Grengendonneschdeg 2.4.2026


Home Back Print Kontakt

Grengendonnëschdeg 2.4.2026 - © Carlo Morbach - 30.3.2026

Grengendonneschdeg 2.4.2026


D'Judden denken um Pessach-Fest un den Auszuch vun hirem Vollek aus der Sklaverei vun Ägypten, un de Wee duerch d'Rout Mier an d'Fräiheet. Un des Erënnerungsfeier knäppe mir un als Chrëschten. Mir denken un dem Jesus säi Wee duerch Leiden an Dout hin zur Opersteeung. Wéi steet et grad an dëse schwieregen Zäite mat der Fräiheet, mat dem Liewe vun esou ville Mënschen an de Krichs- a Krisegebidder vun eiser Welt? Wënschen si sech net och Fräiheet a Fridden? Si droen ee schwéiert Kräiz. Si si gefaangen. Biede mir haut besonnesch fir all déi, déi net a Fridden a Fräiheet kënne liewen a froe mir eisen Här fir si an eis ëm Hëllef an ëm Erbaarmen.


Här Jesus Christus, du bass d'Léift an de Fridden. Kyrie eleison.

Här Jesus Christus, du luets eis an, deng Léift weider ze ginn. Christe eleison.

Här Jesus Christus, du stäerks eis op eisem Wee duerch d'Liewen. Kyrie eleison.


Dagesgebiet


Allmächtiger, ewiger Gott, am Abend vor seinem Leiden hat dein geliebter Sohn der Kirche das Opfer des Neuen und Ewigen Bundes anvertraut und das Gastmahl seiner Liebe gestiftet. Gib, daß wir aus diesem Geheimnis die Fülle des Lebens und der Liebe empfangen. Darum bitten wir durch Jesus Christus.


Tu nous appelles, Dieu notre Père, à célébrer ce soir la très sainte Cène où ton Fils unique, avant de se livrer lui-même à la mort, a voulu remettre à son Église le sacrifice nouveau de l'Alliance éternelle; fais que nous recevions de ce repas qui est le sacrement de son amour, la charité et la vie. Par Jésus Christ.


Liesungen: Ex 12, 1-8.11-14 /1 Kor 11, 23-26 / Joh 13, 1-15


Lesung aus dem Buch Exodus.

In jenen Tagen sprach der HERR zu Mose und Aaron im Land Ägypten: Dieser Monat soll die Reihe eurer Monate eröffnen, er soll euch als der Erste unter den Monaten des Jahres gelten. Sagt der ganzen Gemeinde Israel: Am Zehnten dieses Monats soll jeder ein Lamm für seine Familie holen, ein Lamm für jedes Haus. Ist die Hausgemeinschaft für ein Lamm zu klein, so nehme er es zusammen mit dem Nachbarn, der seinem Haus am nächsten wohnt, nach der Anzahl der Personen. Bei der Aufteilung des Lammes müsst ihr berücksichtigen, wie viel der Einzelne essen kann. Nur ein fehlerfreies, männliches, einjähriges Lamm darf es sein, das Junge eines Schafes oder einer Ziege müsst ihr nehmen. Ihr sollt es bis zum vierzehnten Tag dieses Monats aufbewahren. In der Abenddämmerung soll die ganze versammelte Gemeinde Israel es schlachten. Man nehme etwas von dem Blut und bestreiche damit die beiden Türpfosten und den Türsturz an den Häusern, in denen man es essen will. Noch in der gleichen Nacht soll man das Fleisch essen. Über dem Feuer gebraten und zusammen mit ungesäuertem Brot und Bitterkräutern soll man es essen. So aber sollt ihr es essen: eure Hüften gegürtet, Schuhe an euren Füßen und euren Stab in eurer Hand. Esst es hastig! Es ist ein Pessach für den HERRN. In dieser Nacht gehe ich durch das Land Ägypten und erschlage im Land Ägypten jede Erstgeburt bei Mensch und Vieh. Über alle Götter Ägyptens halte ich Gericht, ich, der HERR. Das Blut an den Häusern, in denen ihr wohnt, soll für euch ein Zeichen sein. Wenn ich das Blut sehe, werde ich an euch vorübergehen und das vernichtende Unheil wird euch nicht treffen, wenn ich das Land Ägypten schlage. Diesen Tag sollt ihr als Gedenktag begehen. Feiert ihn als Fest für den HERRN! Für eure kommenden Generationen wird es eine ewige Satzung sein, das Fest zu feiern!


Kv Der Kelch des Segens gibt uns Anteil an Christi Blut.

Wie kann ich dem Herrn vergelten *GL 305,3
all das Gute, das er mir erwiesen?
Den Becher des Heils will ich erheben. *
Ausrufen will ich den Namen des Herrn. 
– (Kv)
Kostbar ist in den Augen des Herrn *
der Tod seiner Frommen.
Ach Herr, ich bin doch dein Knecht, /
dein Knecht bin ich, der Sohn deiner Magd! *
Gelöst hast du meine Fesseln. 
– (Kv)
Ich will dir ein Opfer des Dankes bringen, *
ausrufen will ich den Namen des Herrn.
Meine Gelübde will ich dem Herrn erfüllen *
in Gegenwart seines ganzen Volkes. 
– Kv


Lesung aus dem ersten Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Korinth.

Schwestern und Brüder! Ich habe vom Herrn empfangen, was ich euch dann überliefert habe: Jesus, der Herr, nahm in der Nacht, in der er ausgeliefert wurde, Brot, sprach das Dankgebet, brach das Brot und sagte: Das ist mein Leib für euch. Tut dies zu meinem Gedächtnis! Ebenso nahm er nach dem Mahl den Kelch und sagte: Dieser Kelch ist der Neue Bund in meinem Blut. Tut dies, sooft ihr daraus trinkt, zu meinem Gedächtnis! Denn sooft ihr von diesem Brot esst und aus dem Kelch trinkt, verkündet ihr den Tod des Herrn, bis er kommt.


Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre! (So spricht der Herr:) Ein neues Gebot gebe ich euch: Wie ich euch geliebt habe, so sollt auch ihr einander lieben. Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre!


Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes.

Es war vor dem Paschafest. Jesus wusste, dass seine Stunde gekommen war, um aus dieser Welt zum Vater hinüberzugehen. Da er die Seinen liebte, die in der Welt waren, liebte er sie bis zur Vollendung. Es fand ein Mahl statt und der Teufel hatte Judas, dem Sohn des Simon Iskariot, schon ins Herz gegeben, ihn auszuliefern. Jesus, der wusste, dass ihm der Vater alles in die Hand gegeben hatte und dass er von Gott gekommen war und zu Gott zurückkehrte, stand vom Mahl auf, legte sein Gewand ab und umgürtete sich mit einem Leinentuch. Dann goss er Wasser in eine Schüssel und begann, den Jüngern die Füße zu waschen und mit dem Leinentuch abzutrocknen, mit dem er umgürtet war. Als er zu Simon Petrus kam, sagte dieser zu ihm: Du, Herr, willst mir die Füße waschen? Jesus sagte zu ihm: Was ich tue, verstehst du jetzt noch nicht; doch später wirst du es begreifen. Petrus entgegnete ihm: Niemals sollst du mir die Füße waschen! Jesus erwiderte ihm: Wenn ich dich nicht wasche, hast du keinen Anteil an mir. Da sagte Simon Petrus zu ihm: Herr, dann nicht nur meine Füße, sondern auch die Hände und das Haupt. Jesus sagte zu ihm: Wer vom Bad kommt, ist ganz rein und braucht sich nur noch die Füße zu waschen. Auch ihr seid rein, aber nicht alle. Er wusste nämlich, wer ihn ausliefern würde; darum sagte er: Ihr seid nicht alle rein. Als er ihnen die Füße gewaschen, sein Gewand wieder angelegt und Platz genommen hatte, sagte er zu ihnen: Begreift ihr, was ich an euch getan habe? Ihr sagt zu mir Meister und Herr und ihr nennt mich mit Recht so; denn ich bin es. Wenn nun ich, der Herr und Meister, euch die Füße gewaschen habe, dann müsst auch ihr einander die Füße waschen. Ich habe euch ein Beispiel gegeben, damit auch ihr so handelt, wie ich an euch gehandelt habe.


Lecture du livre de l'Exode.

Dans le pays d’Égypte, le Seigneur dit à Moïse et à son frère Aaron : « Ce mois-ci sera pour vous le premier des mois, il marquera pour vous le commencement de l’année. Parlez ainsi à toute la communauté d’Israël : le dix de ce mois, que l’on prenne un agneau par famille, un agneau par maison. Si la maisonnée est trop peu nombreuse pour un agneau, elle le prendra avec son voisin le plus proche, selon le nombre des personnes. Vous choisirez l’agneau d’après ce que chacun peut manger. Ce sera une bête sans défaut, un mâle, de l’année. Vous prendrez un agneau ou un chevreau. Vous le garderez jusqu’au quatorzième jour du mois. Dans toute l’assemblée de la communauté d’Israël, on l’immolera au coucher du soleil. On prendra du sang, que l’on mettra sur les deux montants et sur le linteau des maisons où on le mangera. On mangera sa chair cette nuit-là, on la mangera rôtie au feu, avec des pains sans levain et des herbes amères. Vous mangerez ainsi : la ceinture aux reins, les sandales aux pieds, le bâton à la main. Vous mangerez en toute hâte : c’est la Pâque du Seigneur. Je traverserai le pays d’Égypte, cette nuit-là ; je frapperai tout premier-né au pays d’Égypte, depuis les hommes jusqu’au bétail. Contre tous les dieux de l’Égypte j’exercerai mes jugements : Je suis le Seigneur. Le sang sera pour vous un signe, sur les maisons où vous serez. Je verrai le sang, et je passerai : vous ne serez pas atteints par le fléau dont je frapperai le pays d’Égypte. Ce jour-là sera pour vous un mémorial. Vous en ferez pour le Seigneur une fête de pèlerinage. C’est un décret perpétuel : d’âge en âge vous la fêterez.


R/ La coupe de bénédiction est communion au sang du Christ.

Comment rendrai-je au Seigneur
tout le bien qu’il m’a fait ?
J’élèverai la coupe du salut,
j’invoquerai le nom du Seigneur.
R

Il en coûte au Seigneur
de voir mourir les siens !
Ne suis-je pas, Seigneur, ton serviteur,
moi, dont tu brisas les chaînes ?
R

Je t’offrirai le sacrifice d’action de grâce,
j’invoquerai le nom du Seigneur.
Je tiendrai mes promesses au Seigneur,
oui, devant tout son peuple.
R


Lecture de la première lettre de saint Paul apôtre aux Corinthiens.

Frères et soeurs, moi, Paul, j’ai moi-même reçu ce qui vient du Seigneur, et je vous l’ai transmis : la nuit où il était livré, le Seigneur Jésus prit du pain, puis, ayant rendu grâce, il le rompit, et dit : « Ceci est mon corps, qui est pour vous. Faites cela en mémoire de moi. » Après le repas, il fit de même avec la coupe, en disant : « Cette coupe est la nouvelle Alliance en mon sang. Chaque fois que vous en boirez, faites cela en mémoire de moi. » Ainsi donc, chaque fois que vous mangez ce pain et que vous buvez cette coupe, vous proclamez la mort du Seigneur, jusqu’à ce qu’il vienne.


Gloire et louange à toi, Seigneur Jésus ! Je vous donne un commandement nouveau, dit le Seigneur : « Aimez-vous les uns les autres comme je vous ai aimés. » Gloire et louange à toi, Seigneur Jésus ! 


Évangile de Jésus Christ selon saint Jean.

Avant la fête de la Pâque, sachant que l’heure était venue pour lui de passer de ce monde à son Père, Jésus, ayant aimé les siens qui étaient dans le monde, les aima jusqu’au bout. Au cours du repas, alors que le diable a déjà mis dans le cœur de Judas, fils de Simon l’Iscariote, l’intention de le livrer, Jésus, sachant que le Père a tout remis entre ses mains, qu’il est sorti de Dieu et qu’il s’en va vers Dieu, se lève de table, dépose son vêtement, et prend un linge qu’il se noue à la ceinture ; puis il verse de l’eau dans un bassin. Alors il se mit à laver les pieds des disciples et à les essuyer avec le linge qu’il avait à la ceinture. Il arrive donc à Simon-Pierre, qui lui dit : « C’est toi, Seigneur, qui me laves les pieds ? » Jésus lui répondit : « Ce que je veux faire, tu ne le sais pas maintenant ; plus tard tu comprendras. » Pierre lui dit : « Tu ne me laveras pas les pieds ; non, jamais ! » Jésus lui répondit : « Si je ne te lave pas, tu n’auras pas de part avec moi. » Simon-Pierre lui dit : « Alors, Seigneur, pas seulement les pieds, mais aussi les mains et la tête ! » Jésus lui dit : « Quand on vient de prendre un bain, on n’a pas besoin de se laver, sinon les pieds : on est pur tout entier. Vous-mêmes, vous êtes purs, mais non pas tous. » Il savait bien qui allait le livrer ; et c’est pourquoi il disait : « Vous n’êtes pas tous purs. » Quand il leur eut lavé les pieds, il reprit son vêtement, se remit à table et leur dit : « Comprenez-vous ce que je viens de faire pour vous ? Vous m’appelez “Maître” et “Seigneur”, et vous avez raison, car vraiment je le suis. Si donc moi, le Seigneur et le Maître, je vous ai lavé les pieds, vous aussi, vous devez vous laver les pieds les uns aux autres. C’est un exemple que je vous ai donné afin que vous fassiez, vous aussi, comme j’ai fait pour vous.


Priedegt


Mir feiere mat Gréngendonneschdeg traditionell verschidde kathoulesch Evenementer, déi bis haut ëmmer nach fest an eisem Denke verankert sinn. Do ass déi sougenannt "Asetzung" vun der Eucharistiefeier oder der Mass duerch de Jesus selwer. Mir soen och, dass haut de Jesus d'Piistertum, wéi mir et an eiser Kierch kennen, initiéiert huet. Mä kann een des Behaaptungen haut nach wierklech oprecht erhalen? Scho säit längerer Zäit ass sech d'Theologie an och Exegees bewosst, dass dëst dogmatesch Entscheedunge sinn, déi eigentlech kee Fong an der Bibel, dat heescht am Neien Testament, hunn.


Um Ufank steet zum Beispill déi al Fro, firwat dann de Jesus um Kräiz huet misste stierwen. Et gëtt da gesot, dass Gott mat der iwwerméisseg grousser Schold vun de Mënschen net konnt fäerdeg ginn an dofir huet hie säi Jong um Kräiz missten afferen. Mä des "Genugtuung" (Satisfaktioun) ass laut dem Denke vun Theologen aus dem fréie Mëttelalter bis haut net duer gaangen. Dofir muss och all Priister bis haut dat "hellegt Massaffer" duerbréngen. Bis haut, a besonnesch an traditionalistesche Kreesser huet dat jo erëm Héichkonjunktur, kann nëmmen de geweite Priister dat Affer viru Gott bréngen an esou quasi Gott berouegen. Grad och déi Chrëschten a Priister, déi traditionell denken, gesinn an esou enger dach "verdächteger" Gestalt wéi dem Pfarrer vun Ars d'Inkarnatioun vun dëse fir mech abstruse Virstellungen. Dee seet z.B.: "Dem Priester gehorcht Gott." Wéi kleng muss deemno Gott, de Schëpfer vun der Welt, geduecht ginn, dass een esou ka schwätzen an dass duerch ee Priister mat engem Zaubersaz Gott an eng kleng Hostie erageruff gëtt. Ass dat net alles wierklech ze hannerfroen?[1] Ka Gott nëmmen esou present sinn an eiser Welt?


D'Presenz vu Gott an eiser Welt ass wichteg an och eng Tatsaach. Allerdéngs muss si anescht geduecht ginn. Net ee Stéckelche Brout oder eng minimal Schlupp Wäi ginn a Gott bzw. a Christus verwandelt. Mä mir selwer sollen eis verwandelen an enger jesuanesch-familiärer Gemeinschaft als Membere vun dem Läif vu Christus. De Läif vu Christus si mir als Gemeinschaft. Déi eigentlech Wandlung geschitt an eis, wa mir an enger jesuanescher Dëschgemeinschaft Freed a Leed mat enaner deelen. Hei gëllt dem Paulus säi Wuert: "Ihr aber seid der Leib Christi und jeder Einzelne ist ein Glied an ihm." (1 Kor 12, 27) Wa mir haut op Gréngendonneschdeg op dat lescht Abendmahl vum Jesus mat senge Frënn kucken, da sollte mir eescht huelen, wat hie wierklech gewollt huet. Hie wollt, dass seng Frënn hiert Liewen, mat allen Héichten an Déiften, deelen. Et ass him net drëm gaangen een Affer-Kult anzesetzen. Seng Riede géint den Affer-Kult vum Tempel sinn do ganz däitlech a weise, wat hie geduecht a gewollt huet.


Weider geet et och net dorëm, dass mir eis duerch ee Massaffer Gott kéinte gnädeg stëmmen. Gott klot eis net un. Mir mussen deemno eis Perspektiv ëmdréinen. Mir musse Gott esou gesinn a kucken, wéi de Jesus et gemaach huet. Dofir musse mir eisen "Über-Ich-Gott entthronen, spirituell aufwachen und mündig werden. Dann werden auch Gottesdienste ohne Leistungs-, Leidens- und Leitungsdruck möglich."[2]


Vläicht misste mir wierklech haut erëm zeréck fannen zu der Praxis vun der Urkierch, déi mat der Feier vun hirer Gemeinschaft absolutt dem Jesus nogaangen ass. Et waren Dëschgemeinschaften, wou jiddereen seng Plaz hat. Ee Bléck an d'Didaché, d'"Zwölfapostellehre", déi esou al ass wéi d'Matthäusevangelium, kann eis d'Ae wierklech opmaachen. Eist depressiivt an destruktiivt Gottesbild kann sech dann ophellen, wéi de Peter Trummer schreift.[3] "Wir können die mit dem Abendmahl begründeten Schuld- und Gnadenrechnungen beruhigt hinter uns lassen und nachspüren, ob uns die gefeierte Gnade auch wirklich guttut."[4]


Allerdéngs, an dat ass da wuel de Problem vun eiser kathoulescher Kierch, da gëtt eist Bild vun de Priister asw. zimmlech iwwerflësseg fir d'Feier vun eiser Gemeinschaft. Deemools ass de Jesus verfollegt ginn, well hien un der Muecht vun de Priister vum Tempel gefréckelt a kritiséiert huet. Haut geet et do sécher net anescht. An awer wier et wichteg als Chrëschten fir sech erëm un dësem Jesus ze orientéieren. Gott brauch weder en Affer nach brauch hien an eis Welt "erbäigezaubert" ginn. Gott ass do, wa mir als Gemeinschaft zesummen eist Liewen deelen, wa mir eis géigesäiteg hëllefen, wa mir dem Jesus seng Botschaft vu Léift, vu Gerechtegkeet a vu Fridden eescht huelen an haut ëmsetzen. Huele mir dach einfach de Schlusssaz vum Evangelium vun haut eescht: "Ich habe euch ein Beispiel gegeben, damit auch ihr so handelt, wie ich an euch gehandelt habe." (Joh 13, 15)


[1] Vgl. Peter Trummer, Mit Jesus am Puls der Zeit. Ermutigung zum Christsein, Verlag Herder Freiburg 2024, S. 103.

[2] Peter Trummer, ebd. S. 105.

[3] Ebd. S. 109.

[4] Ebd. S. 109.


Fürbitten


Eisen Här Jesus Christus, huet eis an dem Wäsche vun de Féiss vu senge Frënn ee Beispill an een Optrag ginn. Well mir selwer agesinn, wéi schwaach mir eigentlech ëmmer nees sinn, wëlle mir zu him ruffen:


- Mir biede fir all, déi an der Kierch eng besonnesch Aufgab hunn, dass si an der Verkënnegung vun der frouer Botschaft dengem Virbild nofollegen. Christus, héier eis.


- Mir biede fir all, déi op däin Numm gedeeft sinn, dass si hier Beruffung an der Welt asetzen als een Déngscht un de Matmënschen. Christus, héier eis.


- Mir biede fir all, déi am Staat an an der Gesellschaft Verantwortung droen, dass si sech fir Fridden, Gerechtegkeet an d'Anhale vun de Mënscherechter asetzen. Christus, héier eis.


- Mir biede fir all, déi am Moment a grousser Nout sinn, déi krank sinn, déi sech Suerge maachen ëm hiert Liewen, hier Famill an hier Frënn, dass si Hëllef fannen. Christus, héier eis.


- Mir biede fir all, déi sech asetzen, dass déi aktuell Kricher geléist ginn, déi all Dag sech ëm d’Mënschen an Nout këmmeren a fir si do sinn, dass si de Mutt an d'Kraaft net verléieren. Christus, héier eis.


- Mir biede fir all eis Verstuerwen, dass si elo bäi dir dierfe sinn an do Erfëllung vun hirer Hoffnung fannen. Christus, héier eis.


Här Jesus Christus, du hues ënnert eis Mënsche gelieft. Du waars fir eis do. Du bass och elo fir eis do an der Nout vun der Zäit. Hëllef eis, dass mir net verzweiwelen an dass mir gestäerkt duerch dech och elo weider eis Léift kënne verschenken. Dech luewen an éiere mir elo an an all Éiwegkeet. Amen.


II.


Avec confiance et humilité, nous nous présentons à la prière avec notre tablier, car le Christ nous veut en tenue de service. Ouvrons notre cœur aux besoins de nos frères et sœurs du monde entier et présentons-les au Père de toute bonté.

Seigneur, écoute-nous; Seigneur, exauce-nous. 

Dans tous les pays aux prises avec des conflits armés, que ton peuple bâtisse la paix. 

Dans le cœur des hommes et des femmes qui perdent espoir, que ton peuple suscite la foi.

Dans les régions du monde où règnent la violence et la discorde, que ton peuple suscite l’amour.

Dans l’esprit des gens qui vivent repliés sur eux-mêmes, qui souffrent de dépression ou de dépendance, que ton peuple répande la lumière.

À toutes les personnes qui cherchent la vérité, que ton peuple proclame ton nom.

Dieu notre Père, ton Fils nous a donné un commandement nouveau. Que l’Esprit nous inspire le courage du geste solidaire pour nos frères et nos sœurs. Nous te le demandons par Jésus, ton Fils, notre Seigneur. Amen.


Gowegebiet


Herr, gib, dass wir das Geheimnis des Altares ehrfürchtig feiern; denn sooft wir die Gedächtnisfeier dieses Opfers begehen, vollzieht sich an uns das Werk der Erlösung. Durch Christus, unseren Herrn.


Seigneur, accorde-nous la grâce de vraiment participer à cette eucharistie; car chaque fois qu'est célébré ce sacrifice en mémorial, c'est l'oeuvre de notre rédemption qui s'accomplit. Par Jésus.


Héichgebiet

Präfation 
Es ist würdig und recht,
dir, verborgener Gott, für Jesus Christus,
deinem Sohn und unserem Bruder zu danken.
Denn er setzte sich in deinem Namen
 
für das Leben aller Menschen ein.
Er setzte sich mit den Armen und an den Rand gedrängten
an einen Tisch und hielt mit ihnen Mahl.
Damit schenkte er ihnen Hoffnung und Zuversicht.
  
Da er seinen nahen und gewaltsamen Tod erahnte,
teilte er während des letzten Abendmahls Brot und Wein
 
und deutete damit sein Leben und seinen Tod.
Im Glauben an deine Treue war er bereit,
zu dienen und sein Leben für seine Freunde hinzugeben.
Wir danken dir für sein Zeugnis,
das uns an deine grenzenlose Liebe glauben lässt.
Deshalb bekennen und singen wir:

Sanctus

Guter Gott, wir denken heute an jene Nacht, 
in der Jesus von seinen Jüngerinnen
und Jüngern Abschied nahm 
und sie beauftragte, nach seinem Tod zum Gedenken an ihn zusammenzukommen.

So sind wir jetzt im seinem Namen und Auftrag versammelt, um in Erinnerung an ihn
das Brot zu brechen und den Wein zuteilen.
Sende deinen Heiligen Geist
auf unsere Gaben von Brot und Wein,
damit Jesus Christus
unter uns + gegenwärtig wird.

Damals in der Nacht vor seinem Leiden, gab Jesus seinen Jüngerinnen und Jüngern 
ein Zeichen seiner Liebe, die den Tod überwindet.
Er nahm während dem Essen Brot in seine Hände,
 
dankte Gott dafür, brach es und reichte es den Seinen mit den Worten:


NEHMET UND ESSET ALLE DAVON. 
DAS IST MEIN LEIB, MEIN LEBEN,
HINGEGEBEN FÜR EUCH.


Ebenso nahm er nach dem Essen den Becher mit Wein, dankte wiederum 
und reichte ihn den Seinen mit den Worten:


NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS.
DAS IST DER BECHER
DES IMMERWÄHRENDEN BUNDES,
MEIN BLUT, MEIN LEBEN, HINGEGEBEN FÜR EUCH
 
ZUR VERGEBUNG DER SÜNDEN.
 
TUT DIES ZU MEINEM GEDÄCHTNIS.


Geheimnis des Glaubens:

Treuer Gott, wir denken an das Beispiel, 
das uns Jesus mit seinem Leben und Sterben gab.
Selbstlos setzte er sich in deinem Namen
für die Armen, Schwachen und Verachteten ein.
Er sprach von dir wie von einem guten Vater
und bezeugte dich als sorgende Mutter.
Wir denken daran,
dass er am Kreuz hingerichtet wurde.
Wir erinnern uns,
dass die Jüngerinnen und Jünger bezeugten,
dass du, Gott, ihm über den Tod hinaus
 
treu geblieben bist und bekannten, dass das Leben stärker ist als der Tod.

So bitten wir dich um die Kraft des Heiligen Geistes,
die uns ermutigt, Jesus nachzufolgen.
Lass uns seinem Beispiel folgen
und uns dafür einsetzen, 
dass alle Menschen in Würde leben können.
Gib, dass wir einander geschwisterlich begegnen.

Um den Heiligen Geist bitten wir für die Kirche. 
Wir bitten für die Mädchen und Jungen,
 
die bald zum ersten Mal
die Heilige Kommunion empfangen.
Wir bitten für jene,
die eine besondere Verantwortung in den Kirchen tragen:
Für Papst Franziskus, unsere Bischöfe,
für alle Frauen und Männer im Dienst der Kirche
 
und für die Verantwortlichen aller Religionen.

Wir bitten dich, guter Gott, sei denen nahe, die leiden und traurig sind,
und schenke allen Verstorbenen das ewige Leben bei dir.

Wenn unser Weg zu Ende geht, nimm auch uns auf in die Gemeinschaft mit dir.
Zusammen mit Maria und Josef,
mit den Aposteln, mit unseren Kirchenpatronen 
und mit allen Heiligen und Gläubigen loben und preisen wir dich
durch Jesus Christus.

Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, 
in der Einheit des Heiligen Geistes alle Herrlichkeit und Ehre jetzt und in Ewigkeit.


Vater Unser


Jesus Christus huet eis ee Beispill ginn, fir dass mir dat maachen, wat och hie gemaach huet, eis asetze fir eis Frënn. Mat senge Wierder triede mir elo virun säin an eise Papp a froen ëm all dat, wat eis Welt haut brauch, dass all Mënsch kann ee gutt Liewen hunn: Vater unser im Himmel, …


Friddensgebiet


Jesus Christus vermëttelt tëschent Gott an de Mënschen. Mä och mir sollten esou Vermëttler sinn, déi Fridden a Gerechtegkeet an eis Welt vun haut bréngen. Dofir biede mir: Här, Jesus Christus, kuck net op eis Feeler mä op eise gudde Wëllen an eis kleng Versich Guddes ze maachen. Schenk eis all däi Fridden: De Fridde sief mat iech all.


Schlussgebiet


Allmächtiger Gott, du hast uns heute im Abendmahl deines Sohnes gestärkt. Sättige uns beim himmlischen Gastmahl mit dem ewigen Leben. Darum bitten wir durch ihn, Christus, unseren Herrn.


Nous avons repris des forces, Dieu tout-puissant, en participant ce soir à la Cène de ton Fils; accorde-nous d'être un jour rassasiés à la table de son Royaume éternel. Lui qui règne.


Mass vum 29. Mäerz
Klick op d’Kalennerblat fir d’Mass als PDF!
Mass vum 3. Abrëll

Links:

Top

Online Pastoral

Lëscht vun de Sonndesgottesdéngschter

 
Service Kommunikatioun a Press . Service Communication et Presse
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg

© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement