
|
|
Ouschteren 5.4.2026 A
Ouschteren 5.4.2026 A
Frou Ouschtere fir iech all! Halleluja! Mir feieren Ouschteren! De Jesus lieft! D’Liewen ass méi staark wéi den Doud. Des Botschaft kléngt vläicht grad an eiser Zäit ganz ongeheierlech. Et ass jo och eng Botschaft, déi mat eisem normale mënschleche Verstand net ze erfaassen ass. Vläicht brauche mir dofir d’Ae vun eisem Häerz, déi eis méi déif kucke loossen. Si loossen an eis ee Gefill opkommen, dass dem Jesus säi Liewen och eis kann erausféieren aus all deem, wat eis nidder dréckt an ustréckt. Loosse mir eisen Här Jesus begréissen an ëm Hëllef froen.
Här Jesus Christus, du hues d'Muecht vum Dout iwwerwonnen. Kyrie eleison. Här Jesus Christus, Gott huet dir seng Hand gereecht, déi rett. Christe eleison. Här Jesus Christus, du bass eis Hoffnung op ee Liewe bäi dir. Kyrie eleison.
Tagesgebet
Allmächtiger, ewiger Gott, am heutigen Tag hast du durch deinen Sohn den Tod besiegt und uns den Zugang zum ewigen Leben erschlossen. Darum begehen wir in Freude das Fest seiner Auferstehung. Schaffe uns neu durch deinen Geist, damit auch wir auferstehen und im Licht des Lebens wandeln. Darum bitten wir durch Jesus Christus.
Aujourd'hui, Dieu notre Père, tu nous ouvres la vie éternelle par la victoire de ton Fils sur la mort, et nous fêtons sa résurrection. Que ton Esprit fasse de nous des hommes nouveaux, pour que nous ressuscitions avec le Christ dans la lumière de la vie. Lui qui vit et règne avec toi et le Saint Esprit, maintenant et pour les siècles des siècles. Amen !
Liesungen: Apg 10,34a.37–43 / Kol 3,1–4 oder 1 Kor 5,6b–8 / Joh 20,1–18
Lesung aus der Apostelgeschichte. In jenen Tagen begann Petrus zu reden und sagte: Ihr wisst, was im ganzen Land der Juden geschehen ist, angefangen in Galiläa, nach der Taufe, die Johannes verkündet hat: wie Gott Jesus von Nazaret gesalbt hat mit dem Heiligen Geist und mit Kraft, wie dieser umherzog, Gutes tat und alle heilte, die in der Gewalt des Teufels waren; denn Gott war mit ihm. Und wir sind Zeugen für alles, was er im Land der Juden und in Jerusalem getan hat. Ihn haben sie an den Pfahl gehängt und getötet. Gott aber hat ihn am dritten Tag auferweckt und hat ihn erscheinen lassen, zwar nicht dem ganzen Volk, wohl aber den von Gott vorherbestimmten Zeugen: uns, die wir mit ihm nach seiner Auferstehung von den Toten gegessen und getrunken haben. Und er hat uns geboten, dem Volk zu verkünden und zu bezeugen: Dieser ist der von Gott eingesetzte Richter der Lebenden und der Toten. Von ihm bezeugen alle Propheten, dass jeder, der an ihn glaubt, durch seinen Namen die Vergebung der Sünden empfängt.
Kv Das ist der Tag, den der Herr gemacht; wir wollen jubeln und uns über ihn freuen. Oder: Kv Halleluja.
Danket
dem Herrn, denn er ist gut, *
Lesung aus dem Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Kolossä. Schwestern und Brüder! Seid ihr nun mit Christus auferweckt, so strebt nach dem, was oben ist, wo Christus zur Rechten Gottes sitzt! Richtet euren Sinn auf das, was oben ist, nicht auf das Irdische! Denn ihr seid gestorben und euer Leben ist mit Christus verborgen in Gott. Wenn Christus, unser Leben, offenbar wird, dann werdet auch ihr mit ihm offenbar werden in Herrlichkeit.
oder: Lesung aus dem ersten Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Korinth. Schwestern und Brüder! Wisst ihr nicht, dass ein wenig Sauerteig den ganzen Teig durchsäuert? Schafft den alten Sauerteig weg, damit ihr neuer Teig seid! Ihr seid ja schon ungesäuertes Brot; denn als unser Paschalamm ist Christus geopfert worden. Lasst uns also das Fest nicht mit dem alten Sauerteig feiern, nicht mit dem Sauerteig der Bosheit und Schlechtigkeit, sondern mit den ungesäuerten Broten der Aufrichtigkeit und Wahrheit!
Sequenz
Singt
das Lob dem Osterlamme,
Halleluja. Halleluja. Unser Paschalamm ist geopfert: Christus. So lasst uns das Festmahl feiern im Herrn. Halleluja.
Aus dem heiligen Evangelium nach Johannes. Am ersten Tag der Woche kam Maria von Magdala frühmorgens, als es noch dunkel war, zum Grab und sah, dass der Stein vom Grab weggenommen war. Da lief sie schnell zu Simon Petrus und dem anderen Jünger, den Jesus liebte, und sagte zu ihnen: Sie haben den Herrn aus dem Grab weggenommen und wir wissen nicht, wohin sie ihn gelegt haben. Da gingen Petrus und der andere Jünger hinaus und kamen zum Grab; sie liefen beide zusammen, aber weil der andere Jünger schneller war als Petrus, kam er als Erster ans Grab. Er beugte sich vor und sah die Leinenbinden liegen, ging jedoch nicht hinein. Da kam auch Simon Petrus, der ihm gefolgt war, und ging in das Grab hinein. Er sah die Leinenbinden liegen und das Schweißtuch, das auf dem Haupt Jesu gelegen hatte; es lag aber nicht bei den Leinenbinden, sondern zusammengebunden daneben an einer besonderen Stelle. Da ging auch der andere Jünger, der als Erster an das Grab gekommen war, hinein; er sah und glaubte. Denn sie hatten noch nicht die Schrift verstanden, dass er von den Toten auferstehen müsse. - Dann kehrten die Jünger wieder nach Hause zurück. Maria aber stand draußen vor dem Grab und weinte. Während sie weinte, beugte sie sich in die Grabkammer hinein. Da sah sie zwei Engel in weißen Gewändern sitzen, den einen dort, wo der Kopf, den anderen dort, wo die Füße des Leichnams Jesu gelegen hatten. Diese sagten zu ihr: Frau, warum weinst du? Sie antwortete ihnen: Sie haben meinen Herrn weggenommen und ich weiß nicht, wohin sie ihn gelegt haben. Als sie das gesagt hatte, wandte sie sich um und sah Jesus dastehen, wusste aber nicht, dass es Jesus war. Jesus sagte zu ihr: Frau, warum weinst du? Wen suchst du? Sie meinte, es sei der Gärtner, und sagte zu ihm: Herr, wenn du ihn weggebracht hast, sag mir, wohin du ihn gelegt hast! Dann will ich ihn holen. Jesus sagte zu ihr: Maria! Da wandte sie sich um und sagte auf Hebräisch zu ihm: Rabbuni!, das heißt: Meister. Jesus sagte zu ihr: Halte mich nicht fest; denn ich bin noch nicht zum Vater hinaufgegangen. Geh aber zu meinen Brüdern und sag ihnen: Ich gehe hinauf zu meinem Vater und eurem Vater, zu meinem Gott und eurem Gott. Maria von Magdala kam zu den Jüngern und verkündete ihnen: Ich habe den Herrn gesehen. Und sie berichtete, was er ihr gesagt hatte.
Lecture du livre des Actes des Apôtres. En ces jours-là Pierre prit la parole et dit: Vous savez ce qui s’est passé à travers tout le pays des Juifs, depuis les commencements en Galilée, après le baptême proclamé par Jean: Jésus de Nazareth, Dieu lui a donné l’onction d’Esprit Saint et de puissance. Là où il passait, il faisait le bien et guérissait tous ceux qui étaient sous le pouvoir du diable, car Dieu était avec lui. Et nous, nous sommes témoins de tout ce qu’il a fait dans le pays des Juifs et à Jérusalem. Celui qu’ils ont supprimé en le suspendant au bois du supplice, Dieu l’a ressuscité le troisième jour. Il lui a donné de se manifester, non pas à tout le peuple, mais à des témoins que Dieu avait choisis d’avance, à nous qui avons mangé et bu avec lui après sa résurrection d’entre les morts. Dieu nous a chargés d’annoncer au peuple et de témoigner que lui-même l’a établi Juge des vivants et des morts. C’est à Jésus que tous les prophètes rendent ce témoignage : Quiconque croit en lui reçoit par son nom le pardon de ses péchés.
R/ Voici le jour que fit le Seigneur, qu’il soit pour nous jour de fête et de joie !
Rendez
grâce au Seigneur : Il est bon !
Le
bras du Seigneur se lève,
La
pierre qu’ont rejetée les bâtisseurs
Lecture de la lettre de saint Paul apôtre aux Colossiens. Frères et soeurs, si vous êtes ressuscités avec le Christ, recherchez les réalités d’en haut: c’est là qu’est le Christ, assis à la droite de Dieu. Pensez aux réalités d’en haut, non à celles de la terre. En effet, vous êtes passés par la mort, et votre vie reste cachée avec le Christ en Dieu. Quand paraîtra le Christ, votre vie, alors vous aussi, vous paraîtrez avec lui dans la gloire.
ou bien Lecture de la première lettre de saint Paul apôtre aux Corinthiens. Frères et soeurs, ne savez-vous pas qu’un peu de levain suffit pour que fermente toute la pâte? Purifiez-vous donc des vieux ferments, et vous serez une pâte nouvelle, vous qui êtes le pain de la Pâque, celui qui n’a pas fermenté. Car notre agneau pascal a été immolé: c’est le Christ. Ainsi, célébrons la Fête, non pas avec de vieux ferments, non pas avec ceux de la perversité et du vice, mais avec du pain non fermenté, celui de la droiture et de la vérité.
SÉQUENCE
À
la Victime pascale,
L'Agneau
a racheté les brebis ;
La
mort et la vie s'affrontèrent
«
Dis-nous, Marie Madeleine,
«
J'ai vu le sépulcre du Christ vivant,
J'ai
vu les anges ses témoins,
Le
Christ, mon espérance, est réssuscité !
Nous
le savons : le Christ
Roi
victorieux,
Alléluia. Alléluia. Notre Pâque immolée, c’est le Christ! Célébrons la Fête dans le Seigneur! Alléluia.
Évangile de Jésus Christ selon saint Jean. Le premier jour de la semaine, Marie Madeleine se rend au tombeau de grand matin ; c’était encore les ténèbres. Elle s’aperçoit que la pierre a été enlevée du tombeau. Elle court donc trouver Simon-Pierre et l’autre disciple, celui que Jésus aimait, et elle leur dit: «On a enlevé le Seigneur de son tombeau, et nous ne savons pas où on l’a déposé.» Pierre partit donc avec l’autre disciple pour se rendre au tombeau. Ils couraient tous les deux ensemble, mais l’autre disciple courut plus vite que Pierre et arriva le premier au tombeau. En se penchant, il s’aperçoit que les linges sont posés à plat; cependant il n’entre pas. Simon-Pierre, qui le suivait, arrive à son tour. Il entre dans le tombeau; il aperçoit les linges, posés à plat, ainsi que le suaire qui avait entouré la tête de Jésus, non pas posé avec les linges, mais roulé à part à sa place. C’est alors qu’entra l’autre disciple, lui qui était arrivé le premier au tombeau. Il vit, et il crut. Jusque-là, en effet, les disciples n’avaient pas compris que, selon l’Écriture, il fallait que Jésus ressuscite d’entre les morts. Ensuite, les disciples retournèrent chez eux. Marie Madeleine se tenait près du tombeau, au-dehors, tout en pleurs. Et en pleurant, elle se pencha vers le tombeau. Elle aperçoit deux anges vêtus de blanc, assis l’un à la tête et l’autre aux pieds, à l’endroit où avait reposé le corps de Jésus. Ils lui demandent: «Femme, pourquoi pleures-tu?» Elle leur répond: «On a enlevé mon Seigneur, et je ne sais pas où on l’a déposé.» Ayant dit cela, elle se retourna; elle aperçoit Jésus qui se tenait là, mais elle ne savait pas que c’était Jésus. Jésus lui dit: «Femme, pourquoi pleures-tu? Qui cherches-tu?» Le prenant pour le jardinier, elle lui répond: «Si c’est toi qui l’as emporté, dis-moi où tu l’as déposé, et moi, j’irai le prendre.» Jésus lui dit alors: «Marie!» S’étant retournée, elle lui dit en hébreu: «Rabbouni!», c’est-à-dire: Maître. Jésus reprend: «Ne me retiens pas, car je ne suis pas encore monté vers le Père. Va trouver mes frères pour leur dire que je monte vers mon Père et votre Père, vers mon Dieu et votre Dieu.» Marie Madeleine s’en va donc annoncer aux disciples: «J’ai vu le Seigneur!», et elle raconta ce qu’il lui avait dit.
Priedegt
Mir feieren Ouschteren, d'Fest vun der Opersteeung vun eisem Här Jesus Christus aus dem Dout. D'Opersteeung ass de Kär vun eisem chrëschtleche Glawen. An awer ass et och dat, wat kaum ze erklären ass. Wat ass Opersteeung? An der Bibel gëtt et eigentlech keen eegent Wuert fir Opersteeung. An der hebräescher Sprooch vum AT gëtt et dat Wuert "qum", wat ee mat "opriichten" iwwersetzt. Gott riicht op. Da gëtt et an der griichescher Bibel zwee allgemeng Wierder fir "opstoen" an "opwachen" (anistánai an egeírein) Virun Ouschtere ginn des Wierder genee esou gebraucht wéi no Ouschteren. Allerdéngs gëtt virun Ouschtere mat "opstoen" iwwersat an no Ouschtere mat "operstoen".[1] Dat "operstoen" fëlle mir dann als Chrëschte mat eegene Virstellung a mussen eis duerno mat deenen Iddien a Gedanken erëm schloen.[2]
Mir hunn deemno an eise Virstellungen eng ganz Rei Biller, déi esou net onbedéngt an der Bibel virkommen. Wéi a wéini fënnt d'Opersteeung statt? De Peter Trummer, een éisträicheschen Exegeet seet, dass d'Opersteeung am Moment vum Dout geschitt. Dat ass ee Gedanken, deen duerchaus och aner Theologen hunn.[3] De Peter Trummer seet, dass d'Opersteeung keen Zeréckkommen an d'Raum-Zäitlechkeet ass. D'Fro ass jo och, wien eigentlech wéilt erëm zeréck an dee Kierper kommen, mat deem hien huet misste liewen. Ech denke perséinlech hei ëmmer nees un all déi Mënschen, déi krank waren am Liewen, déi also ee Kierper haten, deen net optimal funktionéiert huet. Mir bilden eis vläicht an eise Virstellungen an, dass d'Opersteeung esou een Zeréckkomme wier. Awer dat ass et kloer net. Opersteeung ass ni d'Widderhuele vun deem, wat bis elo war. Am Fall vun engem Widderhuele wier et jo keng Befreiung, wier Ouschtere jo net eppes ganz Neies. An d'Graf, sou seet de Peter Trummer, gëtt just de Kierper geluecht, net dee ganze Mënsch. Hie verweist hei och op eist klassescht Biede vum Kräizwee. Bäi der 14. Statioun heescht et an deem Sënn wuel ganz passend: „Der heilige Leichnam Jesu wird ins Grab gelegt“, a net „Jesus wird ins Grab gelegt“.[4]
Engem, deen um Kräiz higeriicht gouf, gouf och ee Begriefnis verweigert. D'Frënn vum Jesus hunn deemools extra eng Erlabnis misste froen, fir deen doudege Jesus dierfen ze begruewen. Awer et gouf eben nëmmen de Kierper begruewen. All Diskussiounen, déi sou gefouert goufen am Laf vun der Geschicht, op da lo op Ouschteren d'Graf wierklech eidel war, sinn dofir laut dem Peter Trummer hifälleg. D'Graf war vun Ufank un an deem Sënn eidel, well net de Jesus als Persoun an als Uspriechpartner fir Gott dra geluecht gouf, mä eben nëmmen seng Läich.[5] Dat ass natierlech fir eis, déi mir iwwer laang Joerhonnerte mat engem materielle Realismus iwwerschott goufen, schwéier ze verstoen. Opersteeung awer geschitt, wéi scho gesot, am Moment vum Dout. Do gi mir vu Gott mat der Hand geholl an a seng "Vollendung" opgeholl.
Wat awer kann dat elo haut hei fir eis bedeiten? Ech kann net déi ganz Argumentatioun vum Peter Trummer erëm ginn. Awer hie kënnt zur Iwwerzeegung, an dat ass et, wat mech ureegt, dass mir elo am Liewe scho mussen operstoen / opstoen an eis géint all dat musse wieren, wat dem Liewen entgéint steet. An engem Dafhymnus aus der fréister Zäit vun de Chrëschten heescht et: "Wach auf (égeire), der/die du schläfst, und steh auf/aufersteh (an-ásta) aus den Toten und aufstrahlen wird dir der Christus." (Eph 5, 14) D'Botschaft vun der Opersteeung ass net do fir eis ze vertréischten op iergend een Dag wäit an der Zukunft. Si soll eis eraus ruffen aus eiser Sécherheet, eiser Middegkeet a Resignatioun, si fuerdert eis eraus a gräift eis ënner d'Äerm bäi eisem Opstand géint Onrecht, Gewalt a Sënnlosegkeet.[6]
Ouschteren ass dofir fir eis een Opruff, fir op ze stoen aus deem villfältegen Dout, deen eis héich gewalttäteg an net friddlech Welt bréngt. Et geet a mengen Aen also drëm, dass mir eis wéi de Jesus asetze fir all Mënschen a fir hiert Liewen. Nëmmen esou kënne mir all ee Liicht fir eis Welt vun haut sinn.
[1] Vgl. Peter Trummer, Jesus ohne Opfer. Glaube, der befreit, Verlag Herder Freiburg 2026, S. 122. [2] Vgl. Peter Trummer in: https://www.meinekirchenzeitung.at/burgenland-martinus/c-glaube/auferstehung-ist-keine-rueckkehr_a44730Auferstehung ist keine Rückkehr - gesehen am 15.3.26 - 17:35 [3] Z.B. Jürgen Moltmann, Auferstanden in das ewige Leben. Über das Sterben und Erwachen einer lebendigen Seele, Gütersloh 2020. [4] Vgl. Peter Trummer, wéi Umierkung 2. [5] Vgl. Peter Trummer, ebd. S. 129. [6] Vgl. Peter Trummer, ebd. S. 131. D'Iwwersetzung vun Eph 5, 14 ass vun him.
Fürbitten
D’Botschaft vun Ouschteren heescht: Lief! Trëtt duerch Christus eraus aus de Griewer vun dengem Dosinn a fann nei zum wierkleche Liewen. Dofir biede mir:
* Ruff d’Mënschen eraus aus de Griewer vun hirer Hoffnungslosegkeet a looss si an der Botschaft vun Ouschteren een neie Sënn fir hiert Dosinn entdecken. Härgott, héier eis.
* Schold a béis Gedanken halen d’Mënsche gefaangen. Looss si d’Fräiheet entdecken, déi Christus eis schenkt. Härgott, héier eis.
* Krich a Gewalt ginn zum Graf fir de Liewensmutt vu Mënschen. Schenk hinne Fridden, deen si fir d’Liewe fräi mécht. Härgott, héier eis.
* Ongerechtegkeete loosse vill Mënsche wéi lieweg begruewe sinn. Schéck hinne Mënschen, déi si zu neier Freed um Liewe féieren. Härgott, héier eis.
* Griewer vu Mënsche loossen eis traueren iwwer hire Verloscht an dëser Welt. Schenk eis all een Erëm-Gesinn an der Gemeinschaft mat dir. Härgott, héier eis.
Gott, an der Opersteeung vun dengem Jong hues du dech eis als dee wierkleche Gott gewisen, deen d’Liewe wëll. Dofir soe mir dir Merci, elo an an all Éiwegkeet. Amen.
II.
«Il vit, et il crut.» Pour le disciple bien-aimé, quelques signes suffisent à déclencher la foi. Pour nous aussi, quelques signes peuvent dynamiser de nouveau notre foi, si nous avons le cœur ouvert. Aujourd’hui encore, la résurrection de Jésus a des effets partout où elle est annoncée. En prenant le monde dans notre prière, faisons monter notre action de grâce. Dieu de bonté, écoute-nous. — Pour l’Église, présence du Christ vivant au cœur du monde, prions le Seigneur. — Pour les hommes et les femmes qui ont le souci de gouverner les peuples dans la justice et le respect, prions le Seigneur. — Pour les plus faibles d’entre nous qui nous rappellent sans cesse que Dieu est l’ami des pauvres, prions le Seigneur. — Pour les enfants et les grands-parents de nos familles qui manifestent la continuité de la vie, prions le Seigneur. — Pour tous ceux et celles qui se mettent au service de leurs frères et sœurs dans différents organismes, prions le Seigneur. — Pour nos communautés rassemblées dans la prière et le désir de grandir, prions le Seigneur. Oui, nous te prions, Seigneur, pour la force de vie que tu as mise en Jésus pour qu’il quitte le tombeau. Qu’elle se déploie dans nos gestes de bonté et nos actions en faveur de la justice. Ainsi, nous annoncerons la bonne nouvelle de la résurrection de ton Fils, lui qui règne avec toi, pour les siècles des siècles. Amen. (https://fr.novalis.ca)
Gabengebet
Herr, unser Gott, nimm die Gaben an, die wir in österlicher Freude darbringen für das Opfer, durch das deine Kirche auf wunderbare Weise wiedergeboren und gestärkt wird. Darum bitten wir durch Christus, unseren Herrn.
Dans la joie de Pâques, Seigneur, nous t'offrons ce sacrifice: c'est par lui que ton Église, émervéillée de ta puissance, naît à la vie et reçoit sa nourriture. Par Jésus.
Hochgebet – „Ostern“
Präfation Für alles Sprießen und Sprossen, Keimen und Knospen, für jede kleine Blüte, die uns von deiner Größe erzählt.
Wir danken
dir für alles, was uns hoffen macht in dieser Zeit:
Du hast das
tote Leben
nicht
ins Leere gehen lassen,
Zeichen und
Wunder –
überall
um uns her. So singen wir voll Freude:
Sanctus
Gott wir
danken dir
für
Jesus, den Bruder, den du auferweckt hast.
In der
letzten Nacht seines Lebens
hat
er mit denen, die zu ihm gehörten, Seine Zeichen sind auch die unseren.
Deine
Lebenskraft beseele die Dinge und Geschöpfe –
Darum
bitten wir dich: Sende deinen Geist über Brot und Wein,
Denn am
Abend vor seinem Leiden nahm er das Brot und sagte Dank,
NEHMET UND
ESSET ALLE DAVON:
Ebenso nahm
er nach dem Mahl den Kelch,
NEHMET UND
TRINKET ALLE DARAUS:
Geheimnis
des Glaubens
An keinem
Tag des Jahres
spüren
wir es stärker
als
heute an Ostern: Gott, du willst das Leben!
Lege das
neue Leben auch in uns hinein,
das
neue Leben.
Auf dass
wir ihm Sorge tragen
und
es wärmen, dass es am Leben bleibt,
Dass wir es
aufschlüsseln
in
viele kleine Worte,
damit
es ganz und gar
unser
Wort werde.
Dass wir
immer wieder aufstehen, einander festhalten, hüten und leben lassen,
nachdenken,
Dass wir
uns mit dir zusammentun, Gott, und gemeinsam den Kranken nahe
sind,
Zusammen
mit Maria von Magdala
wollen
wir es hinausrufen: Jesus lebt!
Durch ihn
und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, aus der Schweiz, Quelle unbekannt
Vaterunser
Chrëschten an aller Welt feieren haut d’Opersteeung vu Jesus Christus. Iwwer all Sproochen- oder Konfessiounsgrenzen ewech verbënnt eis d’Gebiet, dat eisen Här eis geléiert huet. Vater unser …
Friddensgebiet
Fridde kënne mir ganz séier zerstéieren, wa mir nëmmen un eis an un eisen eegene Virdeel denken. Ëmmer nees ass d’Gurmangsegkeet de Grond vum Sträit. Dobäi wier et einfach. Mir all si gläich viru Gott. Hien huet eis all gär a schenkt eis säi Fridden. Dofir ruffe mir: Här Jesus, Kinnek vum Fridde kuck net op eis Feeler mä op eist Engagement a schenk eis all däi Fridden. De Fridde vun eisem operstanenen Här sief mat iech all.
Schlussgebet
Gott, du Geber alles Guten, wir danken dir für Speise und Trank am Tisch deines Sohnes. Erfülle uns mit dem Geist der Liebe und einige uns im Glauben, damit wir als Zeugen der Auferstehung leben und deinen Ruhm verkünden in der Welt durch Christus, unsern Herrn.
Dieu de toute bonté, ne cesse pas de veiller sur ton Église: déjà les sacrements de la Pâque nous ont régénérés en nous obtenant ton pardon, en nous faisant communier à ta vie; donne-nous d’entrer dans la lumière de la Résurrection. Par Jésus.
|
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg
© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement


