
|
|
20. Sonndeg am Joereskrees A - 16.8.2026
20. Sonndeg am Joereskrees A - 16.8.2026
Gott wëll fir eis Mënschen do sinn. Hie versicht alles, fir dass mir seng Presenz spieren an op hie vertraue kënnen. Mä mir trauen eis dacks net, fir eis Liewen offe virun hien ze stellen an et a seng Hand ze leeën. Dobäi kéinte mir erkennen, dass hien ëmmer nees an eisem Liewen do ass, vläicht grad dann, wa mir Problemer a Suergen hunn, wa mir eis Kloen ausschwätzen. Loosse mir zesummen eisen Här ëm säin Erbaarme froen:
Här Jesus Christus, du wëlls ganz bäi eis sinn. Här Jesus Christus, am Glawen, an der Hoffnung an an der Léift si mir matenaner verbonnen. Här Jesus Christus, du schenks eis de Courage op dech ze lauschteren.
Dagesgebiet
Baarmhäerzege Gott, wat nach keen Ae gesinn a keen Ouer héieren huet, dat häls du fir déi bereet, déi dech gär hunn. Gëff eis dofir en Häerz, dat dech iwwert alles gär huet. Erfëll un eis deng Verspriechen. Dorëms biede mir duerch Jesus Christus, eisen Här. Amen.
Pour ceux qui t'aiment, Seigneur, tu as préparé des biens que l'œil ne peut voir: répands en nos cœurs la ferveur de ta charité, afin que t'aimant en toute chose et par-dessus tout, nous obtenions de toi l'héritage promis qui surpasse tout désir. Par Jésus Christ.
Guter Gott, du liebst alle Menschen ohne Unterschied. Bewahre uns davor, Mitmenschen gering zu achten und auszugrenzen, die gleich uns Fremdlinge und Pilger auf den Wegen dieser Welt sind. Darum bitten wir dich, den Vater unseres Herrn Jesus Christus, der mit dir und dem Heiligen Geist lebt und Leben schafft in Ewigkeit.
Liesungen: Jes 56, 1.6-7 / Röm 11,13-15.29-32 / Mt 15, 21-28
Lesung aus dem Buch Jesája. So spricht der Herr: Wahrt das Recht und übt Gerechtigkeit, denn bald kommt mein Heil und meine Gerechtigkeit wird sich bald offenbaren! Und die Fremden, die sich dem Herrn anschließen, um ihm zu dienen und den Namen des Herrn zu lieben, um seine Knechte zu sein, alle, die den Sabbat halten und ihn nicht entweihen und die an meinem Bund festhalten, sie werde ich zu meinem heiligen Berg bringen und sie erfreuen in meinem Haus des Gebets. Ihre Brandopfer und Schlachtopfer werden Gefallen auf meinem Altar finden, denn mein Haus wird ein Haus des Gebetes für alle Völker genannt werden.
Kv Die Völker sollen dir danken, o Gott, danken sollen dir die Völker alle. – Kv
Gott sei
uns gnädig und segne uns. *
Lesung aus dem Brief des Apostels Paulus an die Gemeinde in Rom. Schwestern und Brüder! Euch, den Heiden, sage ich: Gerade als Apostel der Heiden preise ich meinen Dienst, weil ich hoffe, die Angehörigen meines Volkes eifersüchtig zu machen und wenigstens einige von ihnen zu retten. Denn wenn schon ihre Zurückweisung für die Welt Versöhnung bedeutet, was wird dann ihre Annahme anderes sein als Leben aus den Toten? Denn unwiderruflich sind die Gnadengaben und die Berufung Gottes. Denn wie ihr einst Gott ungehorsam wart, jetzt aber infolge ihres Ungehorsams Erbarmen gefunden habt, so sind auch sie infolge des Erbarmens, das ihr gefunden habt, ungehorsam geworden, damit jetzt auch sie Erbarmen finden. Denn Gott hat alle in den Ungehorsam eingeschlossen, um sich aller zu erbarmen.
Halleluja. Halleluja. Jesus verkündete das Evangelium vom Reich und heilte im Volk alle Krankheiten und Leiden. Halleluja.
Aus dem heiligen Evangelium nach Matthäus. In jener Zeit zog sich Jesus in das Gebiet von Tyrus und Sidon zurück. Und siehe, eine kanaanäische Frau aus jener Gegend kam zu ihm und rief: Hab Erbarmen mit mir, Herr, du Sohn Davids! Meine Tochter wird von einem Dämon gequält. Jesus aber gab ihr keine Antwort. Da traten seine Jünger zu ihm und baten: Schick sie fort, denn sie schreit hinter uns her! Er antwortete: Ich bin nur zu den verlorenen Schafen des Hauses Israel gesandt. Doch sie kam, fiel vor ihm nieder und sagte: Herr, hilf mir! Er erwiderte: Es ist nicht recht, das Brot den Kindern wegzunehmen und den kleinen Hunden vorzuwerfen. Da entgegnete sie: Ja, Herr! Aber selbst die kleinen Hunde essen von den Brotkrumen, die vom Tisch ihrer Herren fallen. Darauf antwortete ihr Jesus: Frau, dein Glaube ist groß. Es soll dir geschehen, wie du willst. Und von dieser Stunde an war ihre Tochter geheilt.
Lecture du livre du prophète Isaïe. Ainsi parle le Seigneur: Observez le droit, pratiquez la justice, car mon salut approche, il vient, et ma justice va se révéler. Les étrangers qui se sont attachés au Seigneur pour l’honorer, pour aimer son nom, pour devenir ses serviteurs, tous ceux qui observent le sabbat sans le profaner et tiennent ferme à mon alliance, je les conduirai à ma montagne sainte, je les comblerai de joie dans ma maison de prière, leurs holocaustes et leurs sacrifices seront agréés sur mon autel, car ma maison s’appellera « Maison de prière pour tous les peuples. »
R/ Que les peuples, Dieu, te rendent grâce ; qu’ils te rendent grâce tous ensemble !
Que
Dieu nous prenne en grâce et nous bénisse,
Que
les nations chantent leur joie,
La
terre a donné son fruit ;
Lecture de la lettre de saint Paul Apôtre aux Romains. Frères, je vous le dis à vous, qui venez des nations païennes: dans la mesure où je suis moi-même apôtre des nations, j’honore mon ministère, mais dans l’espoir de rendre jaloux mes frères selon la chair, et d’en sauver quelques-uns. Si en effet le monde a été réconcilié avec Dieu quand ils ont été mis à l’écart, qu’arrivera-t-il quand ils seront réintégrés? Ce sera la vie pour ceux qui étaient morts! Les dons gratuits de Dieu et son appel sont sans repentance. Jadis, en effet, vous avez refusé de croire en Dieu, et maintenant, par suite de leur refus de croire, vous avez obtenu miséricorde; de même, maintenant, ce sont eux qui ont refusé de croire, par suite de la miséricorde que vous avez obtenue, mais c’est pour qu’ils obtiennent miséricorde, eux aussi. Dieu, en effet, a enfermé tous les hommes dans le refus de croire pour faire à tous miséricorde.
Alléluia. Alléluia. Jésus proclamait l’Évangile du Royaume, et guérissait toute maladie dans le peuple. Alléluia.
Évangile de Jésus Christ selon saint Matthieu. En ce temps-là, partant de Génésareth, Jésus se retira dans la région de Tyr et de Sidon. Voici qu’une Cananéenne, venue de ces territoires, disait en criant: « Prends pitié de moi, Seigneur, fils de David! Ma fille est tourmentée par un démon. » Mais il ne lui répondit pas un mot. Les disciples s’approchèrent pour lui demander: « Renvoie-la, car elle nous poursuit de ses cris ! » Jésus répondit: « Je n’ai été envoyé qu’aux brebis perdues de la maison d’Israël. » Mais elle vint se prosterner devant lui en disant: « Seigneur, viens à mon secours! » Il répondit: « Il n’est pas bien de prendre le pain des enfants et de le jeter aux petits chiens. » Elle reprit: « Oui, Seigneur; mais justement, les petits chiens mangent les miettes qui tombent de la table de leurs maîtres. » Jésus répondit : « Femme, grande est ta foi, que tout se passe pour toi comme tu le veux ! » Et, à l’heure même, sa fille fut guérie.
Priedegt
D'Bibeltexter vun dësem Sonndeg si vu grousser Bedeitung, well si hunn am Laf vun eiser chrëschtlecher Geschicht ëmmer nees derzou gefouert, dass mir Chrëschte Mënsche mat anerem Glawen ausgestouss a verdaamt hunn. Virun allem haten d'Judden dorënner ze leiden. De Paulus an der Liesung vun haut (Röm 11,13-15.29-32) dréckt dat ganz däitlech aus. D'Judde gëlle scho bäi him (zumindest deelweis) als dat streidregt Vollek, dat einfach net wollt d'Botschaft vu Christus unhuelen. Dofir bleiwen si elo op der Streck an d'Heede kréien dee volle Genoss vun der chrëschtlecher Botschaft, déi fräi mécht. D'Judden, wann si d'Botschaft vu Christus net unhuelen, gëllen als verworf, also ausgeschloss aus dem Plang vun der Erléisung vu Gott. Dës Iddien hunn sech am Chrëschtentum bis haut gehalen an ech hunn heiansdo den Androck, dass eis westlech Gesellschaften duerchaus am nach ëmmer eng grouss Mësstrauen de Judden entgéintbréngen an si als mannerwäerteg betruechten. Awer, ass dat esou richteg? Wat seet de Jesus selwer dozou?
Wa mir dann d'Evangelium vun haut (Mt 15, 21-28) kucken, da schléit de Jesus do ganz aner Téin un. Allerdéngs si seng Wierder wuel genau esou liicht mëssverstoe wéi déi vum Paulus an der Liesung. Dem Jesus seng Äntwert ass graff a radikal. "Ich bin NUR zu den verlorenen Schafen des Hauses Israel gesandt." Also nëmmen de Judde gëllt seng Botschaft. Seng Handlungsweis an der Folleg vun der Diskussioun weist dann allerdéngs een duerchaus versönlechen Zuch.
Léif Matchrëschten! Tëschent zwee Extreme beweegen sech also d'Iddien an och d'Handlungen, déi mir aus den Texter kënnen erausliesen. Am Laf vun eiser chrëschtlecher Geschicht huet d'Wal leider meeschtens zu der intoleranter Säit ausgeschloen. Wéi wäit dat konnt goen, huet den Holocaust gewisen. Dorunner si mir Chrëschten all mat schold a mir missten eis iwwerleeën, wat mir grad haut missten ënnerhuelen, fir dass sech esou eppes ni méi widderhëlt. Net nëmmen a Richtung vun de Judden, mä allgemeng si mir an enger Situatioun, wou eis Welt sech erëm ëmmer méi radikaliséiert an intolerant gëtt.
Den 9. August ass de Gedenkdag vun der helleger Edith Stein. Si kann eis als Helleg, déi als Jüddin gebuer ass, de Wee weisen zu enger bleiwender Manung virun Intoleranz a reliéisem Fanatismus. Aus jüddescher Siicht huet hir Niess an Amerika eng ganz interessant Biographie geschriwwen an sech vill Gedanken iwwert Gefiller vun deene Verfollegte gemaach. Wéi grausam Mënsche kënne vis-à-vis vun anere sinn a wéi sech dann déi verfollegt fillen dréckt sech an engem Midrasch aus.
"Ein Holocaust Midrasch
Eines Tages kam Gott nach Auschwitz, Stand unter den Gefangenen auf der Rampe, Wachsam, geduckt, um den Prügeln zu entgehen, Die schnappenden Köter Ringsum.
Die Gefangenen standen gebückt, Angsterfüllt, zitternd, Hielten krampfhaft Ihre Habseligkeiten, Versuchten Babys zu beruhigen, Wartend auf die Entscheidung, Ein Wink nach rechts bedeutet Leben Und noch eine Kruste Brot, einen Schluck Wasser, Oder nach links ein Vorwärtsschlurfen In langer, wankender Linie, Hin zu einer Tür, Von der niemand zurückkam.
Wohlgenährte, selbstzufriedene Aufseher Stehen stramm in blanken Stiefeln, Gut sitzenden, gegürteten Jacken, Gewehr zur Hand.
Gott blickte auf die geduckten Schatten Und danach auf die Herrenrasse, Sauber, bestiefelt, uniformiert.
Ist es das, was ich erschuf? Wer nahm ihnen Meine Prägung vom Gesicht? Sie selbst? Oder etwa ich?
Und Gott machte kehrt und floh. Die Hunde jagten ihm nach, Doch sie verloren die Spur, Denn Gott wurde zu einer Rauchsäule Und mischte sich, ach! so natürlich, Mit dem Rauch, der aus dem Schornstein aufstieg. Eines Tages kam Gott nach Auschwitz Und floh -"[1]
Dësen Text dréckt scho ganz gutt aus wéi verletzend eis Intoleranz ka sinn a wéi Mënschen, déi vun der Intoleranz getraff ginn sech kënne fillen. Dëse Midrasch mécht ee Bléck an eng schlëmm a vergaangen Zäit. Allerdéngs gëtt och haut a ville Géigende vun der Welt genee esou verfuer. De Mënsch léiert wuel seelen aus der Geschicht.
Mä villes ass méiglech, wann een da wëllt. Ganz besonnesch geet et, wa mir mat Uechtung op deen anere kucken an hien a sengem Dosinn an der Welt, a senger Relioun, a senger Siicht vum, Liewe respektéieren. Ech loossen der Edith Stein hier Niess zum Ofschloss selwer zu dem Thema zu Wuert kommen: "Die Christen und Juden haben schon einen langen Weg in ihrem Streben nach Annäherung und besserem gegenseitigen Verständnis zurückgelegt, aber unsere Arbeit ist noch lange nicht beendet. Wir müssen mit offener Bereitschaft und gegenseitiger Achtung den Glauben und die Weltanschauung des anderen kennenlernen und einander das Recht zugestehen, anders zu sein und auf unsere eigene Art unsere Religion auszuüben."[2]
Wa wierklech all Mënsch esou kéint denken an handelen, dat bréicht et keng Attentater ze ginn, da bréicht kee Krich ze féieren, da kéint Fridde sinn.
[1] Aus: Susanne M. Batzdorff, Edith Stein - meine Tante. Das jüdische Erbe einer katholischen Heiligen, Echter Verlag Würzburg 2000, S. 140f. [2] Ebd. S. 179.
Fürbitten
Dem Härgott seng Léift gëllt fir all Mënschen. Zu him komme mir mat eisen Uleies a bieden:
* Mir biede fir de Poopst an all Verantwortlech an eiser Kierch: ëm ee grousst an oppent Häerz fir all Mënschen. Härgott, héier eis.
* Mir biede fir all déi, déi sech an de Rettungs- a Fleegedéngschter ëm déi Mënsche këmmeren, déi Hëllef brauchen. Härgott, héier eis.
* Mir biede fir all déi, déi sech an deene verschiddenen Veräiner engagéieren an esou eist gesellschaftlecht Liewe méi räich maachen. Härgott, héier eis.
* Mir bieden all eis léif Verstuerwen, dass du si ophëls bäi dir. Härgott, héier eis.
Härgott, mir soen dir Merci fir deng Suerg an deng Presenz a fir deng Léift, déi’s du eis ni ewech hëls. Mir luewen dech elo an ëmmer. Amen.
II.
Le Seigneur n’oublie aucun de ses enfants. Avec confiance, tournons-nous vers lui et prenons dans notre prière tous nos frères et sœurs. N’oublie aucun de tes enfants, Seigneur. – Trop de personnes sur la terre ne connaissent pas encore la Bonne Nouvelle; que le Seigneur donne à son Église un cœur ouvert à toutes les nations. – Trop de gouvernants demeurent sourds aux demandes des plus pauvres; que le Seigneur leur donne une oreille attentive, une juste compassion. – Trop de malades sont mis à l’écart de notre société; que le Seigneur mette sur leur chemin des personnes secourables pour agir et parler en leur nom. – Trop d’étrangers au milieu de nous se sentent rejetés; que le Seigneur nous accorde un esprit d’accueil et d’ouverture. – Trop de croyants et de croyantes, dans notre communauté, n’osent pas prendre leur place; que le Seigneur nous donne le courage de leur tendre la main. Dieu notre Père, tu as envoyé ton Fils pour faire connaître ton amour envers les petits et les pauvres. Donne-nous un cœur généreux et sincère afin que nous partagions avec nos sœurs et frères la joie de la Bonne Nouvelle. Nous te le demandons par Jésus, le Christ, qui règne avec toi pour les siècles des siècles. Amen. (https://fr.novalis.ca)
Gowegebiet
Baarmhäerzege Gott, helleg des Gowen. Huel dëst Affer un, dat dir am Hellege Geescht duerbruecht gëtt, a maach eis selwer zu enger Gowe, déi dir fir ëmmer gehéiert. Dorëms biede mir dech duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.
Accepte, Seigneur notre Dieu, ce que nous présentons pour cette eucharistie où s'accomplit un admirable échange: en offrant ce que tu nous as donné, puissions-nous te recevoir toi-même. Par Jésus.
Herr, wir bringen dir Brot und Wein, unseren Hunger und unsere Sehnsucht, unsere Arbeit und unsere Freude. Du schenkst uns Brot und Wein, die Fülle deiner Schöpfung, eine Liebe, du schenkst uns Leib und Blut unseres Herrn Jesus Christus. Wir danken dir. Er ist mitten unter uns gegenwärtig, er teilt sein Reich mit uns, er teilt unser Leben. Heute und in Ewigkeit. - Amen.
Hochgebet – „Glaube“
Präfation
Sanctus
Denn in der Nacht, ehe er ausgeliefert
wurde, nahm er inmitten seiner Jünger das Brot,
NEHMET UND ESSET ALLE DAVON:
Er nahm auch den Kelch, füllte ihn mit Wein,
dankte dir wieder und reichte ihn
seinen Jüngern
NEHMET UND TRINKET ALLE DARAUS:
Geheimnis des Glaubens:
So erinnern wir uns, wie er, der ohne
Sünde war,
Wie er in seinem Leben, in seinem Leiden
und Sterben, ganz auf dich, den Vater, vertraute,
Gib uns, deinem Volk, deinen Geist,
Nimm dich besonders derer an, denen in
der Kirche große Verantwortung
übertragen ist,
Rühre die Herzen derer an, die dich
noch nicht kennen,
Alle aber, die nicht mehr auf Erden
unter uns leben,
Mit ihnen schenke auch uns, wenn die Zeit dafür gekommen
ist,
Durch ihn und mit ihm und in ihm ist dir, Gott,
allmächtiger Vater, (s.: Werner Eizinger, Impulse zum Eucharistischen Hochgebet, Butzon & Bercker, 03/2000)
Vater Unser
“Aber selbst die kleinen Hunde essen von den Brotkrumen, die vom Tisch ihrer Herren fallen.” (Mt 15, 27) Huet et am Evangelium geheescht. Mir sinn dacks nach net emol eisen Iwwerfloss ze deelen. Dobäi gehéiert alles allen. Biede mir drëm, dass jidder Mënsch genuch fir säi Liewe kritt, mat deene Wierder, déi Jesus eis et geléiert huet: Vater unser im Himmel, …
Friddensgebiet
D’Iwwerhieflechkeet an eiser Welt ass ganz dacks de Grond, dass et Sträit a Krich gëtt. Fridde kann nëmmen da sinn, wa mir eis all als Mënschen als gläich ugesinn. Loosse mir drëm bieden, dass mir Stëfter vum Fridde ginn an dass eis Welt méi mat Fridden a Gerechtegkeet erfëllt gëtt. Här Jesus schenk eis an der ganzer Welt däi Fridden.
Schlussgebiet
Baarmhäerzege Gott, an dëser helleger Moolzecht schenks du eis Undeel um Liewe vun dengem Jong. Dëst Sakrament soll eis Christus méi no bréngen, fir datt mir zur voller Gemeinschaft mat him kommen. Dorëms biede mir dech duerch de Jesus, eise Brudder an eisen Här. Amen.
Par cette eucharistie, Seigneur, tu nous as unis davantage au Christ, et nous te supplions encore: accorde-nous de lui ressembler sur la terre et de partager sa gloire dans le ciel. Lui qui règne.
Barmherziger Gott, mit vielen anderen Menschen an vielen Orten, die wir nicht einmal kennen, haben wir uns an deinem Tisch versammelt, dein Wort gehört, dein Mahl gefeiert. Wir danken dir für die Gemeinschaft, die wir mit dir und untereinander haben. Dein Lob wird in vielen Sprachen gesungen, die Hoffnung in vielen Bildern erzählt, der Glaube mit vielen Stimmen bekannt. Wir danken dir für den Reichtum, den wir als deine Kinder miteinander teilen. Segne uns auf den Wegen, die vor uns liegen, bewahre uns vor Vorurteilen und Ängste und lass uns mutig in deiner Liebe leben. Durch Christus, unserem Herrn.
|
Äerzbistum Lëtzebuerg . Archevêché de Luxembourg
© Verschidde Rechter reservéiert . Certains droits réservés
Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement


