch sein, hier und jetzt." Awer Mënsch si mir nëmmen an der Kombinatioun vun de Geschlechter. Dat éischt Kapitel vun der Bibel seet et scho ganz däitlech. "26Dann sprach Gott: Lasst uns Menschen machen als unser Bild, uns ähnlich! Sie sollen walten über die Fische des Meeres, über die Vögel des Himmels, über das Vieh, über die ganze Erde und über alle Kriechtiere, die auf der Erde kriechen. 27Gott erschuf den Menschen als sein Bild, als Bild Gottes erschuf er ihn. Männlich und weiblich erschuf er sie." (Gen 1, 26-27) Mënsch a Bild vu Gott si mir nëmmen an dëser Kombinatioun vun de Geschlechter. Mënsch sinn hei an elo, dat misste mir net nëmmen als Moto fromm iwwer eng Muttergottesoktav schreiwen. Dat misste mir real ëmsetzen.


Deemools hunn all déi männlech "Schlappschwänz" vun Apostelen sech aus dem Stëbs gemaach. Si hunn hiren Här a Meeschter verleegent. Si hu just hier Haut wëlle retten, wéi et brenzeleg gouf. Awer d'Frae waren do. Missten déi net schonn eleng dowéinst eng éischt Plaz an eiser Kierch hunn? Wien huet d'Opersteeung gemierkt an als éischt verkënnegt? Et war d'Maria vu Magdala. Steet si net fir all déi Fraen, déi iwwer 2000 Joer am Schied vu Muecht besiessene Männer, d'Kierch an der Riicht gehalen hunn?


Ech kann eigentlech all déi fromm Spréch an all déi Opriff zur Gedold net méi héieren. D'Zäit leeft eis dervun. Et wier absolutt wichteg, dass mir eis als Kierch op dat géife besënnen, wat de Jesus wierklech wollt, wat hie gelieft huet. Mir kënne bis haut nach esou fromm schwätzen iwwer d'Maria, d'Mamm vum Jesus. All dat bréngt awer eis Kierch net an eis Zäit. Wéini huele mir dem Jesus seng Botschaft an säin Optrag also eescht? Betraffenheet iwwer d'Enttäuschung vun de Fraen an hier Stellung an eiser Kierch geet net duer. Handele sollen de Poopst, d'Kardineel, d'Bëscheef. Dir Häre gitt wakereg a stitt op aus ärer Lethargie.


[1] https://www.vaticannews.va/de/kirche/news/2026-04/kardinal-hollerich-frauenfrage-langfristiges-thema.html (gesehen 11.4.26 - 7:45) 


Fürbitten


Eisen Här Jesus huet eis an d’Welt geschéckt, fir dass mir vun senger Léift erzielen. Mat eise Froen a Gebieder dierfe mir elo virun hien trieden an him eis Uleies virdroen:


* Här Jesus, looss d’Kierch nom Beispill vun der Maria iwwerall op der Welt fir hier Memberen suergen, si an der Léift stäerken an si hiféieren zu enger echter Eenheet am Glawen. Christus, héier eis.


* Hëllef alle Chrëschten Vertrauen ze gewannen an de Stonnen vu Préiwung a Verzweiwlung an dech an deng Botschaft. Christus, héier eis.


* Schenk alle Kranken, allen déi eleng sinn, allen déi Angscht hunn, deng Zouwendung an däin Trouscht. Christus, héier eis.


* Huel all eis Verstuerwen bäi dech a looss si do mat Maria, eiser Tréischterin, an dengem Liicht liewen. Christus, héier eis.


Baarmhäerzege Gott, du hëls eis Mënschen un. Hal eis an dir gebuergen a begleet eist Liewen mat dengem Seegen, elo an ëmmer. Amen.


II. (5. Ouschtersonndeg)


Puisque Jésus se présente à nous comme «le Chemin, la Vérité et la Vie», et puisque croire en lui nous donne accès au Père, adressons-lui nos demandes en toute confiance pour les besoins de notre monde.

Seigneur Jésus, conduis-nous vers le Père.

Prions pour les ministres de notre Église; que tous ceux et celles qui ont reçu la grâce d’annoncer les merveilles et les bienfaits de la résurrection demeurent fidèles à la parole de Dieu afin qu’elle soit connue et aimée davantage.

Prions pour les personnes qui siègent aux divers gouvernements du monde; qu’à l’invitation du Christ, elles soient des pierres vivantes dans la construction d’une société plus juste et plus humaine.

Prions pour les jeunes; que l’Esprit Saint suscite autour d’eux des témoins authentiques qui leur donnent le goût de Dieu et de sa parole bienfaisante.

Prions pour les membres de nos communautés chrétiennes; qu’ils soient conscients de l’importance de leur témoignage pour la vie du monde.

Dieu notre Père, toi que nous apprenons à connaître par les liens que nous développons avec ton Fils, daigne accueillir nos demandes et y répondre avec bonté, par Jésus, le Christ, notre Seigneur. Amen. (https://fr.novalis.ca)


Gowegebiet


Här, looss d'Kraaft vum Hellege Geescht op eis Gowe kommen,

dass se duurch séng Kraaft zum Läif an zum Blutt gi vun déngem Sonn.

Hien huet vu Maria eis Mënschennatur ugeholl.

An dëser helleger Feier soll hien äis säi gëttlecht Liewe schenken.

Duefir biede mer duurch hien, Christus, eisen Här. Amen.


Seignuer, fais que nos offrandes deviennent par la puissance de l’Esprit Saint,

le corps et le sang de ton Fils unique, Jésus Christ notre Seigneur;

Dans le sein de la Vierge Marie il a pris notre humanité;

Qu’il daigne, par ce sacrement, nous donner part à sa divinité. Lui qui.


Héichgebiet


Präfatioun (aus der Mass vun der Tréischterin vu Kevelaer)

In Wahrheit ist es würdig und recht,

dir, Herr, heiliger Vater, immer und überall zu danken

und dich bei der Gedächtnisfeier

der seligen Jungfrau Maria, der Trösterin der Betrübten,

mit gebührendem Lob zu besingen.

Sie hat dein Wort mit unbeflecktem Herzen aufgenommen,

in jungfräulichen Schoß empfangen,

und indem sie den Schöpfer gebar, den Anfang der Kirche begründet.

Unter dem Kreuz ihres Sohnes

hat sie das Testament seiner göttlichen Liebe empfangen

und alle Menschen als Söhne angenommen,

die durch Christi Tod ewiges Leben erlangten.

Sie wurde zum Bild der betenden Kirche,

als sie ihr Flehen mit den Bitten der Jünger vereinte,

als die Apostel auf die Ankunft des Geistes harrten, den du verheißen hast.

Erhöht zur Herrlichkeit des Himmels,

begleitet sie die pilgernde Kirche mit mütterlicher Liebe

und lenkt ihre Schritte zur ewigen Heimat,

bis der gloreiche Tag der Ankunft Christi hereinbricht.

Darum preisen wir jetzt und in Ewigkeit dein Erbarmen

und singen mit den Chören der Engel den Hochgesang von deiner Herrlichkeit:


Sanctus ...


Ja, du bist heilig, großer Gott, du bist der Quell aller Heiligkeit.  
Darum bitten wir dich: 

(an Sonntagen:) 
Darum kommen wir vor dein Angesicht
und feiern in Gemeinschaft mit der ganzen Kirche
den ersten Tag der Woche als den Tag,
an dem Christus von den Toten erstanden ist.
Durch ihn, den du zu deiner Rechten erhöht hast, bitten wir dich:


Sende deinen Geist auf diese Gaben herab und heilige sie,

damit sie uns werden Leib und Blut deines Sohnes, unseres Herrn Jesus Christus.


Denn am Abend, an dem er ausgeliefert wurde

und sich aus freiem Willen dem Leiden unterwarf,

nahm er das Brot und sagte Dank, brach es,

reichte es seinen Jüngern und sprach:


Nehmet und esset alle davon:

Das ist mein Leib, der für euch hingegeben wird. 


Ebenso nahm er nach dem Mahl den Kelch, dankte wiederum,

reichte ihn seinen Jüngern und sprach:


Nehmet und trinket alle daraus:

Das ist der Kelch des neuen und ewigen Bundes,

mein Blut, das für euch und für alle vergossen wird zur Vergebung der Sünden.

Tut dies zu meinem Gedächtnis.


Geheimnis des Glaubens. 
Deinen Tod, o Herr, verkünden wir, 
und deine Auferstehung preisen wir, 
bis du kommst in Herrlichkeit.


Darum, gütiger Vater, feiern wir das Gedächtnis des Todes

und der Auferstehung deines Sohnes und bringen dir so das Brot des Lebens

und den Kelch des Heiles dar.

Wir danken dir, dass du uns berufen hast, vor dir zu stehen und dir zu dienen. 
Wir bitten dich: Schenke uns Anteil an Christi Leib und Blut

und lass uns eins werden durch den Heiligen Geist.


Gedenke deiner Kirche auf der ganzen Erde und vollende dein Volk in der Liebe,

vereint mit unserem Papst Franziskus, unseren Bischöfen, Priestern und Diakonen

und mit allen Frauen und Männern, die zum Dienst in der Kirche bestellt sind. 


Gedenke (aller) unserer Brüder und Schwestern,

die entschlafen sind in der Hoffnung, dass sie auferstehen.

Nimm sie und alle, die in deiner Gnade aus dieser Welt geschieden sind,

in dein Reich auf, wo sie dich schauen von Angesicht zu Angesicht


Vater, erbarme dich über uns alle,

damit uns das ewige Leben zuteil wird in der Gemeinschaft

mit der seligen Jungfrau und Gottesmutter Maria,

mit deinen Aposteln und mit allen,

die bei dir Gnade gefunden haben von Anbeginn der Welt,

dass wir dich loben und preisen durch deinen Sohn Jesus Christus.


Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater,

in der Einheit des Heiligen Geistes alle Herrlichkeit und Ehre jetzt und in Ewigkeit.

Amen.


Vers zur Kommunioun


Preiset den Herrn, unseren Gott: Er erhöht die Niedrigen. Die Hungernden beschenkt er mit seinen Gaben und läßt die Reichen leer ausgehen.

Louons le Seigneur notre Dieu: il élève les humbles. Il comble de biens les affamés, renvoie les riches les mains vides.


Schlussgebiet


Härgott, du hues all Muecht: Am Sakrament, dat mer emfaang hun,
verkënnege mer den Doud an d'Operstoë vun déngem Sonn.

Gëf äis d'Kraaft, fir mat sénger Mamm ënnert dem Kräiz ze stoen
an d'Leed vun hirem Sonn ze delen, fir datt mer och deelhun u séngem Operstoën.

Duefir biede mer duurch hien, Christus, eisen Här. Amen.


Nous t’en prions, Seigneur notre Dieu,

nous qui annonçons dans ce sacrement la mort et la réssurection de ton Fils,

accorde-nous d’être unis à ses souffrances

comme la beinheureuse Vierge Marie, sa mère,

pour recevoir avec elle toute consolation dans la gloire. Par Jésus.


Mass vum 26. Mäerz
Klick op d’Kalennerblat fir d’Sonndesmass als PDF!

Links:

Top

Online Pastoral

Lëscht vun de Sonndesgottesdéngschter

 
Service Kommunikatioun a Press . Service Communication et Presse
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg

© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement