2. Faaschtesonndeg 28.2./1.3.2026 A


Home Back Print Kontakt

2. Faaschtesonndeg 28.2./1.3.2026 A - © Carlo Morbach - 25.2.2026

2. Faaschtesonndeg 28.2./1.3.2026 A


Mir feieren deen zweete Faaschtesonndeg, deen eis aluet, fir mat dem Bléck op de Jesus eis Perspektiv ze wiesselen. Eise Wee duerch d'Faaschtenzäit hin op Ouschteren ass en Optrag. D'Liesunge vun dësem Sonndeg erziele vu Verännerung, vun Opbroch a vu Verwandlung. Genee dat ass och den Optrag, deen elo un eis geriicht ass. Froe mir eisen Här, dass hien eis d'Aen opmécht fir säi Wierken, sou dass och eist Liewen sech ka veränneren.


Här Jesus Christus, du riffs eis op, nei Weeër ze goen.

Här Jesus Christus, du weis eis um Bierg Tabor däi gëttlecht Liicht fir eis Welt.

Här Jesus Christus, du féiers eis am Liewen hin zu Gott. 


Dagesgebiet


Gott, du hues eis gebueden, op däi Jong Jesus Christus ze lauschteren. Ernär eis mat dengem Wuert a maach eis d’Ae vun eisem Geescht op, fir datt mir fäeg ginn, deng Herrlechkeet ze erkennen. Dorëms biede mir duerch Jesus Christus, eisen Här. Amen.


Tu nous as dit, Seigneur, d’écouter ton Fils bien-aimé, fais-nous trouver dans ta Parole les vivres dont notre foi a besoin : et nous aurons le regard assez pur pour discerner ta gloire. Par Jésus Christ.


Lebendiger Gott. In der Verklärung deines Sohnes dürfen wir Menschen erahnen, was unser aller Zukunft ist: ein beglückendes Leben in deiner Herrlichkeit. Wir bitten dich: Gib uns Kraft für den Weg der Nachfolge deines Sohnes, damit wir ihn in den Stunden des Glücks wie in denen des Leids als den erfahren, der mit uns geht - bis hinein in deine Ewigkeit.


Liesungen: Gen 12, 1-4a / 2 Tim 1, 8b-10 / Mt 17, 1-9


Lesung aus dem Buch Genesis.

In jenen Tagen sprach der HERR zu Abram: Geh fort aus deinem Land, aus deiner Verwandtschaft und aus deinem Vaterhaus in das Land, das ich dir zeigen werde! Ich werde dich zu einem großen Volk machen, dich segnen und deinen Namen groß machen. Ein Segen sollst du sein. Ich werde segnen, die dich segnen; wer dich verwünscht, den werde ich verfluchen. Durch dich sollen alle Sippen der Erde Segen erlangen. Da ging Abram, wie der HERR ihm gesagt hatte.


Kv Lass deine Huld über uns walten, o Herr!

Das Wort des Herrn ist redlich, *
all sein Tun ist verlässlich.
Er liebt Gerechtigkeit und Recht, *
erfüllt von der Huld des 
Herrn ist die Erde. – (Kv)
Siehe, das Auge des Herrn ruht auf denen, die ihn fürchten, *
die seine Huld erwarten,
dass er ihre Seele dem Tod entreiße *
und, wenn sie hungern, sie am Leben erhalte. 
– (Kv)
Unsre Seele hofft auf den Herrn; *
er ist unsre Hilfe und unser Schild.
Lass deine Huld über uns walten, o 
Herr*
wie wir auf dich hofften! – Kv


Lesung aus dem zweiten Brief des Apostels Paulus an Timotheus.

Mein Sohn! Leide mit mir für das Evangelium! Gott gibt dazu die Kraft: Er hat uns gerettet; mit einem heiligen Ruf hat er uns gerufen, nicht aufgrund unserer Taten, sondern aus eigenem Entschluss und aus Gnade, die uns schon vor ewigen Zeiten in Christus Jesus geschenkt wurde; jetzt aber wurde sie durch das Erscheinen unseres Retters Christus Jesus offenbart. Er hat den Tod vernichtet und uns das Licht des unvergänglichen Lebens gebracht durch das Evangelium.


Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre! Aus der leuchtenden Wolke rief die Stimme des Vaters: Das ist mein geliebter Sohn; auf ihn sollt ihr hören. Herr Jesus, dir sei Ruhm und Ehre!


Aus dem heiligen Evangelium nach Matthäus.

In jener Zeit nahm Jesus Petrus, Jakobus und dessen Bruder Johannes beiseite und führte sie auf einen hohen Berg. Und er wurde vor ihnen verwandelt; sein Gesicht leuchtete wie die Sonne und seine Kleider wurden weiß wie das Licht. Und siehe, es erschienen ihnen Mose und Elija und redeten mit Jesus. Und Petrus antwortete und sagte zu Jesus: Herr, es ist gut, dass wir hier sind. Wenn du willst, werde ich hier drei Hütten bauen, eine für dich, eine für Mose und eine für Elija. Noch während er redete, siehe, eine leuchtende Wolke überschattete sie und siehe, eine Stimme erscholl aus der Wolke: Dieser ist mein geliebter Sohn, an dem ich Wohlgefallen gefunden habe; auf ihn sollt ihr hören. Als die Jünger das hörten, warfen sie sich mit dem Gesicht zu Boden und fürchteten sich sehr. Da trat Jesus zu ihnen, fasste sie an und sagte: Steht auf und fürchtet euch nicht! Und als sie aufblickten, sahen sie niemanden außer Jesus allein. Während sie den Berg hinabstiegen, gebot ihnen Jesus: Erzählt niemandem von dem, was ihr gesehen habt, bis der Menschensohn von den Toten auferweckt ist!


Lecture du livre de la Genèse.

En ces jours-là, le Seigneur dit à Abram : « Quitte ton pays, ta parenté et la maison de ton père, et va vers le pays que je te montrerai. Je ferai de toi une grande nation, je te bénirai, je rendrai grand ton nom, et tu deviendras une bénédiction. Je bénirai ceux qui te béniront ; celui qui te maudira, je le réprouverai. En toi seront bénies toutes les familles de la terre. » Abram s’en alla, comme le Seigneur le lui avait dit, et Loth s’en alla avec lui.


R/ Que ton amour, Seigneur, soit sur nous, comme notre espoir est en toi !

Oui, elle est droite, la parole du Seigneur ;
il est fidèle en tout ce qu’il fait.
Il aime le bon droit et la justice ;
la terre est remplie de son amour.
R

Dieu veille sur ceux qui le craignent,
qui mettent leur espoir en son amour,
pour les délivrer de la mort,
les garder en vie aux jours de famine.
R

Nous attendons notre vie du Seigneur :
il est pour nous un appui, un bouclier.
Que ton amour, Seigneur, soit sur nous
comme notre espoir est en toi !
R


Lecture de la deuxième lettre de saint Paul Apôtre à Timothée.

Fils bien-aimé, avec la force de Dieu, prends ta part des souffrances liées à l’annonce de l’Évangile. Car Dieu nous a sauvés, il nous a appelés à une vocation sainte, non pas à cause de nos propres actes, mais à cause de son projet à lui et de sa grâce. Cette grâce nous avait été donnée dans le Christ Jésus avant tous les siècles, et maintenant elle est devenue visible, car notre Sauveur, le Christ Jésus, s’est manifesté : il a détruit la mort, et il a fait resplendir la vie et l’immortalité par l’annonce de l’Évangile.


Gloire au Christ, Parole éternelle du Dieu vivant. Gloire à toi, Seigneur. De la nuée lumineuse, la voix du Père a retenti : « Celui-ci est mon Fils bien-aimé, écoutez-le ! » Gloire au Christ, Parole éternelle du Dieu vivant. Gloire à toi, Seigneur.


Évangile de Jésus-Christ selon saint Matthieu.

En ce temps-là, Jésus prit avec lui Pierre, Jacques et Jean son frère, et il les emmena à l’écart, sur une haute montagne. Il fut transfiguré devant eux ; son visage devint brillant comme le soleil, et ses vêtements, blancs comme la lumière. Voici que leur apparurent Moïse et Élie, qui s’entretenaient avec lui. Pierre alors prit la parole et dit à Jésus : « Seigneur, il est bon que nous soyons ici ! Si tu le veux, je vais dresser ici trois tentes, une pour toi, une pour Moïse, et une pour Élie. » Il parlait encore, lorsqu’une nuée lumineuse les couvrit de son ombre, et voici que, de la nuée, une voix disait : « Celui-ci est mon Fils bien-aimé, en qui je trouve ma joie : écoutez-le ! » Quand ils entendirent cela, les disciples tombèrent face contre terre et furent saisis d’une grande crainte. Jésus s’approcha, les toucha et leur dit : « Relevez-vous et soyez sans crainte ! » Levant les yeux, ils ne virent plus personne, sinon lui, Jésus, seul. En descendant de la montagne, Jésus leur donna cet ordre : « Ne parlez de cette vision à personne, avant que le Fils de l’homme soit ressuscité d’entre les morts. »


Priedegt


"Geh fort aus deinem Land!" (Gen 12, 1b) Eng Uweisung, een Opruff, ee Kommando. De Saz ass séier gesot. Wéi dacks soen sech haut an der Welt Mënschen dëse Saz. Géi fort aus denger Heemecht! Sich dir eng nei Platz, wou's du liewe kanns, wou's du net verfollegt gëss, wou's du am Fridde kanns liewen! Wéi vill Leit sichen an eise Géigenden Hëllef a Schutz virun der Gewalt an dem Krich?


An da ginn et och hei déi Stëmmen, déi jäizen: Géi fort! Verschwann! Dech wëlle mir net! Op Walplakater kann een am Grenzgebitt am Moment och erëm änlech Parole liesen: "Abschiebung jetzt!" Mënschen si net gewollt! Trauer a Frust entstinn!


Mir gesinn dann allerdéngs och déi Länner, wou d'Leit agespaart sinn. Si wéilte vläicht fort. Si hunn awer keng Chance d'Land ze verloossen. Wéi vill Grenze gëtt et nach an eiser Welt, déi net ze iwwerwanne sinn. A munche Géigenden si Familljen zënter Joren a Joerzéngte getrennt duerch esou Grenzen. Déi mächtegst Muecht vun der Äerd, d'Léift, kënnt net géint des Grenzen un. Dat lescht Wuert hu Grenzen a Gewalt an eiser Welt an dat op ganz ville Platzen.


Mënsche si grausam a verfollegen een deen aneren. Mënsche grenzen aus, übe Gewalt aus, bréngen anerer ëm. Zënter Mënschegedenken ass dat esou. An och an der Bibel gëtt des Gewalt an Ongerechtegkeet vu Mënsche vis-à-vis vun anere Mënsche vun deenen éischte Säiten un ëmmer nees thematiséiert. Och Flucht a Verdreiwung ass do ee permanent Thema.


D'Bibel fänkt u mat enger Erzielung an engem Paradis. Eigentlech kéint a sollt de Mënsch paradisesch an dëser Welt liewen. D'Welt ass ee Liewensgaart, wou jiddereen seng Platz huet. Awer dem Mënsch geet dat net duer. Mësstraue vis-à-vis vu Gott a senger Schëpfung trieden op. Sou entstinn Nout a Leed, Gewalt a Veruechtung virum Liewen. De Mann kommandéiert iwwer d'Fra. De Kain erschléit säi Brudder Abel. Zur Zäit vum Noah versenkt d'Welt an engem Mier vum Béisen. A schliisslech endegt dat Ganzt am Bau vum Tuerm zu Babel, wou de Mënsch sech endgülteg ee groussen Numm wëll maachen. Dobäi entsteet dann awer weider Sträit a kee versteet deen aneren. Gewalt a Grenze sinn elo endgülteg do.


Dat Béist wiisst wéi eng Lawin op den éischte Säite vun der Bibel. Gott muss ëmmer nees agräifen. De Mënsch ass net vernënfteg a muss seng Grenzen opgewise kréien. Gott, sou gëtt et dann ëmmer nees erzielt, begrenzt allerdéngs ëmmer nees d'Follgen vun dem falsche Verhale vum Mënsch. Genee dat kann een noliesen an all deenen Erzielunge vum Buch Genesis, wou de Mënsch sech géint Gott stellt. Just um Enn vun all deem, beim Bau vum Tuerm zu Babel huet Gott scheinbar seng Gedold mat dem Mënsch verluer. Hei iwwerléisst Gott elo de Mënsch sengem Wee. Et ass dat lescht Wuert vun der Schëpfungsgeschicht, sou kéint ee soen.


Haut hunn ech des Ëfteren den Androck, dass mir erëm op deem Punkt ukomm si wéi zu Babel, dass keen deen anere versteet, dass keen deen anere wëll, dass jiddereen nëmmen sech kennt an no sech kuckt. "Ech sinn dee Beschten, deen Éischten. Ech hu Recht a ka mech iwwer d'Bedürfnisser vun aneren ewech setzen. Ech kann aner Länner iwwerfalen, ganz Länner reklaméieren, Mënschen eraus geheien oder ëmbréngen."


Am Buch Genesis an der Bibel bleift et net dobäi. Haut hu mir den Ufank vun der Fortsetzung vun der Geschicht héieren. Alt erëm schwätzt Gott. Gott léist et net dobäi, dass de Mënsch alles ruinéiert. Gott gëtt elo perséinlech a sicht sech ee spezielle Mënsch aus: "Dech Abram ruffen ech. Du solls ee Seege gi fir d'Welt!"


Et wäert och nom Abram net alles riicht goen. Déi weider Erzielunge weisen, dass de Mënsch och weiderhi gepräägt ass vu Mëssgonscht a Gewalt ee géint deen aneren. Awer et ginn ëmmer nees esou ausgewielte Mënschen, déi zum Seege gi fir anerer, déi am Sënn vu Gott versichen trotz dem Béisen, dat geschitt, Guddes ze maachen. De Jousef zum Beispill, dee vu senge Bridder gehaasst a verkaaft gouf, gëtt spéider zum Seege fir seng Famill. Dëst weist, dass de Mënsch sech aspane loosse kann an de Plang vu Gott fir des Welt. Trotz allem Misär kann de Mënsch gutt wierken, wann hien sech vu Gott uschwätze léist.


Zeréck an eis Zäit! Loosse mir eis uschwätze vu Gott? Loosse mir eis aspanen an de Plang vu Gott fir eis Welt vun haut? Wat ass dat, wat haut wichteg ass, fir dëse Plang ëm ze setzen?


"Geh fort aus deinem Land!" (Gen 12, 1b) Dee Saz rifft Gott och eis zou. Dëse Saz seet eis eventuell haut, dass mir munch falsch Weeër sollte verloossen. Géi fort aus deenen toxesche Relatioune vu Gewalt a Muecht, vun Ënnerdréckung an Ausbeutung! Géi fort aus all deene Strukturen, déi Mënschen ustrécken a kleng halen! Géi fort vun der Iwwerzeegung a Meenung, aner Mënsche wiere manner wäert a manner gutt! Géi an dat Land, dat ech dir weise wëll!


Wat ass dat fir ee Land, dat Gott eis haut wëll weisen? Ass dat net ee Land, wou mir mat Respekt een op deen anere kucken? Ass dat net ee Land, wou mir eis a Gerechtegkeet an an Éierlechkeet begéinen? Ass dat net ee Land, wou mir een deen aneren unhuelen, eis gär hunn an eis géigesäiteg all dat zougestinn, wat mir brauchen? Ass dat net ee Land, wou mir Gewalt a Sträit, Krich a Verfollgung op der Säit loossen? Ass dat net ee Land, wou mir all Parolen déi ausschléissen a verletzen ewech loossen? Ass dat net ee Land, wou mir selwer ee fir deen aneren ee Seege ginn?


Un eis all ass et fir de Plang vu Gott ëm ze setzen, deen eng paradisesch Welt fir jidder Mënsch wëll hunn.


Fürbitten


Zu Jesus Christus, deen duerch säi Liicht eis Siicht op d'Welt verännert, biede mir:


* Fir eis Kierch: Här schenk denger Kierch Kloerheet a Courage, sou dass si de Mënschen de Bléck op deng Léift opmécht an nei Hoffnung wakereg mécht. Härgott, héier eis.


* Fir déi Verantwortlech a Politik an a Gesellschaft: Gëff hinne Wäitsiicht an Offenheet, fir dass si Entscheedungen treffen, déi Fridden, Gerechtegkeet a Respekt fërderen. Härgott, héier eis.


* Fir all, deenen hiert Liewen däischter ass: Fir déi Krank, déi Traureg, déi, déi eleng sinn: schenk hinne Mënschen, déi si begleeden a stäerken. Härgott, héier eis.


* Fir eis Pargemeinschaft: Erneier eist Matenaner a looss eis ëmmer méi zu enger Gemeinschaft zesumme wuessen, déi een deen aneren eescht hëlt a stäipt. Härgott, héier eis.


* Fir all eis Verstuerwen: Looss si elo an denger Léift an an dengem Liicht gebuerge sinn. Härgott, héier eis.


Här Jesus, du hues eis deng grouss Léift gewisen an dengem Asaz fir déi Kleng an déi Schwaach. Héier elo op eist Gebiet a stéi eis bäi an der Nout vun eiser Zäit. Dech luewen an éiere mir, elo an an all Éiwegkeet. Amen.


II


«Celui-ci est mon Fils bien-aimé, en qui je trouve ma joie.» Forts de notre foi au Christ, le Fils bien-aimé de Dieu, nous pouvons prendre dans notre prière nos sœurs et frères humains de partout. En leur nom, nous disons: Que ton amour soit sur nous, Seigneur.

Dieu a répandu chez tous les peuples les largesses de ses dons; qu’il nous donne de nous accepter différents et complémentaires.

Le Seigneur inspire ceux et celles qui partent à la découverte de nouveaux territoires, de nouvelles connaissances; qu’il nous donne d’accueillir dans le respect les fruits de leur travail.

Dieu se révèle particulièrement à nos frères et sœurs qui choisissent la vie monastique et le célibat; qu’il nous donne de reconnaître la part qu’ils apportent à la construction de notre société.

Le Seigneur est à l’écoute de tous ses enfants qui se tournent vers lui; qu’il assure de son soutien les personnes qui s’engagent pour le respect des droits de la personne

Dieu notre Père, tu nous as fait le plus beau cadeau qui soit, ton Fils bien-aimé. Que nos yeux s’ouvrent et que notre bouche proclame ta louange. Alors, nous pourrons nous relever et marcher en toute confiance vers le Royaume où tu nous attends, avec Jésus, le Christ, notre Seigneur. Amen. (https://fr.novalis.ca)


Gowegebiet


Här, dat Affer, dat mir feiere soll all eis Schold vun eis huelen. Et soll eis hellegen u Léif a Séil, fir datt mir eis an der richteger Weis op d’Ouschterfest virbereeden. Dorëms biede mir duerch Christus, eisen Här. Amen.


Que cette offrande, Seigneur, nous purifie de nos péchés; qu'elle sanctifie le corps et l'esprit de tes fidèles, et les prépare à célébrer les fêtes pascales. Par Jésus.


Gepriesen seist du, Herr, Schöpfer der Welt. Dein ist alles, was wir sind und haben. Nimm die Zei-chen unseres Dankes zu deiner Ehre an durch Christus, unsern Herrn.  


Hochgebet - „Wandlung“

Präfation
Ja, es ist würdig und recht, es ist gut und richtig, dir treuer Gott 
für Jesus zu danken, deinen Sohn und unseren Bruder.
Immer wieder lud er Menschen ein, ihr Brot mit anderen zu teilen,
damit niemand mehr zu hungern brauchte und alle satt werden konnten.
Als ein Freund der Armen und Verachteten setzte sich Jesus
mit ihnen an einen Tisch, damit sich niemand mehr ausgeschlossen fühlte.
Im Wissen um seinen nahen und gewaltsamen Tod deutete Jesus während 
des letzten Abendmahls im Teilen von Brot und Wein sein Liebe im Leben 
und seine Hingabe im Tod.
Im Glauben an deine Treue war Jesus bereit, sein Leben für seine Freunde hinzugeben.
Für dieses Lebenszeugnis Jesu danken wir dir, großer Gott,
denn es lässt uns an eine grenzenlose Liebe glauben. 
Deshalb singen wir jetzt dir unseren Lob und Preis:
Sanctus

Ja, guter Gott, wir nennen dich heilig –
aber in unserem Leben tun wir oft so, als ob wir dein Wort 
und deinen Auftrag für unser Leben nicht kennen.

Wir reden von "anders leben" – und tun es nicht. 
Wir möchten uns ändern – und wehren uns gegen jede Form der Wandlung. 
Wir möchten glauben, dass du uns verwandelst –
aber wir möchten nicht, dass es weh tut. 

Wir trauen uns selbst nicht zu, was du uns zutraust: 
die alte Spur zu verlassen und aus dem Teufelskreis 
unserer Gewohnheiten auszubrechen.

Gott, wir suchen nach Sinn für unser Leben, nach einem Ziel, das sich lohnt. 
Wir suchen nach einem, der uns zeigt, wie man das macht: 
"Qualität des Lebens" zu finden und zu leben. 
Nicht bloß als Trost für später, nach dem Tode, sondern hier und jetzt.

So richten wir unsere Augen auf ihn, den Menschensohn, unseren Herrn Jesus Christus.
Er war, wie wir sein möchten: Bruder und Freund eines jeden Menschen. 

Jesus glaubte an die Wandlung, dass es möglich ist, 
das Angesicht der Erde zu erneuern. 
Er glaubte auch dann noch an deine Verheißung, 
als alle Erfahrungen dagegen sprachen.

In Aussätzigen, in Prostituierten, Ausgegrenzten und Ausländern 
sah er den Menschen: geschaffen nach deinem Ebenbild und berufen zum Leben in Fülle.

Jesus glaubte daran, dass deine Möglichkeiten nicht zu Ende sind, 
wenn wir aufgeben und verzweifeln möchten. 

So machte Jesus sein Leben sinnvoll, 
und so lebte er es konsequent bis zum Ende.

Seine Auferstehung vom Tod ist unsere Hoffnung 
für uns selbst und für alle, die uns vorangegangen sind.

So sind wir in dieser Stunde versammelt um seinen Tisch, 
um sein Gedächtnis wachzuhalten, um unsere Hoffnung zu nähren 
und um uns einzulassen auf das Wunder der Wandlung.

Deshalb bitten wir dich, Gott: Sende deinen Heiligen Geist 
Und heilige dieses Brot + und diesen Wein.
Lass uns darin deinen Sohn erkennen, der sich 
mit Leib und Blut hingibt, damit wir leben.

Am seinem letzten Abend, an dem er ausgeliefert wurde 
und sich aus freiem Willen dem Leiden unterwarf, 
nahm er das Brot und sagte Dank, brach es, 
reichte es seinen Jüngern und sprach:

NEHMET UND ESSET ALLE DAVON: 
DAS IST MEIN LEIB, DER FÜR EUCH HINGEGEBEN WIRD.

Ebenso nahm er nach dem Mahl den Kelch,
dankte wiederum, reichte ihn seinen Jüngern und sprach:

NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS: 
DAS IST DER KELCH DES NEUEN UND EWIGEN BUNDES. 
MEIN BLUT, DAS FÜR EUCH UND FÜR ALLE VERGOSSEN WIRD 
ZUR VERGEBUNG DER SÜNDEN. 
TUT DIES ZU MEINEM GEDÄCHTNIS.

Geheimnis des Glaubens!

Gott, gedenke deiner Kirche, die Jesus folgen will, 
und schenke ihr jenen Geist, der Jesus so menschlich machte.
Steh unserem Papst Franziskus in seinem Dienst bei und
unserem Bischof N. in seiner Verantwortung.
Hilf allen Frauen und Männern, die sich in ihrem Leben 
dem Dienst des Evangeliums verpflichtet fühlen.

Wir bitten dich auch für unsere Verstorbenen. 
Lass sie zusammen mit allen, die der Tod uns entrissen hat, 
das Leben in deiner Gegenwart finden 
und sei auch denen nahe, um die niemand mehr trauert.

So hoffen wir, Gott, dass der Glaube uns trägt, 
und uns den Weg zur Wandlung ermöglicht, 
bis du uns in deinem Reich Erfüllung schenkst 
zusammen mit Maria, der Mutter Jesu, dem heiligen Josef, ihrem Gatten,
den Aposteln und Apostelinnen, den Blutzeugen und allen Heiligen und Gläubigen.

Darum bitten wir durch Jesus Christus, der befreiende Zeichen des Heils 
an den Armen und Bedrängten gewirkt hat.

Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott, allmächtiger Vater, 
in der Einheit des Heiligen Geistes alle Herrlichkeit und Ehre jetzt und in Ewigkeit.

Quelle unbekannt


Vaterunser


An eiser Welt ass am Fong Plaz fir jiddereen. Wa mir géife gerecht deelen, da kéint all Mënsch sat ginn a säi Liewe genéissen. Biede mir mat de Wierder vun eisem Här Jesus fir dat deeglecht Brout fir all Mënsch:


Friddensgebiet


“Wenn du willst, werde ich hier drei Hütten bauen.” De Wonsch no Fridden a Gebuergenheet ass an all Mënsch dran. Jidderee wënscht sech dat. Awer dofir musse mir och suergen. Schwätze geet net duer. Mir sollten eis aktiv derfir asetzen. Dofir biede mir: Här Jesus Christus …


Schlussgebiet


Här, du hues eis am Sakrament en Undeel un der Herrlechkeet vun dengem Jong geschenkt. Mir soen dir Merci, datt’s du eis hei op der Äerd schonn deelhuele léis un deem, wat béi dir ass. Dech luewen an éiere mir an all Éiwegkeet. Amen.


Pour avoir communié, Seigneur, aux mystères de ta gloire, nous voulons te remercier, toi qui nous donnes déjà, en cette vie, d'avoir part aux biens de ton Royaume. Par Jésus.


Gott des Lichtes und des Lebens, du hast uns Anteil geschenkt an der Herrlichkeit deines Sohnes. Wir danken dir, dass du uns schon jetzt erfahren lässt, was du im ewigen Leben für uns bereithältst durch Christus, unsern Herrn.


Segen


Gott, unser Vater, segne uns, damit wir spüren,

dass unsere Zeit in deinen Händen liegt.


Segne uns, damit die Augenblicke, die du uns schenkst,

zu schönen Erinnerungen werden können.


Segne uns, damit wir Menschen finden,

die mit uns gemeinsam die Zeit reich machen.


Darum bitten wir im Namen des Vaters

und des Sohnes und des Heiligen Geistes.

Amen.1


oder:

Was ist Aufbruch?


Aufbruch bedeutet,

neue Schritte wagen.

Herr, segne uns mit Mut.


Aufbruch bedeutet,

sich selbst in Frage zu stellen.

Herr, segne uns mit Selbstreflektion.


Aufbruch zeigt uns,

eine neue Welt.

Herr, segne uns mit Optimismus.


Aufbruch zeigt uns,

dass es weiter geht.

Herr, segne uns mit Ausdauer.


Aufbruch braucht

tatkräftige Hände.

Herr, segne uns mit Kraft


Aufbruch braucht

Menschen.

Herr, segne uns mit Verständnis.2

1 aus: Sonja und David Haub, Andachten für zu Hause. Anregungen für die Fasten- und Osterzeit, kbw Stuttgart 2021, S. 32.

2 aus: Kerstin Müllers, Sei mit uns in deiner Liebe. Gebete und Texte für das Kirchenjahr, Neukirchen-Vluyn 2023, S. 36.


Mass vum 22. Februar
Klick op d’Kalennerblat fir d’Sonndesmass als PDF!
Mass vum 8. Mäerz

Links:

Top

Online Pastoral

Lëscht vun de Sonndesgottesdéngschter

 
Service Kommunikatioun a Press . Service Communication et Presse
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg

© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement