
|
|
7. Ouschtersonndeg A - 16./17.5.2026
7. Ouschtersonndeg A - 16./17.5.2026
De siwenten Ouschtersonndeg bréngt eis eng Aart Tëschenzoustand. De Jesus ass fort an de Geescht ass nach net komm. Deemools fir d'Frënn vum Jesus war et eng Zäit vun Ofwaarden an och eng Zäit, wou si versicht hunn sech an der neier Situatioun ze recht ze fannen. Mä heiansdo froen ech mech, op mir net dauerhaft an esou engem Zoustand sinn. Musse mir net och ëmmer nees waarden an eis virbereeden op dat, wat kënnt? Si mir net och des Ëfteren onsécher a wëssen net esou richteg, wat d'Zukunft brénge soll oder kann? Loosse mir eis dofir elo opmaachen an eisem Häerz fir dat, wat an eiser Zäit op eis duerkënnt a wou mir eis mussen entscheeden. Froe mir ëm d'Hëllef vun eisem Här.
Här Jesus Christus, du bass een Zeeche vun Hoffnung ënner de Mënschen. Här Jesus Christus, du verkënnegs dengem Papp seng Botschaft un eis. Här Jesus Christus, du bass d’Quell an d’Kraaft fir eisen deeglechen Asaz fir eis Matmënschen.
Dagesgebiet
Allmächtege Gott, mir bekennen, datt eisen Erléiser béi dir an denger Herrlechkeet ass. Erhéier eist Ruffen a looss eis erfueren, datt hien all Dag bis zum Enn vun dëser Welt béi eis bleift, esou wéi hien et versprach huet. Hien, deen an der Eenheet vum Hellege Geescht mat dir lieft a regéiert an all Éiwegkeet. Amen.
Entends notre prière, Seigneur: nous croyons que le Sauveur des hommes est auprès de toi dans la gloire; fais-nous croire aussi qu'il est encore avec nous jusqu'à la fin des temps, comme il nous l'a promis. Lui qui règne.
Gütiger Gott, welche Gnade ist es, den Glauben frei in Gemeinschaft leben, teilen, weitergeben und öffentlich verkünden zu dürfen. Schenke allen Menschen auf dieser Welt Glaubens- und Religionsfreiheit, und hilf uns selbst, dieses wertvolle Geschenk im Geist des Dienstes am Evangelium dankbar anzunehmen und mutig gemäß deinem Auftrag zu leben. Darum bitten wir durch Jesus Christus, deinen Sohn, unseren Herrn und Gott, der in der Einheit des Heiligen Geistes mit dir lebt und herrscht in Ewigkeit. Amen.
Liesungen: Apg 1, 12-14 / 2. Liesung: 1 Petr 4, 13-16 / Joh 17, 1-11a
Lesung aus der Apostelgeschichte. Als Jesus in den Himmel aufgenommen worden war, kehrten die Apostel von dem Berg, der Ölberg genannt wird und nur einen Sabbatweg von Jerusalem entfernt ist, nach Jerusalem zurück. Als sie in die Stadt kamen, gingen sie in das Obergemach hinauf, wo sie nun ständig blieben: Petrus und Johannes, Jakobus und Andreas, Philippus und Thomas, Bartholomäus und Matthäus, Jakobus, der Sohn des Alphäus, und Simon, der Zelot, sowie Judas, der Sohn des Jakobus. Sie alle verharrten dort einmütig im Gebet, zusammen mit den Frauen und Maria, der Mutter Jesu, und seinen Brüdern.
Kv. Ich schaue Gottes Güte im Land der Lebenden. Der HERR ist mein Licht und mein Heil: Vor wem sollte ich mich fürchten? Der HERR ist die Zuflucht meines Lebens: Vor wem sollte mir bangen?
Eines habe ich vom HERRN erfragt, dieses erbitte ich: im Haus des HERRN zu wohnen alle Tage meines Lebens; die Freundlichkeit des HERRN zu schauen und nachzusinnen in seinem Tempel.
Höre, HERR, meine Stimme, wenn ich rufe; sei mir gnädig und gib mir Antwort! Mein Herz denkt an dich: Suchet mein Angesicht! Dein Angesicht, HERR, will ich suchen.
Lesung aus dem ersten Brief des Apostels Petrus. Schwestern und Brüder! Freut euch, dass ihr Anteil an den Leiden Christi habt; denn so könnt ihr auch bei der Offenbarung seiner Herrlichkeit voll Freude jubeln. Wenn ihr wegen des Namens Christi beschimpft werdet, seid ihr seligzupreisen; denn der Geist der Herrlichkeit, der Geist Gottes, ruht auf euch. Wenn einer von euch leiden muss, soll es nicht deswegen sein, weil er ein Mörder oder ein Dieb ist, weil er Böses tut oder sich in fremde Angelegenheiten einmischt. Wenn er aber leidet, weil er Christ ist, dann soll er sich nicht schämen, sondern Gott darin verherrlichen.
Halleluja. Halleluja. Ich lasse euch nicht als Waisen zurück. Ich komme zu euch. Dann wird euer Herz sich freuen. Halleluja.
Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes. In jener Zeit erhob Jesus seine Augen zum Himmel und sagte: Vater, die Stunde ist gekommen. Verherrliche deinen Sohn, damit der Sohn dich verherrlicht! Denn du hast ihm Macht über alle Menschen gegeben, damit er allen, die du ihm gegeben hast, ewiges Leben schenkt. Das aber ist das ewige Leben: dass sie dich, den einzigen wahren Gott, erkennen und den du gesandt hast, Jesus Christus. Ich habe dich auf der Erde verherrlicht und das Werk zu Ende geführt, das du mir aufgetragen hast. Jetzt verherrliche du mich, Vater, bei dir mit der Herrlichkeit, die ich bei dir hatte, bevor die Welt war! Ich habe deinen Namen den Menschen offenbart, die du mir aus der Welt gegeben hast. Sie gehörten dir und du hast sie mir gegeben und sie haben dein Wort bewahrt. Sie haben jetzt erkannt, dass alles, was du mir gegeben hast, von dir ist. Denn die Worte, die du mir gabst, habe ich ihnen gegeben und sie haben sie angenommen. Sie haben wahrhaftig erkannt, dass ich von dir ausgegangen bin, und sie sind zu dem Glauben gekommen, dass du mich gesandt hast. Für sie bitte ich; nicht für die Welt bitte ich, sondern für alle, die du mir gegeben hast; denn sie gehören dir. Alles, was mein ist, ist dein, und was dein ist, ist mein; in ihnen bin ich verherrlicht. Ich bin nicht mehr in der Welt, aber sie sind in der Welt und ich komme zu dir.
Lecture du livre des Actes des Apôtres. Les Apôtres, après avoir vu Jésus s'en aller vers le ciel retournèrent à Jérusalem depuis le lieu-dit «mont des Oliviers» qui en est proche, – la distance de marche ne dépasse pas ce qui est permis le jour du sabbat. À leur arrivée, ils montèrent dans la chambre haute où ils se tenaient habituellement; c’était Pierre, Jean, Jacques et André, Philippe et Thomas, Barthélemy et Matthieu, Jacques fils d’Alphée, Simon le Zélote, et Jude fils de Jacques. Tous, d’un même cœur, étaient assidus à la prière, avec des femmes, avec Marie la mère de Jésus, et avec ses frères.
R/
J’en suis sûr, je verrai les bontés du Seigneur
Le
Seigneur est ma lumière et mon salut ;
J’ai
demandé une chose au Seigneur, la seule que je cherche: habiter la
maison du Seigneur tous les jours de ma vie, pour admirer le Seigneur
dans sa beauté
Écoute,
Seigneur, je t’appelle!
Lecture de la première lettre de saint Pierre apôtre. Bien-aimés, dans la mesure où vous communiez aux souffrances du Christ, réjouissez-vous, afin d’être dans la joie et l’allégresse quand sa gloire se révélera. Si l’on vous insulte pour le nom du Christ, heureux êtes-vous, parce que l’Esprit de gloire, l’Esprit de Dieu, repose sur vous. Que personne d’entre vous, en effet, n’ait à souffrir comme meurtrier, voleur, malfaiteur, ou comme agitateur. Mais si c’est comme chrétien, qu’il n’ait pas de honte, et qu’il rende gloire à Dieu pour ce nom-là.
Alléluia. Alléluia. Je ne vous laisserai pas orphelins, dit le Seigneur; je reviens vers vous, et votre cœur se réjouira. Alléluia.
Évangile de Jésus Christ selon saint Jean. En ce temps-là, Jésus leva les yeux au ciel et dit: Père, l’heure est venue. Glorifie ton Fils afin que le Fils te glorifie. Ainsi, comme tu lui as donné pouvoir sur tout être de chair, il donnera la vie éternelle à tous ceux que tu lui as donnés. Or, la vie éternelle, c’est qu’ils te connaissent, toi le seul vrai Dieu, et celui que tu as envoyé, Jésus Christ. Moi, je t’ai glorifié sur la terre en accomplissant l’œuvre que tu m’avais donnée à faire. Et maintenant, glorifie-moi auprès de toi, Père, de la gloire que j’avais auprès de toi avant que le monde existe. J’ai manifesté ton nom aux hommes que tu as pris dans le monde pour me les donner. Ils étaient à toi, tu me les as donnés, et ils ont gardé ta parole. Maintenant, ils ont reconnu que tout ce que tu m’as donné vient de toi, car je leur ai donné les paroles que tu m’avais données : ils les ont reçues, ils ont vraiment reconnu que je suis sorti de toi, et ils ont cru que tu m’as envoyé. Moi, je prie pour eux ; ce n’est pas pour le monde que je prie, mais pour ceux que tu m’as donnés, car ils sont à toi. Tout ce qui est à moi est à toi, et ce qui est à toi est à moi ; et je suis glorifié en eux. Désormais, je ne suis plus dans le monde ; eux, ils sont dans le monde, et moi, je viens vers toi.
Predigt
"Sie alle verharrten dort einmütig im Gebet, zusammen mit den Frauen und Maria, der Mutter Jesu, und seinen Brüdern." (Apg 1, 14) Eenheet, Zesummestoen, dat ass et, wat eis hei an der Apostelgeschicht presentéiert gëtt. An dann am Evangelium gëtt de Jesus a senger Abschidsried nach eng Kéier een Hiweis, dass seng Frënn sollten zesumme bleiwen. Et ass en Testament. Hien iwwergëtt seng Ierfschaft vun seng Frënn.
Hei eng kleng Geschicht: "Ein Vater hatte sieben Söhne, die öfter in Streit waren miteinander. Über das Zanken vergaßen sie ihre Arbeit. Einige böse Menschen hatten sogar im Sinn, diese Uneinigkeit zu nutzen, um die Söhne nach dem Tode des Vaters um ihr Erbteil zu bringen. Da ließ der alte Mann alle sieben Söhne zusammenkommen, legte ihnen sieben Stäbe vor, die fest zusammengebunden waren und sagte: Dem von euch, der dieses Bündel Stäbe zerbricht, zahle ich hundert Taler. Einer nach dem anderen strengte alle seine Kräfte an, und jeder sagte nach vergeblichem Bemühen, das sei gar nicht möglich, die Stäbe zu zerbrechen. – Doch sprach der Vater, nichts ist leichter. Er löste das Bündel auf und zerbrach mühelos einen Stab nach dem anderen. Und er sprach: Wie mit diesen Stäben, so ist es mit euch. Solange ihr eins seid, werdet ihr bestehen und das Erbe bleibt euch erhalten. Löst ihr aber das Band der Eintracht auf, so geht es euch wie den Stäben, die hier zerbrochen auf dem Boden liegen."[1]
De Papp hat eng Anung dovun, dass seng Jongen nawell guer net esou eeneg wieren an dass si sech bis op d'Blutt géifen ëm d'Ierwen zerstreiden. Wa mir dann an eis Famillje kucken, da wësse mir, dass dat eben och des Ëftere virkënnt. Dachs sti Familljen da virun engem Chaos an d'Gemeinschaft zerfält. Mä wa mir an eis Reliounsgemeinschaft kucken, mierke mir, dass dat nawell och do de Fall ass. Zënter Joerhonnerte sinn d'Chrëschten a vill ënnerschiddlech Konfessioun zerspléckt an de Sträit hält net op. An och innerhalb vun enger Konfessioun gëtt nach net emol eng Eenegkeet. Wéi vill gëtt beispillsweis bäi eis innerhalb vun der kathoulescher Kierch gestridden? Iwwer wäit Strécken ewech fält et eis nach net emol méi op, dass mir getrennt sinn. Mir huelen déi Trennungen a Streidereien als eng quasi endgülteg Geschicht un a mir besti weider op eiser Positioun. D'Liesunge vun dësem Sonndeg kéinten eis allerdéngs nei drun erënneren, dass mir eng gemeinsam Ierfschaft ze verwalten hunn.
D'Texter aus dem Neien Testament si jo Berichter aus dem Liewe vun der jonker Kierch. Si schwätzen esou dacks vun der Eenheet. Dat léist eis natierlech och drun denken, dass schonn deemools munnech Schwieregkeet bestanen hunn. Scho ganz fréi mierke mir esou Streidereien iwwer déi richteg Orientéierung vun der Gemeinschaft. Wien dierf wat maachen a soen? Wien huet déi richteg Interpretatioun vun deem, wat mengt gouf, dass de Jesus et gesot hätt? Schonn deemools war d'Eenheet zerbriechlech an ëmmer nees hunn se no Weeër gesicht, fir des Gemeinschaft zesummen ze halen.
Wann een dann ee wéineg d'Geschicht verfollegt, da mierkt ee geschwënn, dass et net nëmmen Interpretatiounsfroen zur Botschaft waren, mä dass et och handfest Streidereien ëm Muecht an Afloss waren, déi derzou gefouert hunn, dass sech Spléckungen ageschlach hunn.
Bis haut erliewe mir dat. Sécher sinn et och haut inhaltlech Froen, déi d'Chrëschten ausenaner bréngen. Allerdéngs sinn et dach meeschtens Froen ëm Muecht an Afloss, déi bestëmmend an de Streidereie sinn. Déi, déi un de Schalthiewele vun der Muecht setzen, wëllen net gären op hiren Afloss verzichten. Allerdéngs mécht dat dann och déi ganz Gemeinschaft um Enn schwaach.
Dem Jesus seng lescht Wierder am Johannesevangelium sinn ee ganz däitlecht Gebiet ëm d'Eenheet. De Jesus wousst ëm déi mënschlech Schwächten, déi derzou verleeden, fir wëllen op der éischter Plaz an am Mëttelpunkt ze stoen. Et kéint ee bal soen, dass de Jesus eis esou gutt kannt huet, dass hien ëm déi grouss Versuchung wousst, dass et an eiser Kierch dach erëm em d'Ausübe vu Muecht an ëm Hierarchie géif goen. Hie selwer hat ganz op d'Léift vertraut. Awer genee dat ass net esou ëmgesat an eiser Kierch, oder an de Kierchen. Iwwerall gesi mir, dass méi op angeblech helleg Herrschafte vertraut gëtt wéi op eng Léift, déi net ze kontrolléieren ass an déi um Enn och extreem verletzt ka ginn.
Uspréch op Muecht an Afloss hunn déi eng Kierch a Spléckunge bruecht. Dat verhënnert bis haut, dass sech Konfessiounen erëm zesummefannen an zesummen an d'Zukunft ginn. Mä och innerhalb vun eiser kathoulescher Kierch mierke mir déi Tendenzen. Kee wëll op seng Privileegie verzichten. Dat, wat bis elo war, gëtt als "sakrosankt" dohi gestalt, als éiweg Wourecht, déi net ze veränneren ass. Op mir dobäi déi ganz Gemeinschaft an de Ruin féieren, ass scheinbar Villen zimmlech egal.
"Sie alle verharrten dort einmütig im Gebet, zusammen mit den Frauen und Maria, der Mutter Jesu, und seinen Brüdern." (Apg 1, 14) Hei sinn an eiser Liesung sämtlech Apostelen opgezielt. Mä si bilden net eleng des Gemeinschaft. Do gehéieren eben och all déi Fraen derzou, déi mat dem Jesus zesumme waren. Wat ass dat fir ee Bild vu Kierch? Firwat sollte mir net endlech emol erëm dohin zeréck fannen? Loosse mir dach all eis Muechtspiller, loosse mir all eis Privileegien, loosse mir all eis Veruechtung vis-à-vis vu scheinbar net akzeptabele Leit fir ee kierchlecht Amt op der Säit a versiche mir mat Léift een deen aneren unzehuelen. Léift huet nach ëmmer derzou gefouert, dass sech nei Fantasien entwéckelt hunn an dass doduerch nei Perspektiven opgaange sinn. Loosse mir dach mat neiem Courage nei Weeër zuenaner sichen an all Spléckungen a sämtlecht Pochen op déi eege Positioun op der Säit.
[1] aus: Klaus Müller, Gottes ABC. Texte für das Lesejahr A, Aschendorff Verlag Münster 2013, S. 148.
Fürbitten
Als Gemeinschaft, déi am Gebiet versammelt ass, dierfe mir eis Uleies viru Gott bréngen an ëm säi Geescht froen:
* Ëm de Geescht vun der Erneierung vun eisem Vertrauen. Härgott héier eis. * Ëm de Geescht vun der Léift zu de Mënschen. Härgott héier eis. * Ëm de Geescht vun der Gedold mat schwierege Matmënschen. Härgott héier eis. * Ëm de Geescht vun der Solidaritéit mat deenen, déi Hëllef brauchen. Härgott héier eis. * Ëm de Geescht vum Matenaner an deene verschiddenen Usiichten. Härgott héier eis. * Ëm de Geescht vun der Vollendung bäi dir fir all eis Verstuerwen. Härgott héier eis.
Du, Gott, hues eis däi Jong geschenkt, als deen eenzege Vermëttler fir eis mat dir, eisem Papp. Mir soen dir Merci dofir, elo an an all Éiwegkeet. Amen.
II.
Le Seigneur n’oublie aucun de ses enfants. Avec confiance, tournons-nous vers lui et prenons dans notre prière tous nos frères et sœurs.
* Dieu notre Père, envoie ton Esprit sur les hommes et les femmes qui souffrent de la violence et de l'injustice, et aussi sur leurs tortionnaires et leurs bourreaux. Dieu notre Père, écoute-nous.
* Envoie ton Esprit sur ceux qu'on insulte à cause d eleur foi ou de leur amour pour toi, et aussi sur ceux qui ne te connaissent pas et ceux qui sont révoltés contre toi. Dieu notre Père, écoute-nous.
* Envoie ton Esprit sur tous les chrétiens du monde, unis dans la prière par l'Esprit de Pentecôte, et aussi sur les coyants des autres religions et sur tous les hommes et les femmes de bonne volonté. Dieu notre Père, écoute-nous.
* Envoie ton Esprit sur toutes les personnes travaillant dans les médias et cherchant à transmettre des informations vraies. Dieu notre Père, écoute-nous.
* Envoie ton Esprit sur nos communautés rassemblées d'un seul coeur par l'écoute de ta Parole et de l'Esprit de l'Évangile, au service des plus pauvres. Dieu notre Père, écoute-nous.
Entends notre prière, Seigneur notre Dieu, par Jésus, ton fils et notre frère. Lui qui règne avec toi et le Saint Esprit. Amen.
Gowegebiet
Här eise Gott, huel eis Gebieder an Affergowen un. Looss eis des helleg Feier mat ganzer Léift an Éierlechkeet feieren, fir datt mir eng Kéier d’Liewen an der Herrlechkeet vum Himmel erreechen. Dorëms biede mir duerch Christus, eisen Här.
Avec ces offrandes, Seigneur, reçois les prières de tes fidèles; que cette liturgie célébrée avec amour nous fasse passer à la gloire du ciel. Par Jésus.
Du, unser Gott und Vater, niemand ist dir näher als dein Sohn Jesus Christus. Was er dir gibt, nimmst du an, als wäre es schon immer das deine. Wir bitten dich: Nimm auch an, was wir dir bringen. Es ist Unseres, weil du es uns gegeben hast: Brot und Wein. Wandle diese Gaben in die eine und einzige Gabe, die uns helfen kann: Jesus Christus. Denn er stillt unseren Hunger nach dir, unseren Durst nach Leben. Dies erbitten wir durch ihn, deinen Sohn, unseren Bruder und Herrn.
Präfation – "Reich Gottes in der Welt"
Gott, unser
Vater,
in
Wahrheit ist es würdig und recht,
dir
zu danken
und so kann
dieses Reich
in
uns nicht Fuß fassen.
Sanctus Hochgebet – „Magnificat“ Nach dem Sanctus:
Gott, wir
danken dir für Jesus,
der
sich nicht auf hohem Ross
Der dem
Terror der Tatsachen
nicht
das letzte Wort überließ
und
mit der frohen Botschaft
V/A:
Du
bist Licht und du bist Leben;
Christus,
unsere Zuversicht.
Wir danken
dir für Jesus,
der
selbst auf dich, unsern Gott, vertraute.
Der beim
Mahl mit den Seinen
an
sein Leben wie auch seinen Tod dachte.
Seines
Todes und seiner Auferstehung
wollen
wir jetzt gedenken.
So bitten
wir dich, allmächtiger Gott:
Damals,
Vater, brach Er das Brot.
NEHMET UND ESSET ALLE DAVON,
Danach nahm er den Becher, dankte dir und reichte ihn Seinen Jüngern mit den Worten:
NEHMET UND
TRINKET ALLE DARAUS,
Geheimnis
des Glaubens!
Lass Jesus
Christus in diesen Zeichen
von
Brot und Wein
V/A:
Du
bist Licht und du bist Leben;
Christus,
unsere Zuversicht.
Und so
bitten wir dich, Vater,
für
deine Kirche:
Gib
Weisheit und Kraft
unserem
Papst Franziskus, Gedenke in deiner Güte auch der Menschen,
die einen
besonderen Platz
in
unserem Herzen haben,
Mit deinem
ganzen Volk,
mit
Maria, der Mutter des Herrn,
neigen wir
uns vor deiner Größe
und
sagen dir unseren Dank
Durch ihn und mit ihm und in ihm
ist dir, Gott, allmächtiger Vater, Quelle unbekannt
Vaterunser
Iwwerall op eiser Welt, wou Chrëschten zesumme kommen a bieden, kennen si dat Gebiet, wat de Jesus eis hannerlooss huet. An dësem kuerze Gebiet ass alles zesummebruecht, wat mir viru Gott eis Papp kënne bréngen. Biede mir mat all eis Bridder a Schwëstere wéi eisen Här eis et geléiert huet: Vater unser im Himmel, …
Friddensgebiet
A ville Länner gi Chrëschte verfollegt. Biede mir ganz besonnesch fir si ëm de Fridden. Här, Jesus Christus, kuck net op eis Feeler a Sënden, mä op eise gudde Wëllen a schenk eis allen däi Fridden.
Schlussgebiet
Erhéier eis, Gott, a schenk eis déi fest Zouversiicht, datt duerch d’Feier vun den hellege Geheimnisser déi ganz Kierch déi Erfëllung erreecht, déi Christus an denger Herrlechkeet elo schonn huet. Hien, dee mat dir lieft an all Éiwegkeet. Amen.
Exauce-nous, Dieu notre Sauveur: que notre communion au mytère du salut nous confirme dans cette assurance que tu glorifieras tout le corps de l'Église comme tu as glorifié son chef, Jésus, le Christ. Lui qui règne.
Du, unser Gott und Vater, wann immer wir Jesus Christus suchen, suchen wir nach dir. Möge dein Sohn unser Bruder sein in der kommenden Woche, so dass wir ihn an unserer Seite finden und deine Nähe entdecken. Darum bitten durch ihn, unseren Bruder, den Herrn. Amen.
|
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg
© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement



