
|
|
1. Faaschtesonndeg 21./22.2.2026 A
1. Faaschtesonndeg 21./22.2.2026 A
Virun eis leie 40 Deeg bis Ouschteren. Eise Liturgieprofesser vun Tréier, de Balthasar Fischer huet vu „Großexerzitien des Volkes Gottes“ geschwat, also vun enger grousser Retraite. Vum Jesus gëtt erzielt, dass hie selwer 40 Deeg an Nuechten an der Wüst gefaascht hätt. Hien ass fir eis ee Virbild, ee Modell an dëser Zäit vun Erneierung. Haut wëlle mir eise Bléck ganz besonnesch op hie riichten an eis ureege loossen, fir eist eegent Liewen op eng nei Spuer ze setzen. Versiche mir eist Liewen um Jesus sengem Wee ze orientéieren. Froe mir hien ëm seng Hëllef.
* Här Jesus Christus, du begleets eis duerch eist Liewen. * Du riffs eis an deng Nofolleg. * Un dir wëlle mir eist Liewen ausriichten.
Dagesgebiet
Allmächtege Gott, du schenks eis des helleg véierzeg Deeg als eng Zäit vun der Ëmkéier a vun der Bouss. Gëff eis duerch hir Feier d’Gnod, datt mir an der Erkenntnis vu Jesus Christus virukommen an d’Kraaft vu sengem Wierk vun der Erléisung duerch ee Liewen aus dem Glawe siichtbar maachen. Dorëms biede mir duerch Jesus Christus, eisen Här. Amen.
Accorde-nous, Dieu tout-puissant, tout au long de ce Carême, de progresser dans la connaissance de Jésus Christ et de nous ouvrir à sa lumière par une vie de plus en plus fidèle. Lui qui.
Barmherziger Gott, wir stehen am Beginn der vierzig Tage der Umkehr und wollen uns neu ausrichten. Unter all den Worten, die im lauten Alltag an unser Ohr dringen, lass uns deines heraushören: das Wort, das uns tröstet, ermutigt und befreit. Sei du mit uns, wenn wir uns auf den Weg machen. So bitten wir durch Christus unseren Bruder und Herrn. Amen.
Liesungen: Gen 2, 7-9; 3, 1-7 / Röm 5, 12-19 / Mt 4, 1-11
Lesung aus dem Buch Genesis. Gott, der HERR, formte den Menschen, Staub vom Erdboden, und blies in seine Nase den Lebensatem. So wurde der Mensch zu einem lebendigen Wesen. Dann pflanzte Gott, der HERR, in Eden, im Osten, einen Garten und setzte dorthin den Menschen, den er geformt hatte. Gott, der HERR, ließ aus dem Erdboden allerlei Bäume wachsen, begehrenswert anzusehen und köstlich zu essen, in der Mitte des Gartens aber den Baum des Lebens und den Baum der Erkenntnis von Gut und Böse. - Die Schlange war schlauer als alle Tiere des Feldes, die Gott, der HERR, gemacht hatte. Sie sagte zu der Frau: Hat Gott wirklich gesagt: Ihr dürft von keinem Baum des Gartens essen? Die Frau entgegnete der Schlange: Von den Früchten der Bäume im Garten dürfen wir essen; nur von den Früchten des Baumes, der in der Mitte des Gartens steht, hat Gott gesagt: Davon dürft ihr nicht essen und daran dürft ihr nicht rühren, sonst werdet ihr sterben. Darauf sagte die Schlange zur Frau: Nein, ihr werdet nicht sterben. Gott weiß vielmehr: Sobald ihr davon esst, gehen euch die Augen auf; ihr werdet wie Gott und erkennt Gut und Böse. Da sah die Frau, dass es köstlich wäre, von dem Baum zu essen, dass der Baum eine Augenweide war und begehrenswert war, um klug zu werden. Sie nahm von seinen Früchten und aß; sie gab auch ihrem Mann, der bei ihr war, und auch er aß. Da gingen beiden die Augen auf und sie erkannten, dass sie nackt waren. Sie hefteten Feigenblätter zusammen und machten sich einen Schurz.
Kv Erbarme dich unser, o Herr, denn wir haben gesündigt.
Gott,
sei mir gnädig nach deiner Huld, *
Lesung aus dem Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Rom. Schwestern und Brüder! Durch einen einzigen Menschen die Sünde in die Welt kam und durch die Sünde der Tod und auf diese Weise der Tod zu allen Menschen gelangte, weil alle sündigten - Sünde war nämlich schon vor dem Gesetz in der Welt, aber Sünde wird nicht angerechnet, wo es kein Gesetz gibt; dennoch herrschte der Tod von Adam bis Mose auch über die, welche nicht durch Übertreten eines Gebots gesündigt hatten wie Adam, der ein Urbild des Kommenden ist. Doch anders als mit der Übertretung verhält es sich mit der Gnade; sind durch die Übertretung des einen die vielen dem Tod anheimgefallen, so ist erst recht die Gnade Gottes und die Gabe, die durch die Gnadentat des einen Menschen Jesus Christus bewirkt worden ist, den vielen reichlich zuteilgeworden. Und anders als mit dem, was durch den einen Sünder verursacht wurde, verhält es sich mit dieser Gabe: Denn das Gericht führt wegen eines Einzigen zur Verurteilung, die Gnade führt aus vielen Übertretungen zur Gerechtsprechung. Denn ist durch die Übertretung des einen der Tod zur Herrschaft gekommen, durch diesen einen, so werden erst recht diejenigen, denen die Gnade und die Gabe der Gerechtigkeit reichlich zuteilwurde, im Leben herrschen durch den einen, Jesus Christus. Wie es also durch die Übertretung eines Einzigen für alle Menschen zur Verurteilung kam, so kommt es auch durch die gerechte Tat eines Einzigen für alle Menschen zur Gerechtsprechung, die Leben schenkt. Denn wie durch den Ungehorsam des einen Menschen die vielen zu Sündern gemacht worden sind, so werden auch durch den Gehorsam des einen die vielen zu Gerechten gemacht werden.
Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre! Nicht nur vom Brot lebt der Mensch, sondern von jedem Wort aus Gottes Mund. Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre!
Aus dem heiligen Evangelium nach Matthäus. In jener Zeit wurde Jesus vom Geist in die Wüste geführt; dort sollte er vom Teufel versucht werden. Als er vierzig Tage und vierzig Nächte gefastet hatte, hungerte ihn. Da trat der Versucher an ihn heran und sagte: Wenn du Gottes Sohn bist, so befiehl, dass aus diesen Steinen Brot wird. Er aber antwortete: In der Schrift heißt es: Der Mensch lebt nicht vom Brot allein, sondern von jedem Wort, das aus Gottes Mund kommt. Darauf nahm ihn der Teufel mit sich in die Heilige Stadt, stellte ihn oben auf den Tempel und sagte zu ihm: Wenn du Gottes Sohn bist, so stürz dich hinab; denn es heißt in der Schrift: Seinen Engeln befiehlt er um deinetwillen, und: Sie werden dich auf ihren Händen tragen, damit dein Fuß nicht an einen Stein stößt. Jesus antwortete ihm: In der Schrift heißt es auch: Du sollst den Herrn, deinen Gott, nicht auf die Probe stellen. Wieder nahm ihn der Teufel mit sich und führte ihn auf einen sehr hohen Berg; er zeigte ihm alle Reiche der Welt mit ihrer Pracht und sagte zu ihm: Das alles will ich dir geben, wenn du dich vor mir niederwirfst und mich anbetest. Da sagte Jesus zu ihm: Weg mit dir, Satan! Denn in der Schrift steht: Den Herrn, deinen Gott, sollst du anbeten und ihm allein dienen. Darauf ließ der Teufel von ihm ab und siehe, es kamen Engel und dienten ihm.
Lecture du livre de la Genèse. Le Seigneur Dieu modela l’homme avec la poussière tirée du sol; il insuffla dans ses narines le souffle de vie, et l’homme devint un être vivant. Le Seigneur Dieu planta un jardin en Éden, à l’orient, et y plaça l’homme qu’il avait modelé. Le Seigneur Dieu fit pousser du sol toutes sortes d’arbres à l’aspect désirable et aux fruits savoureux; il y avait aussi l’arbre de vie au milieu du jardin, et l’arbre de la connaissance du bien et du mal. Or le serpent était le plus rusé de tous les animaux des champs que le Seigneur Dieu avait faits. Il dit à la femme: «Alors, Dieu vous a vraiment dit: ‘Vous ne mangerez d’aucun arbre du jardin’?» La femme répondit au serpent: «Nous mangeons les fruits des arbres du jardin. Mais, pour le fruit de l’arbre qui est au milieu du jardin, Dieu a dit: ‘Vous n’en mangerez pas, vous n’y toucherez pas, sinon vous mourrez.’» Le serpent dit à la femme: «Pas du tout ! Vous ne mourrez pas! Mais Dieu sait que, le jour où vous en mangerez, vos yeux s’ouvriront, et vous serez comme des dieux, connaissant le bien et le mal.» La femme s’aperçut que le fruit de l’arbre devait être savoureux, qu’il était agréable à regarder et qu’il était désirable, cet arbre, puisqu’il donnait l’intelligence. Elle prit de son fruit, et en mangea. Elle en donna aussi à son mari, et il en mangea. Alors leurs yeux à tous deux s’ouvrirent et ils se rendirent compte qu’ils étaient nus.
R/ Pitié, Seigneur, car nous avons péché!
Pitié
pour moi, mon Dieu, dans ton amour,
Oui, je
connais mon péché,
Crée en
moi un cœur pur, ô mon Dieu,
Rends-moi
la joie d’être sauvé ;
Lecture de la lettre de saint Paul Apôtre aux Romains. Frères, nous savons que par un seul homme, le péché est entré dans le monde, et que par le péché est venue la mort; et ainsi, la mort est passée en tous les hommes, étant donné que tous ont péché. Avant la loi de Moïse, le péché était déjà dans le monde, mais le péché ne peut être imputé à personne tant qu’il n’y a pas de loi. Pourtant, depuis Adam jusqu’à Moïse, la mort a établi son règne, même sur ceux qui n’avaient pas péché par une transgression semblable à celle d’Adam. Or, Adam préfigure celui qui devait venir. Mais il n’en va pas du don gratuit comme de la faute. En effet, si la mort a frappé la multitude par la faute d’un seul, combien plus la grâce de Dieu s’est-elle répandue en abondance sur la multitude, cette grâce qui est donnée en un seul homme, Jésus Christ. Le don de Dieu et les conséquences du péché d’un seul n’ont pas la même mesure non plus: d’une part, en effet, pour la faute d’un seul, le jugement a conduit à la condamnation; d’autre part, pour une multitude de fautes, le don gratuit de Dieu conduit à la justification. Si, en effet, à cause d’un seul homme, par la faute d’un seul, la mort a établi son règne, combien plus, à cause de Jésus Christ et de lui seul, régneront-ils dans la vie, ceux qui reçoivent en abondance le don de la grâce qui les rend justes. Bref, de même que la faute commise par un seul a conduit tous les hommes à la condamnation, de même l’accomplissement de la justice par un seul a conduit tous les hommes à la justification qui donne la vie. En effet, de même que par la désobéissance d’un seul être humain la multitude a été rendue pécheresse, de même par l’obéissance d’un seul la multitude sera-t-elle rendue juste.
Ta Parole, Seigneur, est vérité, et ta loi, délivrance. L’homme ne vit pas seulement de pain, mais de toute parole qui sort de la bouche de Dieu. Ta Parole, Seigneur, est vérité, et ta loi, délivrance.
Évangile de Jésus Christ selon saint Matthieu. En ce temps-là, Jésus fut conduit au désert par l’Esprit pour être tenté par le diable. Après avoir jeûné quarante jours et quarante nuits, il eut faim. Le tentateur s’approcha et lui dit: «Si tu es Fils de Dieu, ordonne que ces pierres deviennent des pains.» Mais Jésus répondit: «Il est écrit: L’homme ne vit pas seulement de pain, mais de toute parole qui sort de la bouche de Dieu.» Alors le diable l’emmène à la Ville sainte, le place au sommet du Temple et lui dit: «Si tu es Fils de Dieu, jette-toi en bas; car il est écrit: Il donnera pour toi des ordres à ses anges, et: Ils te porteront sur leurs mains, de peur que ton pied ne heurte une pierre.» Jésus lui déclara: «Il est encore écrit: Tu ne mettras pas à l’épreuve le Seigneur ton Dieu.» Le diable l’emmène encore sur une très haute montagne et lui montre tous les royaumes du monde et leur gloire. Il lui dit: «Tout cela, je te le donnerai, si, tombant à mes pieds, tu te prosternes devant moi.» Alors, Jésus lui dit: «Arrière, Satan! car il est écrit: C’est le Seigneur ton Dieu que tu adoreras, à lui seul tu rendras un culte.» Alors le diable le quitte. Et voici que des anges s’approchèrent, et ils le servaient.
Priedegt
Wou vu liewe mir? D'Geschicht vun de Versuchunge vum Jesus ass eng interessant Erzielung, déi eis, sou gesinn ech et, d'Mëtt vun eiser mënschlecher Dekadenz weist. Déi éischt Versuchung schwätzt vun dem Versuch, de Jesus zum "zauberen" ze bréngen. Hien als Jong vu Gott, misst et dach wierklech fäerdeg bréngen, fir an der grousser Nout vum Honger aus engem Steen ee Brout ze zauberen, "Fast Food" sou ze soen aus der Zauberkonscht vun engem gëttleche Wiesen. De Jesus huet laut der Erzielung Honger. Awer ass et just Brout eleng vun deem de Mënsch lieft? Wat ass mat eisem Honger? No wat "héngere" mir?
Wann ech an eis Welt eraus kucken an do ebe besonnesch an déi sozial Medien, dann ass et den Honger no Unerkennung, den Honger no Kontakt a Partnerschaft, den Honger no Opmierksamkeet asw., deen esou vill Leit undreift. Duerch all gesellschaftlech Schichten erduerch an och an eiser Kierch ass et dat Striewen no "Gesi-Ginn" dat muncher undreift, fir awer och all Schrëtt ze posten. Jidderee well haut Influencer sinn a mengt hie kéint mat deem, wat hien esou weist, anerer inspiréieren a sech selwer als grouss an dichteg duerstellen. Am Endeffekt geet et hei och ëm Zauberei, ëm de Versuch mat Tricken sech selwer a Positioun ze bréngen an den Honger no Opmierksamkeet ze stëllen.
Dem Jesus seng Äntwert gëllt och haut, wann hien d'Schrëft zitéiert: "Der Mensch lebt nicht vom Brot allein, sondern von jedem Wort, das aus Gottes Mund kommt." (Mt 4, 4b) De Mënsch lieft net nëmmen dovun, dass all Schrëtt, deen hie mécht, an de Medie mat verfollegt ka ginn. Säi Gesiicht an alle méigleche Situatiounen ze posten ass nach laang net dat, wat eng echt mënschlech Relatioun bedeit. Wann ech Honger no mënschlecher Relatioun hunn, wann ech Honger no Partnerschaft, Honger no Unerkennung hunn, da muss ech den Honger op engem aneren Niveau stëlle wéi op esou engem "Fast-Food" Niveau, wou ech ee séiere mä awer och een ephemèren Erfolleg hunn. Et ass eben net domat gedinn, dass ech esou eng kuerzzäiteg Opmierksamkeet kréien. Si mécht mech net dauerhaft sat.
Ech hunn den Androck, dass haut ganz vill Leit an enger Aart Wüst liewen. Den Honger no Kontakt an Erfolleg, no Unerkennung an Opmierksamkeet ass esou grouss, wéi dem Jesus säin Honger no Brout no deene 40 Deeg. Awer eben och hei gëllt dat, wat de Jesus seet. Ee séiert Zauberen a räichlecht "Liken" vun deem, wat ee post, stëllt des mënschlech Eidelt net. Ganz am Géigendeel, si mécht eis eis Eidelt nach méi staark bewosst. Et kënnt een dem Jesus säin Zitat aus der Schrëft vläicht an dëse Fäll och esou dréinen: "Der Mensch lebt nicht vom Brot allein, er stirbt am Brot allein."[1] De Mënsch ass dofir einfach ze grouss, dass hien eleng vun dësem "Fast-Food" ka liewen. De Mënsch brauch eng echt mënschlech Zouwendung. De Mënsch lieft dovun, dass Gott sech him zou went a konkrete Mënschen. An et geet eben och net duer, dass een nëmmen "Like" kritt. Wichteg fir d'Liewe ass och all Zurechtweisen, sinn all Hiweiser, déi engem soen, dass et esou net ka goen. Echt Liewe besteet net nëmmen aus "Liken". Echt Liewe besteet aus Diskussiounen, aus "A-Fro-Stellen", aus Nei-Orientéierung.
De Mënsch léist sech haut nawell gären arieden, dass hie grouss an dichteg ass. D'Schlaang, déi eis begéint, lauert net op dem Bam. Si lauert an de Medien, déi eis ëmmer nees wëllen arieden, dass mir dach dëst oder dat misste maachen. "Da sah die Frau, dass es köstlich wäre, von dem Baum zu essen, dass der Baum eine Augenweide war und begehrenswert war, um klug zu werden. Sie nahm von seinen Früchten und aß; sie gab auch ihrem Mann, der bei ihr war, und auch er aß. Da gingen beiden die Augen auf und sie erkannten, dass sie nackt waren." (Gen 3, 6-7a) Muncher fillen sech reegelrecht ugezunn dovun. Si wëllen dann och selwer der Schlaang hiert Geschäft nomaachen. Si ginn zu Influencer. Si verféiere wéi d'Schlaang. Si reechen dat onbeschreiflecht Verhale weider, wéi d'Eva an der Erzielung vun der Genesis. D'Schlaang, d'Eva, jo vill Influencer, oder déi, déi et wëlle sinn, verféiere Mënschen ëmmer nees zu der Meenung, dass "Fast-Food" an de Kontakter d'Realitéit an de mënschleche Relatioune wier. Neen, och hei gëllt, de Mënsch lieft net nëmme vun esou vergänglechen Unerkennungen. Mä wéini ginn all dëse Leit d'Aen op an si erkennen, dass si dach awer ganz aarmséileg, jo och plakeg am Liewen do stinn?
D'Zitat aus der helleger Schrëft, dat de Jesus dem Däiwel entgéint hält, ass däitlech: "Der Mensch lebt nicht vom Brot allein, sondern von jedem Wort, das aus Gottes Mund kommt." (Mt 4, 4b) De Mënsch muss seng Relatiounen éierlech fleegen no dem Wuert vu Gott. An der helleger Schrëft fanne mir eng ganz Rei Uweisungen, Virschléi an Ureegungen, wéi eng mënschlech Gemeinschaft kann opgebaut ginn a ka funktionéieren. Vläicht sollt een an deem Kontext och ganz besonnesch iwwer d'Gebot nodenken, dat seet: "Du sollst deinen Nächsten lieben wie dich selbst." (z.B. Lev 19, 18b / Mt 19, 19) Hunn ech mech wierklech gär, wann ech mech selwer andauernd "duerstellen", "presentéieren" mat all Schrëtt, deen ech maachen? Ass dëst permanent Present-Sinn an de Medien net en toxeschen Narzissmus, deen ëmmer weider isoléiert, anstatt dass mir eis mënschlech solle géigesäiteg stäipen an hëllefen?
[1] Franz Kamphaus, Tastender Glaube. Inspirationen zum Matthäusjahr, Patmos Verlag Ostfildern 2. Aufl. 2017, S. 45.
Fürbitten
40 Deeg war de Jesus an der Wüst, fir sech an der Einsamkeet dem Ruff vu Gott an och sengen eegene Froe vum Liewen ze stellen. Zu him wëlle mir bieden:
* Fir all déi, déi versichen an der nächster Zäit eng Neiorientéierung op dat Wesentlecht vun hirem Liewen ze fannen. Looss si de Sënn vun hirem Liewe fannen. Christus, héier eis.
* Fir all déi sech an dëser intensiver Zäit op d'Sakramenter virbereeden, op d'Daf, d'Kommunioun an d'Firmung. Schenk hinne gutt Begleeder. Christus, héier eis.
* Fir all déi Erfarunge vu Wüsten an hirem Liewe musse maachen, fir déi Krank an déi Schwaach. Schenk hinne Kraaft an Zouversiicht. Christus, héier eis.
* Fir all déi sech an der Fleeg ëm déi Krank këmmeren, fir all, déi am soziale Beräich Mënschen no sinn. Looss si mat Léift a Versteesdemech de Leit begéinen. Christus, héier eis.
* Fir all eis Verstuerwen. Huel si op bäi dir a schenk hinne Rou a Fridden. Christus, héier eis.
Här Jesus Christus, vun denger Léift a Leidenschaft bis un d'Kräiz dierfe mir eis stäerke loossen an och fir d'Zukunft hoffen, dass dat Gutt méi staark ass wéi dat Béist. Dofir soe mir dir Merci, elo an an all Éiwegkeet. Amen.
II.
Depuis les origines du monde, Dieu invite les humains à nouer avec lui une relation de confiance. Mais, dans les difficultés du quotidien, trop de nos frères et sœurs n’entendent plus la parole qui pourrait changer leur vie. Prenons-les dans notre prière et disons ensemble: Rends-nous la joie d’être sauvés. — Trop d’hommes et de femmes sont méprisés à cause de leur origine, de leur langue ou de leur couleur; prions afin que tous les humains soient respectés comme des enfants de Dieu. — L’Église apporte un message d’espérance dans le monde; prions afin qu’elle manifeste la grandeur du don que Dieu le Père nous fait en son Fils Jésus. — Des personnes âgées ou malades se sentent délaissées et oubliées; prions afin qu’elles trouvent sur leur route des personnes prêtes à les soutenir dans leur épreuve. — Nos communautés chrétiennes se réunissent régulièrement pour partager la Parole et le pain de vie; prions afin qu’elle soit dans le monde un signe que la foi en Dieu est source de vie. Dieu notre Père, tu nous as donné ton Fils Jésus pour nous inviter à faire des choix en faveur de la vie. Que sa parole éclaire notre route et nous conduise là où tu nous attends pour notre plus grand bonheur. Nous te le demandons par Jésus, qui nous précède dans ton royaume et qui règne avec toi, pour les siècles des siècles. Amen. (https://fr.novalis.ca)
Gowegebiet
Här, eise Gott, mir brénge Brout a Wäi fir dat hellegt Affer, dat mir zum Ufank vun dëser Faaschtenzäit feieren. Huel mat dëse Gowen eis selwer un a vereeneg eis mat dem Affer vun dengem Jong, dee mat dir lieft a regéiert an all Éiwegkeet. Amen.
Avec cette eucharistie, Seigneur, nous commençons notre marche vers Pâques: fais que nos cœurs correspondent vraiment à nos offrandes. Par Jésus.
Wir danken dir, unser Gott, für alles, was du uns anvertraust. Segne diese Gaben und verleihe uns, in der Kraft deiner Liebe unseren Schwestern und Brüdern zu dienen durch Christus, unsern Herrn.
Barmherziger Gott, wenn du uns selbst den Tisch deckst, haben wir das Wichtigste für unser Leben schon erhalten. Wir danken dir, dass du dich uns zuwendest. Lass uns in diesem Bewusstsein nun Mahl halten mit Jesus, unserem Bruder und Herrn. Amen.
Hochgebet – „Erzählgemeinschaft" Präfation
Gott, du bist ein Gott der Geschichte und
Geschichten.
Bei Jesus von Nazaret
Sanctus
Wir bitten:
So erinnern wir uns an jenen letzten Abend,
Da nahm Jesus ein Brot in die Hand,
NEHMET UND ESSET ALLE DAVON,
Dann machte er das Zeichen noch deutlicher,
NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS:
Geheimnis des Glaubens
Von deinem Tod und deiner Auferstehung erzählen
wir,
Gegen die Lügengeschichten, du seist ein
unberechenbarer Tyrann,
Gegen die Lügengeschichte, wir Menschen kämen
nicht
Gegen die Lügengeschichte, auf dieser Welt
verkehre sich alles notwendig zum Bösen,
Die Folter und der Tod am Kreuz
Das macht uns mutig und zuversichtlich:
die in deiner Kirche besondere Verantwortung tragen. Treuer Gott, deinem Herzen vertrauen wir die Menschen an,
die wir geliebt haben und die gestorben
sind.
Zusammen mit der Gottesmutter Maria, dem
gerechten und treuen Josef
Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott,
allmächtiger Vater, Nach Urs Eigenmann, in: HG – Texte zum Teilen von Brot und Wein, Luzern 1996
Vaterunser
Et gëtt esou Villes an eiser Welt, dat eis ëmmer nees virspillt, dass et wichteg fir eis wier. Awer dat eenzegt ass, dass mir dat an och nëmmen dat hunn, wat mir wierklech brauche fir eist Liewen. Biede mir fir eis, mä awer och fir all Mënschen, dass si dat kréien am Liewen, wat noutwendeg ass mat de Wieder vun eisem Här Jesus Christus: Vater Unser ...
Friddensgebiet
“Ihr werdet wie Gott und erkennt Gut und Böse.” (Gen 2, 5b) Wier et net gutt, wa mir wierklech heiansdo wéi Gott wieren an dat Gutt vum Béise kéinten ënnerscheeden an esou endlech dat Béist aus eiser Mëtt kéinten eraus halen? Kéinte mir net esou och endlech Fridde schafen an eiser Welt? Awer mir si leider nach wäit dovun ewech. Dofir biede mir: Här Jesus Christus ...
Schlussgebiet
Gudde Gott, du hues eis d’Brout vum Himmel ginn, fir datt Glawen, Hoffnung a Léift an eis wuessen. Erhal an eis d’Verlaangeren no dësem echte Brout, dat der Welt d’Liewe gëtt, a stäerk eis mat jidder Wuert, dat aus dengem Mond ervirgeet. Dorëms biede mir duerch Christus, eisen Här. Amen.
Le pain que nous avons reçu de toi, Seigneur notre Dieu, a renouvelé nos cœurs: il nourrit la foi, fait grandir l’espérance et donne la force d’aimer; apprends-nous à toujours avoir faim du Christ, seul pain vivant et vrai, et à vivre de toute parole qui sort de ta bouche. Par Jésus.
Gott und Vater unseres Herrn Jesus Christus. Du hast uns in Jesus das Brot geschenkt, das der Welt Leben gibt. Wir danken dir dafür und bitten dich: Verbanne Ichsucht und Lieblosigkeit aus unserer Mitte und führe uns durch deine Liebe zu mehr Engagement für dein Reich in dieser Welt.
Segen:
Gehen wir durch diese Fastenzeit mit der
Einsicht,
Gehen wir mit der Absicht,
so zu leben vor Jesus Christus,
Gehen wir mit der Aussicht,
dass Gott auf diesem Weg mit uns geht,
So segne und behüte uns der lebendige Gott,
|
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg
© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement



