
|
|
4. Adventssonndeg A - 20./21.12.2025
4. Adventssonndeg A - 20./21.12.2025
Véier Käerze brennen um Adventskranz. Et si véier kleng Liichter. A genee dora läit och fir eis d'Méiglechkeet, dass mir all Dag ee klengt Liicht ufänke, dat eist Liewen an dat vun eise Matmënsche méi hell mécht. Et ass een Zeechen dofir, dass mir duerchaus och mat klenge Beiträg Liicht an d'Däischtert vun eiser Zäit a Welt kënne bréngen. Orientéiere mir eis u Christus, dee selwer ee Liicht fir des Welt wëll sinn. D'O-Antiphon vum 21. Dezember dréckt dat schéin aus: O Morgenstern, Glanz des unversehrten Lichtes, der Gerechtigkeit strahlende Sonne: o komm und erleuchte, die da sitzen in Finsternis und im Schatten des Todes! Loosse mir haut Christus ëm seng Begleedung, ëm säi Liicht froen:
Här
Jesus Christus, du bass d'Liicht vun der Welt. Kyrie
eleison.
Dagesgebiet
Allmächtege Gott, lee deng Gnod an eis Häerzer eran. Duerch d'Botschaft vum Engel hu mir erkannt, datt Christus déi Jong Mënsch ginn ass. Féier eis duerch säi Leiden um Kräiz zur Herrlechkeet vun der Opersteeung. Dorëms biede mir duerch de Jesus, déi Jong, eisen Här, hien, dee mat dir an dem Hellege Geescht lieft a regéiert an all Éiwegkeet. Amen.
Que ta grâce, Seigneur notre Dieu, se répande en nos cœurs : par le message de l'ange, tu nous as fait connaître l'incarnation de ton Fils bien-aimé, conduis-nous par sa passion et par sa croix jusqu'à la gloire de la résurrection. Lui qui règne.
Gott, du Geheimnis des Lebens, aus dem Dunkel der Geschichte leuchtet uns dein Licht auf. Jahrhundertealte Träume finden Erfüllung bei dir. Halte in uns wach die Sehnsucht nach dir und deinem Kommen. Mach uns bereit, wie Maria, unser Herz für deine Ankunft zu öffnen. Darum bitten wir durch Jesus Christus, der mit dir und dem Heiligen Geist lebt und wirkt in Ewigkeit. Amen.
Liesungen: Jes 7, 10-14 / Röm 1, 1-7 / Mt 1, 18-24
Lesung aus dem Buch Jesaja. In jener Zeit sprach der HERR zu Ahas – dem König von Juda; und sagte: Erbitte dir ein Zeichen vom HERRN, deinem Gott, tief zur Unterwelt oder hoch nach oben hin! Ahas antwortete: Ich werde um nichts bitten und den HERRN nicht versuchen. Da sagte er: Hört doch, Haus Davids! Genügt es euch nicht, Menschen zu ermüden, dass ihr auch noch meinen Gott ermüdet? Darum wird der Herr selbst euch ein Zeichen geben: Siehe, die Jungfrau hat empfangen, sie gebiert einen Sohn und wird ihm den Namen Immanuel geben.
Kv Der Herr wird kommen, er ist der König der Herrlichkeit. Dem Herrn gehört
die Erde und was sie erfüllt, *
Lesung aus dem Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Rom. Paulus, Knecht Christi Jesu, berufen zum Apostel, ausgesondert, das Evangelium Gottes zu verkünden, das er durch seine Propheten im Voraus verheißen hat in heiligen Schriften: das Evangelium von seinem Sohn, der dem Fleisch nach geboren ist als Nachkomme Davids, der dem Geist der Heiligkeit nach eingesetzt ist als Sohn Gottes in Macht seit der Auferstehung von den Toten, das Evangelium von Jesus Christus, unserem Herrn. Durch ihn haben wir Gnade und Apostelamt empfangen, um unter allen Heiden Glaubensgehorsam aufzurichten um seines Namens willen; unter ihnen lebt auch ihr, die ihr von Jesus Christus berufen seid. An alle in Rom, die von Gott geliebt sind, die berufenen Heiligen: Gnade sei mit euch und Friede von Gott, unserem Vater, und dem Herrn Jesus Christus.
Halleluja. Halleluja. Siehe: die Jungfrau wird empfangen und einen Sohn gebären, sein Name wird sein: Immánuel – Gott mit uns. Halleluja.
Aus dem heiligen Evangelium nach Matthäus. Mit der Geburt Jesu Christi war es so: Maria, seine Mutter, war mit Josef verlobt; noch bevor sie zusammengekommen waren, zeigte sich, dass sie ein Kind erwartete - durch das Wirken des Heiligen Geistes. Josef, ihr Mann, der gerecht war und sie nicht bloßstellen wollte, beschloss, sich in aller Stille von ihr zu trennen. Während er noch darüber nachdachte, siehe, da erschien ihm ein Engel des Herrn im Traum und sagte: Josef, Sohn Davids, fürchte dich nicht, Maria als deine Frau zu dir zu nehmen; denn das Kind, das sie erwartet, ist vom Heiligen Geist. Sie wird einen Sohn gebären; ihm sollst du den Namen Jesus geben; denn er wird sein Volk von seinen Sünden erlösen. Dies alles ist geschehen, damit sich erfüllte, was der Herr durch den Propheten gesagt hat: Siehe: Die Jungfrau wird empfangen und einen Sohn gebären und sie werden ihm den Namen Immanuel geben, das heißt übersetzt: Gott mit uns. Als Josef erwachte, tat er, was der Engel des Herrn ihm befohlen hatte, und nahm seine Frau zu sich.
Lecture du livre du prophète Isaïe. En ces jours-là, le Seigneur parla ainsi au roi Acaz : « Demande pour toi un signe de la part du Seigneur ton Dieu, au fond du séjour des morts ou sur les sommets, là-haut. » Acaz répondit : « Non, je n’en demanderai pas, je ne mettrai pas le Seigneur à l’épreuve. » Isaïe dit alors : « Écoutez, maison de David ! Il ne vous suffit donc pas de fatiguer les hommes : il faut encore que vous fatiguiez mon Dieu ! C’est pourquoi le Seigneur lui-même vous donnera un signe : Voici que la vierge est enceinte, elle enfantera un fils, qu’elle appellera Emmanuel (c’est-à-dire : Dieu-avec-nous).
R/ Qu’il vienne, le Seigneur : c’est lui, le roi de gloire ! Au
Seigneur, le monde et sa richesse, Qui
peut gravir la montagne du Seigneur Il
obtient, du Seigneur, la bénédiction,
Lecture de la lettre de saint Paul Apôtre aux Romains. Paul, serviteur du Christ Jésus, appelé à être Apôtre, mis à part pour l’Évangile de Dieu, à tous les bien-aimés de Dieu qui sont à Rome. Cet Évangile, que Dieu avait promis d’avance par ses prophètes dans les saintes Écritures, concerne son Fils qui, selon la chair, est né de la descendance de David et, selon l’Esprit de sainteté, a été établi dans sa puissance de Fils de Dieu par sa résurrection d’entre les morts, lui, Jésus Christ, notre Seigneur. Pour que son nom soit reconnu, nous avons reçu par lui grâce et mission d’Apôtre, afin d’amener à l’obéissance de la foi toutes les nations païennes, dont vous faites partie, vous aussi que Jésus Christ a appelés. À vous qui êtes appelés à être saints, la grâce et la paix de la part de Dieu notre Père et du Seigneur Jésus Christ.
Alléluia. Alléluia. Voici que la Vierge concevra : elle enfantera un fils, on l’appellera Emmanuel, « Dieu-avec-nous ». Alléluia.
Évangile de Jésus Christ selon saint Matthieu. Voici comment fut engendré Jésus Christ : Marie, sa mère, avait été accordée en mariage à Joseph ; avant qu’ils aient habité ensemble, elle fut enceinte par l’action de l’Esprit Saint. Joseph, son époux, qui était un homme juste, et ne voulait pas la dénoncer publiquement, décida de la renvoyer en secret. Comme il avait formé ce projet, voici que l’ange du Seigneur lui apparut en songe et lui dit : « Joseph, fils de David, ne crains pas de prendre chez toi Marie, ton épouse, puisque l’enfant qui est engendré en elle vient de l’Esprit Saint ; elle enfantera un fils, et tu lui donneras le nom de Jésus (c’est-à-dire : Le-Seigneur-sauve), car c’est lui qui sauvera son peuple de ses péchés. » Tout cela est arrivé pour que soit accomplie la parole du Seigneur prononcée par le prophète : Voici que la Vierge concevra, et elle enfantera un fils ; on lui donnera le nom d’Emmanuel, qui se traduit : « Dieu-avec-nous ». Quand Joseph se réveilla, il fit ce que l’ange du Seigneur lui avait prescrit : il prit chez lui son épouse.
Priedegt
"Maria, seine Mutter, war mit Josef verlobt." - "Marie, sa mère, avait été accordée en mariage à Joseph." Sou huet et elo just am Evangelium geheescht. Wat bedeit dat? Wat denke mir eis, wa mir dëse Saz héieren? War d'Maria an de Jousef just nëmme "verloobt", sou wéi mir dat haut verstinn?
Wa mir d'Evangelium opmierksam liesen, da fällt op, dass et am Saz duerno heescht: "Josef, ihr Mann, der gerecht war." - "Joseph, son époux, qui était un homme juste." Am Däitsche wéi am Franséischen ass an dësem zweete Saz keen Zweiwel. De Jousef war de Mann vun der Maria. Lo ass meng Fro eben: Waren si "nëmme" verloobt oder waren si bestuet? Bis haut maache mir an eiser Kierch ee grousse Mystère doraus, wat da lo mat deenen zwee Eltere vum Jesus war. Et kënnt derbäi, dass mir direkt eis Virstellunge vun haut an déi Relatioun era projezéieren. Mä ass dat richteg esou? Maache mir eis op d'Sich no enger Erklärung.
Wat bedeit also hei beim Matthäus den Ausdrock "verloobt"? Am Alen Testament vun eiser Bibel stellt d'Verlobung d'Bezuele vum Brautpräis vum Mann un d'Famill vun der Braut duer. Duerch dëst Bezuelen, gëtt de Mann de "Besëtzer" vun der Braut.[1] D'Braut stoung vun dësem Moment un ënner der Autoritéit vum Mann, vun hirem "Ehegatten", deem si zu absolutter Trei verflicht war. D'Braut konnt vun deem Moment un ënner Ëmstänn nach eng Zäit am Haus vun hiren Eltere liewen. Des Zäit huet variéiert a war vu verschiddenen Ëmstänn ofhängeg. Eng eigentlech Hochzäitszeremonie gouf et dann awer net méi. Hochzäit, sou wéi mir si vläicht gesinn, war d'Heemhuele vun der Fra an d'Haus vum Mann. D'Verlobung awer selwer huet scho virdrun déi gesetzlech geschützt a gereegelt Bezéiung tëschent Mann a Fra hiergestallt.[2]
D'Neit Testament a besonnesch och hei eist Evangelium kenne genee des Siicht. D'Verbindung vu Mann a Fra am Bestietnis ass scho mat der sougenannter Verlobung vollzunn. Déi Verloobten ass deemno rechtlech absolutt d'Fra vum Mann. Dee Verloobten ass eendeiteg de Mann vun der Fra.[3] "Dee Rechtleche Charakter vum Bestietnis war also un d'Verlobung, net un d'Hochzäit (feierlecht Heemhuelen vun der Braut) gebonnen."[4] Des Rechtsvirstellung vun der Verlobung an der Bibel ass jiddefalls eng anere wéi eist modernt Rechtsverständnis vun enger Verlobung.[5]
Natierlech, an dat ass dann erëm déi aner Säit, de Mann konnt seng Fra zu jidder Moment aus dem Bestietnis entloossen. De Jousef huet laut eisem Evangelium vun haut wuel doru geduecht, well d'Maria schwanger war an hien dann, esou schéngt et, net de biologesche Papp vun deem Kand war. Wéi et wierklech war, wësse mir net. D'Iddi vun engem gëttlech "gezeugte" Kand gëtt et a ville Mythologien. Huet also hei de Matthäus eng änlech Saach wëllen opgräifen? Ech muss des Fro opstoe loossen. Ech kann et net wëssen, wéi et gaange soll sinn.
Dann awer mécht d'Evangelium eng weider Entwécklung an der Geschicht. De Jousef kritt an engem Dram gesot, dass hien d'Maria soll bäi sech huelen. Um Schluss vum Text heescht et ganz eendeiteg: "Als Josef erwachte, tat er, was der Engel des Herrn ihm befohlen hatte, und nahm seine Frau zu sich. - Quand Joseph se réveilla, il fit ce que l’ange du Seigneur lui avait prescrit: il prit chez lui son épouse."[6] Dat ass eng kloer Ausso. De Jousef hëlt seng Fra bäi sech, an säin Haus. Domat war endgülteg d'Bestietnis vu Maria a Jousef ofgeschloss. De Jesus kann an enger intakter Famill gebuer ginn an opwuessen. Ech denke mir, dass dat och eng wichteg Komponent an der ganzer Erzielung vun der Gebuert vum Jesus duerstellt. De Jesus gëtt an eng Famill era gebuer. Et ass net nëmmen d'Maria, déi wichteg ass, mä och de Jousef als Papp. A wann een dann drun denkt, wéi dacks herno de Jesus vu Gott als deem gudde Papp schwätzt, da kann ech mir nëmme virstellen, dass de Jousef ee gutt Virbild als Papp fir de Jesus war.
Et kënnt mir dann nach eng Fro an de Sënn. Ëm wat geet et eigentlech am Evangelium vun dësem 4. Adventssonndeg? Geet et ëm dat besonnescht Hierkomme vum Jesus? Geet et just drëm fir ze weisen, dass de Jesus ee gëttlecht Wiesen ass? Jo et geet ganz sécher och dorëm. Allerdéngs denken ech mir, dass nach eng aner Iddi hannert den Iwwerleeunge vum Matthäus stoung. De Jesus als Mënsch soll an eng echt mënschlech Gemeinschaft era gebuer ginn. D'Evangelium erzielt eis hei eigentlech d'Schafe vun deem familiäre Kader, dee wichteg ass fir de Jesus als Mënsch. Et gëtt eng Gebuergenheet geschafen, déi dem Jesus et spéider erlaabt esou Villes u mënschleche Wäerter kennen ze léieren, déi da spéider mat a seng Priedegt an a säin Handelen era fléissen.
Kann ech net wierklech d'Evangelium vun haut esou liesen? Grad haut, wou vill Relatioune schwiereg sinn, wou vill Kanner net wësse, wou si Gebuergenheet a Léift sollen erfueren, do bitt a mengen Aen d'Evangelium ee ganz wichtegen Hiweis. Villes ass kromm a gebockeleg am Liewen. Awer mir kënnen et ëmmer nees riicht béie, wa mir de Wëllen dozou hunn. Wann een déi ganz Bibel opmierksam liest, entdeckt een ebe just dat. D'Liewen ass seele ganz riicht. Awer Gott kann eis de Wee weisen, dass mir op riichte Weeër viru kommen. Vun Adam an Eva un iwwer d'Patriarchen an d'Kinneken, ni war et einfach. An elo hei beim Jesus war et änlech. Et ass eng Konstant vun der biblescher Geschicht. Et ass eng Konstant an eisem jee perséinleche Liewen. D'Evangelium vun haut huet also och eppes mat eis ze dinn, mat eisem Wee duerch d'Liewen, mat eise Relatiounen um mënschleche Plang. Et geet net ëmmer esou, wéi mir et geplangt hunn. Mir musse bereet sinn eis op een aneren an ze loossen an dann aus Léift un ze huelen, wat op eis zoukënnt. Heiansdo hëlt een dann och Engagementer, déi engem vill Zäit a Kraaft offuerderen. Mä ass et net méi wäertvoll sech deenen Erausfuerderungen ze stellen, wéi ëmmer erëm alles vun sech ewech ze halen a just deen eegenen Egoismus ze fleegen?
Fir mech ass hei am Evangelium de Jousef scho bal d'Haaptpersoun. Hie mécht et méiglech, dass de Jesus an eng Famill era gebuer gëtt. Hien hëlt d'Maria als seng Fra un a bitt och hier eng stabil Relatioun am Bestietnis. Hien ass also och deen, deen ouni Egoismus handelt, dee fir anerer do ass. Wéi ass dat mat eis, an eisem Liewen?
[1] Vgl. Bibel-Lexikon, hrsg von Herbert Haag, Benziger Verlag, Einsiedeln-Zürich-Köln 1968, Sp. 1831. [2] Vgl. ebd. Sp. 1831f. [3] Vgl. ebd. Sp. 1832. [4] Herders neies Bibellexikon, Verlag Herder, Freiburg 2008, S. 778. [5] Vgl. Art.: Verlobung. I. Biblisch, in: LThK Bd. 10, Verlag Herder, Freiburg 2001, Sp. 694 [6] Ech ka mech op dëser Plaz a menge Gedanken net zeréckhalen an nach eng Umierkung maachen zu eise liturgeschen Erwänunge vum hellege Jousef. Am däitschen héiert een ëmmer nach déi a mengen Aen dach abstruse Formuléierung am Héichgebiet "... mit dem heiligen Josef, ihrem Bräutigam ..." Dat däitscht Wuert "Bräutigam" bezeechent de Mann kuerz virun a bäi der Hochzäit. No der Hochzäit ass hien de Mann, den Ehemann. Mech stéiert des Formuléierung vum "Bräutigam", well si net der Wourecht entsprécht. D'Evangelium vun haut mécht et däitlech: de Jousef an d'Maria ware Mann a Fra. D'Studéiere vun der Bibel an d'Eescht huele vun de bibleschen Aussoe misst esou lues dach och bäi deenen ukommen, déi als Priister de Mënschen déi Botschaft sollte verkënnegen. An der franséischer Ausgab vum Massbuch steet et kloer: "... avec saint Joseph, son époux...". Et ass dach awer zimmlech "schräg", wa mir an eise kierchleche Reien ëmmer vun engem "Schwebezustand", wat Verhältnis vu Maria a Jousef ugeet, ausginn. Kann een dann net einfach kloer soen, dass si Mann a Fra waren? Ech wëll drop hiweisen, dass den Evangelist Matthäus dat ganz kloer gesinn huet, wann hie schreift: "Ist das nicht der Sohn des Zimmermanns? Heißt nicht seine Mutter Maria und sind nicht Jakobus, Josef, Simon und Judas seine Brüder? Leben nicht auch alle seine Schwestern unter uns? Woher also hat er das alles?" (Mt 13, 55-56) Och wann am Laf vun der Geschicht ëmmer nees versicht gouf grad des Bibelstell ëm ze deiten, dass dat just Kosenge waren asw., just fir déi biologesch "Jungfräulechkeet" vun der Maria ze retten, sou huet de Matthäus ganz wéineg Problemer mat der "Groussfamill" vum Jesus. An alt erëm eng Kéier wier et wichteg, dass eis Kierch hire Sproochgebrauch endlech géif reforméieren an den tatsächlechen Aussoe vun der Bibel upassen.
Fürbitten
Gott ass eis ganz no. Hien kennt eis an huet eis gär. Zu him dierfe mir och elo mat eisen Uleies kommen a bieden:
* Maach alle Mënsche bewosst, dass du bäi hinne bass an der Freed, mä och och am Leed. Härgott, héier eis.
* Looss déi Verantwortlech an der Kierch an all Chrëschten d’Zeeche vun eiser Zäit erkennen an si richteg deite fir deng Botschaft och an der Zukunft richteg ze verkënnegen. Härgott, héier eis.
* Looss d’Mënschheet Weeër aus de Kricher, den Ongerechtegkeeten, dem Honger an der Ëmweltzerstéierung fannen, sou dass och d’Generatiounen no eis nach eng schéin a gutt Welt kënne genéissen. Härgott, héier eis.
* Sief du ee groussen Trouscht fir all déi Krank. Looss si nei Kraaft fannen an der Freed vu Chrëschtdag. Härgott, héier eis.
* Huel eis Verstuerwen op bäi dir a schenk hinnen däi Fridden an dat éiwegt Gléck. Härgott, héier eis.
Du Härgott bass eis Hoffnung an eisen Trouscht an alle Liewenssituatiounen. Dech luewen an éiere mir elo an an all Éiwegkeet. Amen.
II.
À quelques jours de Noël, la liturgie nous rappelle que le nom donné au Sauveur, Emmanuel, se traduit par «Dieu-avec-nous». Si Dieu est avec nous, qui sera contre nous? Tournons-nous alors vers lui pour lui confier toutes nos demandes. Dieu-avec-nous, écoute nos prières. – Pour que l’Église reflète l’amour du «Dieu-avec-nous», prions. – Pour que tous et toutes puissent vivre dans la paix, prions. – Pour que les malades recouvrent l’espérance et la santé, prions. – Pour que les personnes malheureuses découvrent la joie, prions. – Pour que tous les enfants du monde puissent vivre dans la sécurité et l’amour, prions. – Pour que notre communauté sache être témoin de ce «Dieu-avec-nous», prions. Dieu notre Père, toi qui t’es révélé comme un Dieu présent au cœur de notre humanité, reçois favorablement nos demandes et daigne les exaucer, par Jésus, le Christ, notre Seigneur. Amen. (https://fr.novalis.ca)
Gowegebiet
Här, eise Gott, mir leen eis Gowen op den Altor. Helleg si duerch däi Geescht, dee mat senger Kraaft och d'Maria erfëllt huet. Dorëms biede mir duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.
Que ton Esprit, Seigneur notre Dieu, dont la puissance a fécondé le sein de la Vierge Marie, consacre les offrandes posées sur cet autel. Par Jésus.
Gott, mit Brot und Wein bringen wir unser Leben, unsere Hoffnung und unsere Sehnsucht. Lass uns in ihnen deine Gegenwart und deine Hilfe erfahren. Darum bitten wir durch Jesus Christus, unseren Bruder und Herrn.
Hochgebet - „Menschwerdung“ Präfation
Menschenfreundlicher
Gott, in Jesus willst du Mensch unter Menschen sein, Darum
bitten wir dich: Sende deinen Geist auf diese Gaben herab, Als Mensch unter Menschen hat Jesus uns dieses Zeichen hinterlassen. Am
letzten Abend,
da er mit den
Seinen zu Tische saß, ein Abend voller Trauer,
NEHMET
UND ESSET ALLE DAVON: DAS IST MEIN LEIB,
Dann
nahm er auch
einen Becher mit
Wein in die Hände,
NEHMET
UND TRINKET ALLE DARAUS:
Geheimnis
des Glaubens Guter
Gott, wenn wir an Jesus denken,
kommt uns sein
Leben vor Augen, Seine
Geburt fand der Überlieferung nach
in einer
Viehunterkunft statt Als
Jesus öffentlich auftrat, ließ er sich auf alle Menschen
verbindlich
ein: geschwisterlicher
Gemeinschaft
zusammenwirken und
leben sehen. Für
seine Liebe zu den Menschen und für seine konsequente Hingabe an
dich war Christus bereit, Das
macht uns, deine Kirche,
froh und
zuversichtlich:
Hilf,
gütiger Gott, und steh uns bei, zusammen mit den Verantwortlichen
deines Volkes: mit allen Frauen und Männern im Dienst der Kirche. Treuer
Gott, deinem Herzen
vertrauen wir die
Menschen an, Zusammen
mit Maria, der Mutter Jesu, dem hl. Josef, seinem Ziehvater,
Durch
ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, Quelle unbekannt
Vaterunser
Immanuel, dat heescht Gott ass mat eis. Gott ass mat eis a bäi eis, wa mir ee fir deen aneren dosinn. Dacks kënne mir nëmmen un déi denken, déi an Nout sinn. Loosse mir si all, déi Misär hunn, elo an eist Gebiet mat aschléissen, wa mir mat de Wierder vun eisem Här Jesus viru Gott trieden: Vater unser …
Friddensgebiet
Den Numm Jesus bedeit, dass Gott géif retten. Froe mir hien dorëm, dass hien eis Welt vun aller Nout rett an eis säi Fridde schenkt. Gudde Gott, kuck net op eis Feeler an eis Sënden. Kuck op eise gudde Wëllen a schenk eis ëmmer nees däi Fridden.
Schlussgebiet
Allmächtege Gott, du hues eis an dëser Moolzecht däin Heel zougesot an eis elo schonn Undeel doru ginn. Looss eis d'Komme vun dengem Jong an der Freed erwaarden a maach eis em sou äifreger an dengem Déngscht, wat d'Fest vu senger Gebuert ëmmer méi no kennt. Dorëms biede mir duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.
Nous avons reçu dans ton sacrement, Seigneur, le gage de la rédemption; accorde-nous une ferveur qui grandisse à l'approche de Noël, pour bien fêter la naissance de ton Fils. Lui qui règne.
Allmächtiger Gott, in dieser Feier hast du uns ein Zeichen des neuen Lebens geschenkt. Lass in uns Glaube und Liebe wachsen und mach uns um so eifriger in deinem Dienst, je mehr das Geburtsfest des Retters herannaht. Darum bitten wir durch ihn, Jesus Christus, unseren Herrn.
|
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg
© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement



